Politically Incorrect

Αντίλογος (Antilogos-gr): O "Κύβος Ερρίφθη" (Alea Jacta Est) για την Αίγυπτο ...

2011-01-30T13:12:00.000+02:00

Όπως έχουμε καταλάβει εδώ και αρκετές μέρες , το καθεστώς Μουμπάρακ θεωρείται "τελειωμένο" από τους ... συμμάχους του !!!

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ απείλησε χθες Παρασκευή να αναστείλει τη βοήθεια που παρέχει στην Αίγυπτο εάν το καθεστώς του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ δεν σταματήσει αμέσως να χρησιμοποιεί βία εναντίον των διαδηλωτών και δεν προωθήσει πολιτικές μεταρρυθμίσεις.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε ότι «Αυτό που απαιτείται τώρα είναι στέρεα βήματα που θα προωθήσουν τα δικαιώματα του Αιγυπτιακού λαού» ...
Ήδη βρίσκεται στην Αίγυπτο ο ... αντιφρονών (όπως τον παρουσιάζουν τα διεθνή ΜΜΕ...) Μοχάμεντ ΕλΜπαραντέι ...
Χθές βράδυ δήλωσε ότι "Ο Μουμπάρακ πρέπει να φύγει" (Για να έρθει αυτός προφανώς αλλά δεν το τόνισε αυτό το κομμάτι...)
Ο κ. Μπαραντέι ήταν στον ΟΗΕ δ/ντης στην Διεθνή Οργάνωση Ατομικής Ενέργειας, (International Atomic Energy Agency) από τον Δεκέμβριο του 1997 έως τον Νοέμβριο του 2009...

Εντελώς τυχαία (τί σύμπτωση !!!) η ΔΟΑΕ είχει κάνει κάτι ψιλοαναφορές στην πιθανότητα να κατασκευάζει πυρηνικά ο Σαντάμ στο Ιράκ τις οποίες "πίστεψε" ο G. Bush jr , βάζει κάτι ψιλοαπαγορεύσεις στο Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και ελέγχει (η τουλάχιστον ετσι λέει ...) την Βόρεια Κορέα για την πιθανότητα να κατασκευάζει πυρηνικά...

Βρέθηκε λοιπόν εναλλακτική λύση στο καθεστώς Μουμπάρακ από την Δύση ...(λέγε με ΗΠΑ...) και η όλη προσπάθεια επικεντρώνεται στο να γίνει λαϊκή απαίτηση...

Source: http://antilogos-gr.blogspot.com/2011/01/o-alea-jacta-est.html

Ποινική δίωξη κατά Παπανδρέου και 173 βουλευτών - η ανταπόκριση του διαδικτύου

2011-01-27T15:42:00.000+02:00

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ από την πόλη της Χαλκίδας ο Γιατρός, Δημήτρης Αντωνίου, μηνυτής, "ΜΗΝΥΣΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, TOY ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" θα επισημάνει μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΘΕΜΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΩ-ΜΕΡΟΣ-Ι

Εκχώρηση της Νομοθετικής, Εκτελεστικής και Δικαστικής Εξουσία σε ξένες δυνάμεις

Από το περιεχόμενο όμως της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου προκύπτει ότι η Κυβέρνηση παρεχώρησε στην Τρόικα Νομοθετικές Εξουσίες που ανήκουν αποκλειστικά στον Ελληνικό Λαό (Συντ.1). Αυτό φαίνεται κι από το γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι όροι και των Δύο Συμβάσεων και των δύο Μνημονίων αρχίζουν με προανειλημμένες προσταγές της Τρόικας –με την σύμφωνη δουλική συναίνεση της Ελληνικής Κυβέρνησης- προς την την τελευταία και προς την Ελληνική Βουλή για το τι οφείλουν να εφαρμόσουν και ψηφίσουν,καταργώντας αυταρχικά την διάκριση των εξουσιών (ΠΚ 134^α, περ.ε) όπως προβλέπεται στο Ελληνικό Σύνταγμα, με προσταγές όπως: «η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να λάβει και να εφαρμόσει….θα εφαρμόσει,…θα τροποποιήσει την νομοθεσία…..η ελληνική κυβέρνηση θα υιοθετήσει νομοθεσία και θα πάρει τα απαραίτητα μέτρα για ….», «η ελληνική βουλή θα ψηφίσει…», «η ελληνική βουλή θα ψηφίσει….», «το ελληνικό κοινοβούλιο θα υιοθετήσει…» κλπ. κλπ., (Επ1,σελ.76 (άρ. ΙΙΙ,7), σελ.77(άρ.8, 9), 79 (άρ.13), σεκ.81-2 (άρ.15-16), σελ.83, σελ. 97 (διαρθρωτικές δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις).

Η Τρόικα μάλιστα καθορίζει και τα βασικά μεγέθη του Κρατικού Προυπολογισμού για το 2011 (Επ.1, σελ. 95 (άρ.2,v) κλπ. κλπ. και φυσικά –μεταξύ άλλων και τον όρο: «Οι (ελληνικές) αρχές δεσμεύονται να διαβουλεύονται με την Ευρωπαική Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για την υιοθέτηση πολιτικών που δεν συνάδουν με αυτό το μνημόνιο»! (σελ.1 του παραρτήματος IV του ν.3845/2010 (Μνημονίου). Με άλλα λόγια η Τρόικα έχει δικαίωμα βέτο σε ΟΛΟΥΣ τους Νόμους που θα φέρει προς ψήφιση στην Βουλή η –οιωνοί- «Ελληνική Κυβέρνηση»!, ενώ η τελευταία όχι!.

Oι ίδιες διαταγές δίδονται από την Τρόικα και σε ΟΛΑ τα άρθρα της Δεύτερης Σύμβασης και του Δευτέρου (αναθεωρημένου) Μνημονίου της 06-08-2010, (βλ. Επ2, σελ.52-78) (για το αναθεωρημένο Δεύτερο Μνημόνιο θα αναφερθώ αναλυτικότερα παρακάτω).

Οι παραπάνω όροι της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου συνιστούν εκχώρηση της Νομοθετικής Εξουσίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις δια της παραβίασης των άρθρων 1 και 28 παρ.2 του Συντάγματος εφόσον παραχωρούν (όχι απλά αρμοδιότητες) αλλά ΕΞΟΥΣΙΕΣ στην Τρόικα, οι οποίες επιβάλλονται –με την συνέργεια της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Βουλής- αναγκαστικά στην εκουσίως υποταγμένη Ελληνική Βουλή, βιάζοντας έτσι την Κυρίαρχη Λαική Βούληση και το άρθρο 134 ΠΚ. Επιπλέον, η Διεθνής αυτή Δανειακή Σύμβαση

Δεν κυρώθηκε –έστω προσχηματικά και πάντως απαραδέκτως-από την Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ.2 του Συντάγματος και τούτο διότι –όπως έχω ήδη προείπει- ακόμα και η κύρωσή της από το σύνολο (5/5) των βουλευτών, η Σύμβαση αυτή θα ήταν και πάλι Προδοτική και το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας δεν θα εξαλείφετο φυσικά, διότι δεν μπορούν ούτε και οι 300 της βουλής να υπογράψουν την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις.

Επιπλέον οι παραπάνω όροι της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου συνιστούν παραβίαση των άρθρων 1 και 28 παρ.3 του Συντάγματος εφόσον παραχωρούν στην Τρόικα, όχι μόνο μέρος της άσκησης της εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ σε μορφή ΕΞΟΥΣΙΩΝ και μάλιστα χωρίς καν τις απαγορευτικές προς τούτο προυποθέσεις που ορίζονται στο τελευταίο εδάφιο του 28 παρ.3 του Συντάγματος, ήτοι την αμοιβαιότητα, ισότητα και της μη-παραβίασης της «βάσης του δημοκρατικού πολιτεύματος», η βάση του οποίου είναι η Λαική Κυριαρχία (άρθρο 1 Συντ.), η οποία παραβιάζεται καίρια και κυρίαρχα με την Σύμβαση και το Μνημόνιο.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση της μήνυσής μου και οι διατάξεις του άρθρου 28 παρ.2,3 συνιστούν «θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος» (ΠΚ 134^α), επειδή καθορίζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας σε συνάρτηση με την διατήρηση και διαφύλαξη της Εθνικής κας Κυριαρχίας και Ανεξαρτησίας.

Επίσης:

Ια) Άρθρο 14 παρ.5 της Δανειακής Σύμβασης (ΕΠ1-σελ.32-33) : «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με τη παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής…όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν τα απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.

Ιβ) Σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ.1 και 2,3 η Δανειακή Σύμβαση διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο και αρμόδιο για την επίλυση οποιασδήποτε διένεξης μεταξύ των συμβαλλομένων, αρμόδιο είναι το Δικαστήριο της Ευρωπαικής Ένωσης, οι αποφάσεις του οποίου είναι δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενο μέρη, αντίστοιχα.

Δηλ. σε περίπτωση κατάλυσης της εδαφικής υπόστασης της Ελλάδος από την Τρόικα (βλ.το επόμενο άρθρο) το Ελληνικό Κράτος και Δικαιοσύνη απεμπολούν κάθε νόμιμο δικαίωμά τους να έχουν λόγο επ` αυτού!

O όρος αυτός συνιστά απαράδεκτη παραίτηση της Ελλάδος από την δικαστική της προστασία και ταυτόχρονη εκχώρηση της Νομοθετικής Εξουσίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις.

ΙΙ) Παρ. 11 παρ.4 του υποδείγματος νομικής γνωμοδότησης της Δανειακής Σύμβασης (ΕΠ1-σελ.42): Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας κατάσχεσης- συντηρητικής ή αναγκαστικής- ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση.

Ο όρος αυτός συνιστά την κατάλυση της φυσικής υπόστασης του Κράτους και εκχώρηση της Εθνικής μας Κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα).

Το άρθρο αυτό πρέπει να συνεκτιμηθεί ως προς τα αποτελέσματά του με το άρθρο 13 της Σύμβασης (ΕΠ1 σελ.32) για την εκχώρηση των δικαιωμάτων του δανείου από την Τρόικα σε ξένες, φίλιες και μη- χώρες και συνεπώς και την εκχώρηση σε αυτές των Κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

ΙΙΙ) Με το άρθρο 10 της Σύμβασης (ΕΠ1 σελ.30) η Ελλάδα παραχωρεί το δικαίωμα στην Τρόικα να ελέγχει περιοδικά την Ελληνική Κυβέρνηση για την πιστή εφαρμογή από την τελευταία των από την Τρόικα αναγκαστικά επιβαλλομένων πολιτικών και μέτρων που αφορούν ατομικά τους Έλληνες. Με τον τρόπο αυτό παραχωρήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και Βουλή η Εκτελεστική Εξουσία σε ξένες δυνάμεις.

Συνεπώς η Ελληνική Κυβέρνηση και Βουλή, εκχώρησαν σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα) την Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική εξουσία, ήτοι τις τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας που αποτελεί θεμελιώδη αρχή του Πολιτεύματος (Συντ. άρθρο 1) και η παραβίαση του οποίου συνιστά ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατ` άρθρο ΠΚ134.

Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση της μήνυσής μου και οι διατάξεις του άρθρου 28 παρ.2,3 συνιστούν επίσης «θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος» (ΠΚ 134^α).

Ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Γ. Κασσιμάτης (ο πραγματικός συντάκτης του συντάγματος του 1985 επί πρωθυπουργίας Α. Παπανδρέου) σε δημόσια ομιλία του την 01-12-2010 (στην διακήρυξη ίδρυσης της Κίνησης Πολιτών «Σπίθα» από τον Μίκη Θεοδωράκη στην αίθουσα «Μιχ. Κακκογιάνης», Πειραιώς 206, Αθήνα, στην οποία παρέστην αυτοπροσώπως, είπε ότι τέτοιοι όροι-όπως οι προαναφερόμενοι- ΔΕΝ έχουν ΠΟΤΕ συναφθεί στην Παγκόσμια Ιστορία σε καμία συμφωνία μεταξύ κρατών για οποιοδήποτε λόγο! Ούτε κάν μεταξύ των αποικιοκρατικών κρατών με τα δυναστικά των κράτη!

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΘΕΜΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΩ-ΜΕΡΟΣ-ΙΙ

ΑΙΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 62 και 86 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ

Α) Δεδομένο: 1) Σύμφωνα με το άρθρο Συντ.61 οι βουλευτές διώκονται μόνο δια δύο εγκλήματα διαπραττόμενα κατά την άσκηση των καθηκόντων των, ήτοι της συκοφαντικής δυσφήμησης και της εσχάτης προδοσίας (παραβίαση του όρκου των). Για τα δύο αυτά εγκλήματα η Βουλή είναι υποχρεωμένη να χορηγήσει άδεια στον εισαγγελέα για την άσκηση δίωξης εναντίον των υπαιτίων βουλευτών, αφού διαπιστώσει (η Βουλή) ότι τα αποδιδόμενα εγκλήματα είναι τα παραπάνω δύο (χωρίς η Βουλή να μπαίνει στην ουσία των κατηγοριών, αρμοδιότητα που ανήκει αποκλειστικά στην δικαιοσύνη).

2) Σύμφωνα με το άρθρο Συντ.62 για τα εγκλήματα διαπραττόμενα κατ ` άρθρο Συντ.61, απαιτείται άδεια της Βουλής-η οποία χορηγείται υποχρεωτικά σύμφωνα με τα παραπάνω-ενώ δεν απαιτείται άδεια για την δίωξη για τα αυτόφωρα κακουργήματα (καθώς και για εγκλήματα οποιασδήποτε βαρύτητας που διαπράττονται εκτός του πλαισίου εκτέλεσης των καθηκόντων των βουλευτών, ήτοι εκτός των παραπάνω δύο της παρ.1).

3) Κατ` άρθρο ΠΚ 134 παρ.2γ, η Εσχάτη Προδοσία είναι διαρκές έγκλημα (κακούργημα) (684/1975 Ολομέλειας του Αρείου Πάγου). Η διάταξη αυτή βρίσκεται σε αρμονία με τη διάταξη του άρθρου 120 § 3 του Σ κατά το οποίο: «ο σφετερισμός με οποιοδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος».

Επίσης εναρμονίζεται με τη διάταξη του άρθρου 137 Δ § 3 ΠΚ που προστέθηκε στον ΠΚ με το ν. 1500/84 για τον ποινικό κολασμό των βασανιστηρίων, η οποία επίσης προβλέπει, ότι αν τα βασανιστήρια κλπ τελούνται υπό καθεστώς σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας, η προθεσμίας της παραγραφής αρχίζει μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία.

Συνεπώς: Δεδομένου ότι η Εσχάτη Προδοσία είναι Διαρκές Έγκλημα είναι και διαρκές αυτόφωρο κακούργημα», δηλαδή ο εγκληματίας συλλαμβάνεται εν πράττεσθαι συνεχώς. Γι αυτό, η δίωξη των βουλευτών που κατηγορούνται γίνεται χωρίς την άδεια της βουλής (Συντ. άρθρο 62).

Β) Δεδομένο: Σύμφωνα με το άρθρο 86 Συντ. οι Υπουργοί διώκονται μόνον από την Βουλή και τον ν. περί ευθύνης υπουργών 3126/2003. Όμως με το άρθρο Συντ. 86 παραχωρούνται στην Βουλή (που είναι αμιγώς Νομοθετική Εξουσία) και Δικαστική Εξουσία, κατά παράβαση της διάκρισης των εξουσιών (Συντ. 26 και 87) και τελικά του άρθρου ΠΚ 134.2α, 134^α περ. ε,στ,ζ,η. Συνεπώς το άρθρο 86 Συντ. δεν είναι μόνο αντισυνταγματικό - εφόσον αντίκειται σε άλλα θεμελιωδέστερα του δημοκρατικού πολιτεύματος άρθρα, όπως π.χ. 1, 4, 5.1, 20, 25, 26, 28, 59, 70, 87, 120 κλπ, ΕΣΔΑ αρθ. 1,6,13,14,17,18, τα οποία θεσπίζουν την αρχή της ισότητας όλων των Ελλήνων ενώπιον του νόμου- αλλά η ψήφιση και εφαρμογή του συνιστούν την διάπραξη Εσχάτης Προδοσίας από αυτούς που το ψήφισαν και το εφαρμόζουν (ΠΚ 134^α περ.ε). Τα ίδια ισχύουν και σχετικά με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών 3126/2003, που πηγάζει από το άρθρο 86 Συντ. Συνεπώς οι ψηφίσαντες, αλλά και οι εφαρμόζοντες το άρθρο Συντ. 86 (και στην δική μου μήνυση βέβαια) διαπράττουν το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας.

Συνεπώς εάν, στα πλαίσια της παρούσης μήνυσής μου, και για την δίωξη των καταγγελλομένων υπουργών, κινηθεί και εφαρμοστεί η διαδικασία του άρθρου Συντ. 86, θα θεωρήσω την διαδικασία άκυρη και αξιόποινη και θα μηνύσω την Βουλή που θα ασκήσει ΚΑΙ δικαστικά καθήκοντα, με την κατηγορία τα εσχάτης προδοσίας!

Γ) Ζητώ επίσης οι Υπουργοί που είναι ταυτόχρονα και βουλευτές να διωχθούν σύμφωνα με τα άρθρα Συντ.61-62 κι όχι με το άρθρο Συντ. 86, διότι η βασική των ιδιότητα είναι η Βουλευτική όσον αφορά τις εξουσίες των, εφόσον ο Υπουργός είναι απλά εκτελεστικό όργανο του βουλευτού που εκφράζει την βούληση και την εξουσία του Λαού (Συντ.1).

Δ) Σε κάθε περίπτωση, εάν, στην παρούσα υπόθεση, ζητηθεί από τον εισαγγελέα η άδεια της Βουλής για την δίωξη των βουλευτών (61-62 Συντ.) για το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας, η Βουλή –για το συγκεκριμένο έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας (όπως και της συκοφαντικής δυσφήμησης)- είναι υποχρεωμένη να δώσει την άδεια. Άλλως, θα μηνύσω όλη την Βουλή για ηθική και φυσική συνέργεια στην συνεχιζόμενη Εσχάτη Προδοσία.

Ε) Τέλος: Επειδή υπάρχουν βάσιμες φήμες ότι η Τρόικα με κάθε αναθεώρηση των Μνημονίων, επιβάλλει και συγκεκριμενοποιεί εδαφικές και άλλες υποθήκες στην Ελλάδα, ο εισαγγελέας να ζητήσει από την κυβέρνηση της κατάθεση των σχετικών υποθηκών για να εκτιμηθούν στο πλαίσιο της διάπραξης του εγκλήματος της Εσχάτης Προδοσίας.

Source:http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2011/01/173.html

ΒΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΙΟ ΦΘΗΝΕΣ ΤΙΜΕΣ ΣΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ

2011-01-21T12:55:00.001+02:00

http://www.shopnsave.gr/

10 στρατηγικές χειραγώγησης του κοινού

2011-01-19T15:54:00.001+02:00

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν.... καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα- αντίδραση- λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

Ένα κείμενο του Noam Chomsky

FBI accused of planting backdoor in OpenBSD IPSEC stack

2011-01-17T11:50:00.000+02:00

In an e-mail sent to BSD project leader Theo de Raadt, former NETSEC CTO Gregory Perry has claimed that NETSEC developers helped the FBI plant "a number of backdoors" in the OpenBSD cryptographic framework approximately a decade ago.

Perry says that his nondisclosure agreement with the FBI has expired, allowing him to finally bring the issue to the attention of OpenBSD developers. Perry also suggests that knowledge of the FBI's backdoors played a role in DARPA's decision to withdraw millions of dollars of grant funding from OpenBSD in 2003.

"I wanted to make you aware of the fact that the FBI implemented a number of backdoors and side channel key leaking mechanisms into the OCF, for the express purpose of monitoring the site to site VPN encryption system implemented by EOUSA, the parent organization to the FBI," wrote Perry. "This is also probably the reason why you lost your DARPA funding, they more than likely caught wind of the fact that those backdoors were present and didn't want to create any derivative products based upon the same."

The e-mail became public when de Raadt forwarded it to the OpenBSD mailing list on Tuesday, with the intention of encouraging concerned parties to conduct code audits. To avoid entanglement in the alleged conspiracy, de Raadt says that he won't be pursuing the matter himself. Several developers have begun the process of auditing the OpenBSD IPSEC stack in order to determine if Perry's claims are true.

"It is alleged that some ex-developers (and the company they worked for) accepted US government money to put backdoors into our network stack," de Raadt wrote. "Since we had the first IPSEC stack available for free, large parts of the code are now found in many other projects/products. Over 10 years, the IPSEC code has gone through many changes and fixes, so it is unclear what the true impact of these allegations are."

OpenBSD developers often characterize security as one of the project's highest priorities, citing their thorough code review practices and proactive auditing process as key factors that contribute to the platform's reputedly superior security. If Perry's allegations prove true, the presence of FBI backdoors that have gone undetected for a decade would be a major embarrassment for OpenBSD.

The prospect of a federal government agency paying open source developers to inject surveillance-friendly holes in operating systems is also deeply troubling. It's possible that similar backdoors could potentially exist on other software platforms. It's still too early to know if the claims are true, but the OpenBSD community is determined to find out if they are.

Our source:http://arstechnica.com/open-source/news/2010/12/fbi-accused-of-planting-backdoor-in-openbsd-ipsec-stack.ars

Security in 2020

2011-01-17T11:48:00.000+02:00

There's really no such thing as security in the abstract. Security can only be defined in relation to something else. You're secure from something or against something. In the next 10 years, the traditional definition of IT security -- that it protects you from hackers, criminals, and other bad guys -- will undergo a radical shift. Instead of protecting you from the bad guys, it will increasingly protect businesses and their business models from you.

Ten years ago, the big conceptual change in IT security was *deperimeterization*. A wordlike grouping of 18 letters with both a prefix and a suffix, it has to be the ugliest word our industry invented. The concept, though -- the dissolution of the strict boundaries between the internal and external network -- was both real and important.

There's more deperimeterization today than there ever was. Customer and partner access, guest access, outsourced e-mail, VPNs; to the extent there is an organizational network boundary, it's so full of holes that it's sometimes easier to pretend it isn't there. The most important change, though, is conceptual. We used to think of a network as a fortress, with the good guys on the inside and the bad guys on the outside, and walls and gates and guards to ensure that only the good guys got inside. Modern networks are more like cities, dynamic and complex entities with many different boundaries within them. The access, authorization, and trust relationships are even more complicated.

Continue to the site http://www.schneier.com/crypto-gram-1101.html#1

This essay was originally written as a foreword to "Security 2020," by Doug Howard and Kevin Prince.
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0470639555/...

POST TO MY BLOG

2011-01-12T23:03:00.000+02:00

In case you want to post to my blog please use the email: gnikol1.political-in-correct@blogger.com
Σε περίπτωση που θέλετε να δημοσιεύσετε στο blog μου χρησιμοποιήεστε την διευθυνση: gnikol1.political-in-correct@blogger.com

Όλα ανοικτά για νέο μνημόνιο, βέβαιη η χρεoκοπία…

2010-10-26T16:33:00.000+03:00

Όλα ανοικτά για νέο μνημόνιο, βέβαιη η χρεoκοπία…

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

2010-07-28T10:35:00.002+03:00

Επειδή δεν θυμόμαστε και πολλά από την στατιστική στο πανεπιστήμιο, και επειδή αυτό αποκλείεται να γίνει ποτέ θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις,

Άσκηση 1
Να βρεθεί:

Η πιθανότητα να συμβεί τρεις φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα,

με πληθυσμό 8,000,000 (έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί...Παππούς, Γιος και Εγγονός της ίδιας οικογένειας.

Ξαναλέμε ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΟΧΙ ΜΙΑ !

Άσκηση 2
Να βρεθεί:

Η πιθανότητα να συμβεί επτά φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα,

με πληθυσμό 8,000,000 (κατοίκων έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί Πατέρας και Γιος.

Οι απαντήσεις

A) Aπό παππού σε γιο και εγγονό

O Δημήτριος Pάλλης (1844-1921) πέντε φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21).

O γιος του Iωάννης (1878-1946) μια φορά (κατοχικός 1943-44).

Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος (1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός (1980-81). Aξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Pάλλης ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).

O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968) τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ).

O Aνδρέας Παπανδρέου (1919-1996) τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96).

Γιος και εγγονός είναι ο Γιώργος μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.

O Διομήδης Kυριακός (1811-69) κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863).

Tο ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα (1949) ο εγγονός του Aλέξανδρος Διομήδης - Kυριακός (1875-1951)

Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να προστεθεί άλλη μια περίπτωση.

Πρόκειται για τον Γεώργιο Kουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848) και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935) έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1924-1929).

B) Aπό πατέρα σε γιο

O Σπυρίδων Tρικούπης (1788-1873) υπήρξε ο πρόεδρος (πρωθυπουργός) του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου (1833).

O γιος του Xαρίλαος (1832-1896) διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85, 1886-90, 1892-3 και 1893-1895).

O Θρασύβουλος Zαΐμης (1825-1889) δυο φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871).

O γιος του Aλέξανδρος οχτώ φορές πρωθυπουργός (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928) και Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1929-1935).

Aς προστεθεί ότι ο Aνδρέας πατέρας του πρώτου και παππούς του δεύτερου είχε διατελέσει πριν την έλευση του Kαποδίστρια και μετά τη δολοφονία του πρόεδρος της «Διοικητικής Eπιτροπής Eλλάδος» (αξίωμα ανάλογο του πρωθυπουργού).

O Eλευθέριος Bενιζέλος (1864-1936) εννιά φορές πρωθυπουργός (1910-15, 1915, 1917-20, 1924, 1928-29, 1929-32, 1932, 1932-33, 1933) .

O γιος του Σοφοκλής ορκίστηκε πέντε φορές (1944 και κατά διαστήματα το 1950-51).

O Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916) τέσσερις φορές (1899-1901, 1903 και 1903-05) .

O γιος του Iωάννης (1880-1961) μια (1950).

Το ξαναγράφω - αυτό έγινε ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ σε 189 χρόνια!

ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ''ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ...

Για τη δημοκρατία βέβαια δεν βάζουμε καν το χέρι μας στην φωτιά, γιατί, κατά βάση, είμαστε κρυφό-βασιλικοί οι ...κερατούκληδες, αλλά υποβιβάζει την "μαγκιά" μας να παραδεχθούμε κάτι τέτοιο...

Άλλωστε είμαστε το μόνο έθνος στην ιστορία που απήτησε δυο φορές ξένο βασιλιά για να τον κυβερνήσει και τους εξώρισε σχεδόν όλους, μεταξύ άλλων, με το πρόσχημα ότι, σαν υπερήφανοι Ελληνες, δεν δεχόμαστε την κληρονομικότητα...

Είμαστε ή δεν είμαστε Εθνος ανισορρόπων ;...............

"...Σ' αυτόν τον τόπο των παράλληλων μονόλογων,
όπου όλοι είμαστε τόσο τραγικά αυτοδίδακτοι........"

Γιώργος Σεφέρης,1900-1971, Νόμπελ 1962

TΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

2010-07-09T11:41:00.000+03:00

Σελ.119-ΔΕΝ μπορεί η Ελλάδα να πάρει δάνειο από άλλο δανειστή (Κίνα-Ρωσία) καθώς επίσης δεν μπορεί να υποθηκεύεσαι ούτε να ενεχυριάσει για άλλον περιουσία ή έσοδα ή να μεταφέρει το... χρέος της...
(Γι' αυτό όταν είπε η Ρωσία να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο αντέδρασε η κυβέρνηση!!!!)
---σελ 129.παραγρ.13.υποπαραγρ.1.
Αντίθετα ο δανειστής επιτρέπεται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα κ τις υποχρεώσεις του.
Δηλ. μπορεί να δανειστήκαμε από τη Γερμανία άλλα να βρεθούμε χρεωμένοι στην Τουρκία ή τα Σκόπια!!! Γιατί η Γερμανία θα τους έχει πουλήσει τα δανειακά δικαιώματα τις Ελλάδος
---Σελ.129.παραγρ.14.υποπαραγρ.1
Η σύμβαση διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο
---σελ΄121.παραγρ.5
Το επιτόκιο για τα 80 δις ευρωπαϊκών δανείων είναι 5,2 κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία.6,2 για τα επόμενα χρόνια κ +2% τόκοι υπερημερίας εάν έχει λήξει το δάνειο, επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!
---Σελ 123
Η Ελλάδα εάν δεν πληρώσει κάποιο από τα παλαιότερα δάνεια κ όχι τα 110 που παίρνουμε τώρα, που λήγουν ή προβεί σε αναστολή πληρωμών παλαιότερου δανείου, δεν μπορεί να εκταμιεύσει χρήματα από το μηχανισμό κ υποχρεούται να πληρώσει άμεσα το υπόλοιπο κεφάλαιο του δανείου του μηχανισμού μαζί με όλες τις επιβαρύνσεις.
---Σελ.130,παραγρ.15+σελ 140,παραγρ 5...
Για να είναι νόμιμη, για να ενεργοποιηθεί και να ισχύει η σύμβαση, δεν χρειάζεται καμιά άλλη πράξη παρά μόνον την υπογραφή του Παπακωνσταντίνου κ τη νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους του υπουργείου οικονομικών κ του υπουργείου δικαιοσύνης(χούντα έχουμε κ θα υπογράφει ο υπουργός εν αγνοία της κυβέρνησης? ο υπουργός θα υπογράφει, ούτε καν ο πρωθυπουργός για να εκταμιεύεται το δάνειο? ούτε ψήφιση στή βουλή ούτε καν υπογραφή από τον πρόεδρο της δημοκρατίας, ούτε καν γνωμοδότηση!!!!)
---σελ 123,παράγραφος 5...
Μόνο το δικαστήριο της ευρωπαϊκής ένωσης κ τα συνταγματικά δικαστήρια των δανειστών μπορούν να ακυρώσουν τη σύμβαση γιατί παραβιάζεται το ευρωπαϊκό δίκαιο ή το σύνταγμα του δανειστή αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τη σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει κανένα δικαστήριο να εκδικάσει τέτοια προσφυγή! Αφήστε που δεν έχουμε κ συνταγματικό δικαστήριο στη χώρα μας, αλλά από κει κ πέρα υπάρχει το διεθνές αλλά μας δένει τα χέρια πρέπει να απευθυνθούμε για τους Γερμανούς στο δικαστήριο της Γερμανίας, για τους Άγγλους στης Αγγλίας!!!
-----Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα κ άνευ όρων, παραιτείται από κάθε ασυλία την οποία έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία απο νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα σύμβαση. Όσον αφορά κατάσχεση, διαταγή κ όσον αφορά την εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει δικαστικός νόμος. Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία !!!
Με λιγα λογια θα μας παρουν και τα σωβρακα.. Θα τους αφησουμε ???

Η Συμβαση ειναι σε αρχειο Rapidshare, σε μορφη PDF (Δηλαδη θα χρειαστειτε το Adobe Acrobat Reader για να το διαβασετε). Με τις πολυ απλες 2 κινησεις κατεβαζουμε το αρχειο στον υπολογιστη μας..
Παταμε στο λινκ παρακατω και μολις ανοξει η σελιδα παταμε πανω στο κουμπι που λεει στα αγγλικα - Free User - .
Περιμενουμε 25 δευτερολεπτα και αφου περασουν παταμε μεσα στον μπλε κυκλο που θα εμφανισθει με την λεξη - Download -. Αφου κατεβει το αρχειο που ειναι μολις 1.2 Megabyte μπορουμε να το αναγνωσουμε.
http://rapidshare.com/files/404987182/Greece-IMF.pdf

Source:http://www.roufianos.com/showthread.php/63043-T%CE%9F-%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%9D%CE%99%CE%9F-%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%9D%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3

Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας για το χρέος της

2010-07-06T08:09:00.002+03:00

Μετά την κατάρρευση της Ισλανδικής τράπεζας Icesave τον Οκτώβριο του 2008, η Ισλανδική κυβέρνηση βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο για να σταματήσει ένα εκκολαπτόμενο σχέδιο αποζημίωσης της Βρετανίας και της Ολλανδίας, πραγματοποιώντας ‘χρηματοπιστωτικό δημοψήφισμα’, στο οποίο έθεσε στο λαό της χώρας το εξής, ‘δύσκολο’, δίλλημα: ‘να χρεωθείτε προκειμένου να πληρωθεί η αποζημίωση ή όχι;’ Το προφανές αποτέλεσμα της κάλπης ήταν ένα βροντερό ‘όχι’ καθώς η συλλογιστική διαδρομή που ακολούθησε ο λαός προκειμένου να αποφασίσει θετικά ή αρνητικά στηρίχτηκε στην οργή του για την κρίση, την οποία ‘θα πρέπει να πληρώσουν οι τραπεζίτες’, αδιαφορώντας για τις οικονομικές, εμπορικές, πολιτικές και διπλωματικές επιπλοκές και συνέπειες που μπορούσε να επιφέρει μία τέτοια απόφαση.

Η αντίδραση των δανειστών ήρθε άμεσα και ιδιαίτερα αφού τα δύο κράτη αναγκάστηκαν να αποζημιώσουν τα ίδια τους Βρετανούς και τους Ολλανδούς πολίτες τους που έχασαν τα κεφάλαια τους εξαιτίας της πτώχευσης της Icesave, πληρώντας 5 δις δολάρια, και υποσχόμενα πως ‘θα πάρουμε πίσω όσα μας χρωστά η Ισλανδία έστω και αν περάσουν πολλά χρόνια πριν συμβεί αυτό’. Η αντίδραση ήρθε και από διεθνείς οργανισμούς 1,5 χρόνο αργότερα, όταν η υποψηφιότητα της Ισλανδίας στην ΕΕ τέθηκε υπό αμφισβήτηση, ενώ το ΔΝΤ ανακοίνωσε πως η χώρα δε μπορεί να συνεχίσει να λαμβάνει δάνεια πριν βρεθεί λύση σε σχέση με τα ήδη υπάρχοντα.

Παρά τα πρωτοφανή πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, παρόμοιες περιπτώσεις εκμετάλλευσης από κράτη ιδιόμορφων χρηματοπιστωτικών / νομικών οδών προκειμένου να αποφύγουν να πληρώσουν δανειστές τους ή να πετύχουν ευνοϊκότερους όρους αποπληρωμής, δεν είναι σπάνια. Η Ρωσία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση του 1998, έχοντας μολυνθεί από τον ‘ιό’ της ασιατικής κρίσης του 1997, τροποποίησε τη σχετική με τα ομόλογα που βρέθηκαν στο επίκεντρο της κρίσης νομοθεσία, ενώ παράλληλα προχώρησε σε αναδιάρθρωση του από το αγγλικό δίκαιο διεπόμενου χρέους της. Η Ουρουγουάη προχώρησε σε αλλαγή της νομοθεσίας για τα ομόλογα που διέπονταν από το τοπικό της δίκαιο το 2003.

Με την Ελλάδα να βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας, παγκόσμιας, κρίσης κρατικού χρέους και να αποτελεί την πρώτη χώρα της ΕΕ που αναγκάστηκε να χτυπήσει την πόρτα του ΔΝΤ, το ερώτημα αν υπάρχουν κρυφοί χρηματοπιστωτικοί / νομικοί δρόμοι τους οποίους θα μπορούσε να διαβεί ώστε να βρεθεί σε μία λιγότερο αρνητική, από τη σημερινή της, χρηματοπιστωτική θέση, είναι εξαιρετικά κρίσιμο. Ιδιαίτερα, δε, αν αυτό μπορεί να συμβεί με τη συγκατάθεση των δανειστών μας και τελικά ισχυροποιώντας την Ελλάδα τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.

Χρηματοπιστωτικές / νομικές εκθέσεις για το ελληνικό χρέος και τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης του

Σύμφωνα με συμπεράσματα από ειδική έρευνα για το ελληνικό χρέος, που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή μεγάλης δικηγορικής εταιρίας της Νέας Υόρκης και ενός καθηγητή από τη νομική σχολή αμερικανικού πανεπιστημίου, η ‘ελληνική κρίση χρέους είναι ιδιάζουσα με έναν τρόπο που δίνει στην Ελλάδα ορισμένα εξαιρετικά και σπάνια νομικά πλεονεκτήματα’. Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία από έρευνα του πανεπιστημίου Harvard για την επαναδιαπραγμάτευση κρατικού χρέους, όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, υπάρχει ένας δρόμος που εξυπηρετεί στο μέγιστο εφικτό βαθμό τόσο τη δανειολήπτρια χώρα όσο και τους δανειστές της.

Ύψος χρέους - συμμετοχή ευρωπαϊκών & ελληνικών τραπεζών – λιανική κατοχή

Κατ’ αρχήν και για να βάλουμε τα στοιχεία σε μία σειρά, το σύνολο του ελληνικού χρέους υπολογίζεται στα 319 δις ευρώ (τέλη Απριλίου, δε συμπεριλαμβάνεται η πρώτη δόση του πακέτου στήριξης). Από αυτά, τα 294 δις ευρώ είναι στη μορφή ομολόγων και 8,6 δις ευρώ σε τίτλους του ελληνικού δημοσίου. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν επενδύσει περισσότερο από 240 δις ευρώ στο ελληνικό δημόσιο χρέος, με το μερίδιο των γαλλικών τραπεζών να ανέρχεται στα 55 δις, των ελβετικών στα 47 δις και των γερμανικών στα 30 δις, ενώ οι ελληνικές τράπεζες έχουν μερίδιο 40 δις στο χρέος (σύμφωνα με στοιχεία της Morgan Stanley).

Ένα σημαντικό ποσοστό του χρέους έχει αγοραστεί από αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, hedge funds και διάφορες κατηγορίες επενδυτικών σχημάτων αλλά η λιανική κατοχή ελληνικού χρέους (όχι από επενδυτικά σχήματα) είναι πολύ μικρή. Αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα καθώς καθιστά μία ενδεχόμενη διαπραγμάτευση του χρέους ευκολότερη απ’ ότι αν αυτό ήταν αγορασμένο από χιλιάδες διαφορετικούς επενδυτές, όπως για παράδειγμα ίσχυε στην περίπτωση της Αργεντινής, που ήταν, σχεδόν, αδύνατο ακόμη και για την ίδια να υπολογίσει ποιος κατέχει το χρέος της.

Γιατί η συγκέντρωση ελληνικού χρέους από λίγες τράπεζες κάνει την ελληνική κρίση διεθνές πρόβλημα

Καθώς το ελληνικό χρέος είναι ιδιαίτερα συγκεντρωμένο σε τράπεζες, η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα μετά το Μεξικό, το 1982, που μπορεί με μία ενδεχόμενη πτώχευση της να προκαλέσει διεθνή τραπεζική κρίση και μάλιστα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από αυτήν του Μεξικό, δεδομένου του ύψους των οφειλών της και των συνθηκών που έχει δημιουργήσει η παγκόσμια οικονομική κρίση. Επίσης, ένα σημαντικό ποσοστό των γερμανικών τραπεζών που κατέχουν ελληνικό χρέος, είναι κρατικές, γεγονός που κάνει το πρόβλημα πιο άμεσα συνδεδεμένο με το γερμανικό κράτος. Το αποτέλεσμα είναι πως η αποφυγή της πτώχευσης της Ελλάδας συνδέεται με την αποφυγή μίας ευρωπαϊκής και διεθνούς τραπεζικής κρίσης, η οποία αλλιώς θα ήταν, σχεδόν, δεδομένη.

Πώς το ύψος ασφαλίστρων από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας (CDS) κάνει την κρίση ευρωπαϊκή

Το ύψος των ασφαλίστρων από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας ξεπερνά τα 85 δις δολάρια, κάτι που σημαίνει πως αν αυτό το ενδεχόμενο λάβει χώρα, τα χρηματιστηριακά σχήματα που έχουν πουλήσει τα συγκεκριμένα ασφάλιστρα, θα πρέπει να προβούν σε αποζημιώσεις των ασφαλισμένων, με αποτέλεσμα μία νέα κρίση να προστεθεί στην τραπεζική, που ήδη, τότε, θα υπάρχει.

Το νόμισμα του χρέους - εξωτερικό χρέος – χρέος σε συνάλλαγμα

Σχεδόν το σύνολο του ελληνικού χρέους είναι εκφρασμένο σε ευρώ. Μόλις το 2% είναι σε δολάριο, γεν και ελβετικό φράγκο. Εξωτερικό θεωρείται το χρέος που είναι εκφρασμένο σε οποιοδήποτε άλλο πλην του εθνικού νομίσματος. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2000, που η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ ως εθνικό νόμισμα, ένα πολύ μεγάλο τμήμα του χρέους ήταν εξωτερικό αλλά από το σημείο εκείνο και μετά, το 98%, περίπου, του χρέους μετατράπηκε σε χρέος σε ευρώ. Είναι η πρώτη φορά στην οικονομική ιστορία που χώρα η οποία κινδυνεύει με πτώχευση, πέρα από το ότι συγκαταλέγεται στις αναπτυγμένες οικονομίες, έχει και κοινό νόμισμα με μερικές από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου.

Το δίκαιο που διέπει το ελληνικό χρέος – η ιδιάζουσα και ιδιαίτερα πλεονεκτική περίπτωση της Ελλάδας

Το δίκαιο το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις ενός κράτους είναι εξαιρετικά σημαντικό. Όπως είδαμε παραπάνω με την περίπτωση της Ισλανδίας, όταν το κράτος καταφέρει να υπογράψει δανειακές συμβάσεις που διέπονται από το δικό του δίκαιο, αποκτά ένα πανίσχυρο πλεονέκτημα έναντι των δανειστών του καθώς μπορεί, σε οποιαδήποτε κρίσιμη χρονική στιγμή, να τροποποιήσει όχι τις ίδιες τις συμβάσεις αλλά τον αναγκαστικό νόμο που τις καθορίζει, έτσι ώστε να επιτύχει μία de facto διαπραγμάτευση του χρέους, χωρίς, στην ουσία, οι δανειστές να μπορούν να αμυνθούν νομικά. Το αγγλικό δίκαιο είναι αυτό που ευνοεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τους δανειστές, στην περίπτωση κρατικής πτώχευσης, ενώ το γαλλικό είναι ένα από τα πλέον ‘φιλικά’ για το δανειολήπτη.

Το πρωτοφανές χαρακτηριστικό όσο αφορά το ελληνικό χρέος, είναι ότι περισσότερο από το 90% αυτού διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Μόνο 25 δις ευρώ, περίπου από το σύνολο του χρέους διέπεται από διαφορετικό από το ελληνικό δίκαιο, το οποίο, στην πλειοψηφία των συγκεκριμένων δανειακών συμβάσεων, είναι το αγγλικό.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω ‘στην περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους της, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Ελλάδας, μακράν, είναι πως τόσο μεγάλο ποσοστό αυτού διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Σε καμία άλλη περίπτωση στη μοντέρνα οικονομική ιστορία δεν υπήρξε χώρα που να μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά μία ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της με το να τροποποιήσει μερικά νομικά χαρακτηριστικά που διέπουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαλείων με τα οποία αυτό έχει εκδοθεί.’

Ρήτρες συλλογικής δράσης – ένα ακόμη μεγάλο πλεονέκτημα για την Ελλάδα

Κατά κανόνα, σε μία κρατική δανειακή σύμβαση οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να τροποποιήσουν τους όρους της μετά την υπογραφή της, κάτω από ορισμένες συνθήκες και με πλειοψηφία της τάξης του 51%, 66% ή 75%. Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι πως για το χρέος που διέπεται από το ελληνικό δίκαιο, αυτό δηλαδή που αντιστοιχεί στο 90% του συνόλου του ελληνικού χρέους, οι δανειστές δεν έχουν κανένα δικαίωμα τροποποίησης των όρων, ενώ για το χρέος που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, μετά το 2004 έγινε αλλαγή έτσι ώστε να απαιτείται πλειοψηφία της τάξης του 75% αντί για 66% προκειμένου μία τροποποίηση είναι νόμιμη. Αυτό συνεπάγεται πως για το 90% του χρέους της, μόνο η Ελλάδα μπορεί να τροποποιήσει του όρους των σχετικών δανείων.

Εμπράγματες ασφάλειες / ενέχυρα – απόλυτα πλεονεκτική η θέση της Ελλάδας

Κατά κανόνα, οι κρατικές δανειακές συμβάσεις περιλαμβάνουν όρους που ενεργοποιούν εμπράγματες ασφάλειες και ενέχυρα στην περιουσία του κράτους, σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής. Είναι άκρως εντυπωσιακό πως στο 90% του ελληνικού χρέους δεν υπάρχει κανένας τέτοιος όρος. Με απλά λόγια οι δανειστές μας βασίζονται στην αξιοπιστία, την ικανότητα και τη καλή διάθεση της Ελλάδας να πληρώσει το χρέος της και δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα στην περιουσία του κράτους στην περίπτωση πτώχευσης ή κωλύματος αποπληρωμής.

Όσον αφορά το χρέος που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, υπάρχει μία ρήτρα που ενεργοποιεί εμπράγματη ασφάλεια και η οποία ορίζει πως στην περίπτωση που ή Ελλάδα αποδεχτεί τη δημιουργία εμπράγματης ασφάλειας πάνω στην περιουσία της για νέο χρέος της όχι σε ευρώ (εξωτερικό χρέος), τότε θα πρέπει να εξασφαλίσει ταυτόχρονα με εμπράγματη ασφάλεια και τα συγκεκριμένα δάνεια, ύψους 25 δις δολαρίων.

Τα παραπάνω συνεπάγονται πως από τη μία το 90% του ελληνικού χρέους είναι πλήρως απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες ή ενέχυρα, ενώ το χρέος των 25 δις δολαρίων, ίσως να πρέπει να εξασφαλιστεί με εμπράγματη ασφάλεια αν το δάνειο του ΔΝΤ στο δικό του, ειδικό, νόμισμα, (SDR), θεωρηθεί δανεισμός σε συνάλλαγμα, ειδάλλως, θα πρέπει να εξασφαλιστεί μόνο στην περίπτωση σύναψης νέου δανείου σε συνάλλαγμα, ή στην περίπτωση που η χώρα επιστρέψει στη δραχμή.

Όροι κήρυξης πτώχευσης

Η πλειοψηφία των ελληνικών ομολόγων περιλαμβάνει τους εξής όρους για την ενεργοποίηση Γεγονότων Πτώχευσης:

αδυναμία πληρωμής τόκων (περίοδος χάριτος 30 ημέρες)

αδυναμία πληρωμής τόκων σε εξωτερικό χρέος ή επίσπευση (πρόωρη εξόφληση) του εξωτερικού χρέους από τους δανειστές

ανακοίνωση γενικού χρεοστασίου για το εξωτερικό χρέος

κυβερνητική διαταγή που απαγορεύει στην Ελλάδα να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις της

Σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ (πακέτο στήριξης 80 δις ευρώ) – πλεονεκτήματα για τους δανειστές

Η σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης δεν έχει κανένα, σχεδόν, από τα πλεονεκτήματα των προηγούμενων δανειακών συμβάσεων της Ελλάδας. Έτσι, το δίκαιο που την διέπει είναι το Αγγλικό, ενώ η Ελλάδα παρέχει εμπράγματη ασφάλεια για όλο το ύψος του δανείου και κατά προτεραιότητα στις χώρες που υπογράφουν τη συμφωνία, δεσμεύοντας την δημόσια περιουσία. Επίσης, οι δανειστές μπορούν να ωθήσουν την Ελλάδα σε αναγκαστική πτώχευση ακόμη και στην περίπτωση που εκείνη πληρώνει κανονικά τους τόκους της, αν αθετήσει, σύμφωνα με την ερμηνεία των δανειστών, οποιαδήποτε υποχρέωση της σύμφωνα με τους όρους του Μνημονίου Συνεννόησης.

Διακανονισμός Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ - πλεονεκτήματα για τους δανειστές

Όπως και με τη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης, το δίκαιο του διακανονισμού με το ΔΝΤ είναι το αγγλικό ενώ τα δάνεια εξασφαλίζονται από εμπράγματη ασφάλεια στην περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Αν μάλιστα θεωρηθεί πως το δάνειο του ΔΝΤ είναι σε συνάλλαγμα, τότε, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της σχετικής έρευνας, ενεργοποιείται και η εμπράγματη ασφάλεια στα δάνεια των 25 δις ευρώ.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα της ότι ότι το 90% του χρέους (αυτού προ συμφωνίας με ΕΕ – ΔΝΤ) διέπεται από το ελληνικό δίκαιο.

Πώς θα μπορούσε να τροποποιήσει η Ελλάδα το εθνικό της δίκαιο εκμεταλλευόμενη τη διεθνή συγκυρία

Οι διεθνείς επενδυτές είναι πολύ διστακτικοί στο να αγοράσουν ομολόγα που εκδίδονται από αναδυόμενα κράτη γιατί φοβούνται πως το εκδίδον κράτος μπορεί κάποια στιγμή να μπει στον πειρασμό να αλλάξει το δίκαιο του με τρόπο που να θέσει σε κίνδυνο την αξία ή τη δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης αυτών των ομολόγων. Τέτοιου είδους αλλαγές γίνονται, κατά κανόνα, αποδεκτές και από τα αμερικανικά και τα αγγλικά δικαστήρια αν το δίκαιο που διέπει τα ομόλογα επιβεβαιωθεί ότι είναι αυτό του εκδίδοντος κράτους. Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, στην περίπτωση της Ρωσίας και της Ουρουγουάης.

Όταν, όμως, η έκδοση ομολόγων γίνεται από αναπτυγμένα κράτη, μέσω της οργανωμένης διεθνούς αγοράς κεφαλαίων, τότε η αποδοχή του όρου τα ομόλογα να διέπονται από το κρατικό δίκαιο γίνεται πιο εύκολα αποδεκτή, καθώς ένα αναπτυγμένο κράτος πολύ δύσκολα θα ρισκάρει την αξιοπιστία του και την καλή πιστοληπτική του αξιολόγηση από τους διεθνείς οίκους, προκειμένου να τροποποιήσει προς δικό του όφελος το νόμο που διέπει το υπάρχον χρέος του.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, ωστόσο, η χώρα έχει, ήδη, υποβαθμιστεί σε μη επενδυτικό επίπεδο από όλες τις εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης, έχει, ήδη, βγει εκτός της αγοράς κεφαλαίων για διάστημα, τουλάχιστον, 2 ετών και έχει ήδη αναγκαστεί να στραφεί σε μηχανισμούς στήριξης, παρά το γεγονός πως δε χρησιμοποίησε το πλεονέκτημα της δυνατότητας αλλαγής του αναγκαστικού νόμου που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις.

Έτσι, η Ελλάδα θα μπορούσε να τροποποιήσει το εθνικό της δίκαιο με τρόπο τέτοιο που να της επιτρέπει, όταν θα υπάρχει διαπιστωμένη διεθνής κρίση ή διεθνής ύφεση, η οποία να επιβεβαιώνεται τόσο από το ΔΝΤ, όσο και από την ΕΕ, την ΕΚΤ και την FED (Κεντρική Τράπεζα Νέας Υόρκης) ο δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) να μπορεί μονομερώς και για όσο διάστημα η διεθνής ύφεση και οι συνέπειες που έχουν πηγάσει αυτήν είναι παρούσες:

α) να αυξήσει την περίοδο χάριτος (διάστημα αδυναμίας αποπληρωμής)

β) να έχει το δικαίωμα έκδοσης νέων ομολόγων προς αντικατάσταση των παλιών που λήγουν στο διάστημα κατά το οποίο η κρίση και οι συνέπειες που απορρέουν από αυτήν παραμένουν σε ισχύ.

Τα νέα ομόλογα να παρέχουν εύλογο περιθώριο λήξης, που να διευκολύνει την Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της χωρίς να υπονομεύει την σταθερότητα της οικονομίας και του πολιτικού της συστήματος. Το διάστημα παράτασης της λήξης να μπορεί να ορίζεται ανάλογα με την πρόβλεψη των διεθνών φορέων που αναφέρθηκαν παραπάνω για το πέρας της κρίσης ή της ύφεσης, με τη δυνατότητα για επαναδιαπραγμάτευση της εν λόγω ημερομηνίας στην περίπτωση αποδεδειγμένης επιδείνωσης ή βελτίωσης της διεθνούς οικονομίας.

Στις ρυθμιστικές των παραπάνω διατάξεις, να ορίζεται η υποχρέωση για προσπάθεια εξωδικαστικού διακανονισμού μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, τα αποτελέσματα του οποίου, επιτυχή ή όχι, να πρέπει να υποβάλλονται στο αρμόδιο ελληνικό δικαστήριο προκειμένου να αποφασίσει για τους όρους των νέων ομολόγων.

Οι νομοθετικές τροποποιήσεις να στηρίζονται σε αντικειμενικούς μηχανισμούς ενεργοποίησης μέτρων προστασίας του δανειολήπτη σε περιπτώσεις κρίσης & να λαμβάνουν υπόψη και το συμφέρον των δανειστών

Το παραπάνω είναι, απλά, ένα παράδειγμα των νομοθετικών τροποποιήσεων στις οποίες μπορεί να προβεί η Ελλάδα. Η ουσία είναι πως το γεγονός ότι το 90% του χρέους διέπεται από το ελληνικό δίκαιο δίνει το νομικό δικαίωμα στην Ελλάδα να βάλει, μονομερώς, ‘τέλος’ στην κρίση με μία απλή αλλαγή νόμου ενώ όσο πιο λογική και λιγότερο προκλητική είναι αυτή και όσο περισσότερο στηρίζεται σε αντικειμενικές συνθήκες προκειμένου να πραγματοποιηθεί ενεργοποίηση των σχετικών με την προστασία του δανειολήπτη ρητρών, στην περίπτωση διεθνούς κρίσης ή ύφεσης, τόσο περισσότερες θα είναι και οι πιθανότητες να γίνει αποδεκτή και από τα αμερικανικά και αγγλικά δικαστήρια, όπως είναι, εξάλλου, ο κανόνας σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμη και προκλητικών μονομερών τροποποιήσεων ανάλογων νομοθεσιών.

Το δικαίωμα αυτό της Ελλάδας υπήρχε τόσο πριν ξεσπάσει η κρίση ενώ υπάρχει και σήμερα και μπορεί να ασκηθεί ανά πάσα στιγμή. Αυτό παρέχει ένα εξαιρετικά ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στη χώρα, καθώς οι δανειστές της γνωρίζουν πως εξ αρχής είχε και μέχρι σήμερα συνεχίζει να έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει το συμφέρον της, χωρίς να κινδυνεύει από νομικές κυρώσεις, με μία απλή αλλαγή του εθνικού νόμου και παρόλα αυτά επέλεξε το δύσκολο δρόμο της λήψης πολύ σκληρών μέτρων χωρίς να βλάψει στο ελάχιστο τα συμφέροντα τους (των δανειστών).

Συμπεράσματα από την έκθεση του Harvard και το ελληνικό πλεονέκτημα – πώς να αποφύγουμε την πτώχευση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο

Σύμφωνα με έκθεση του Harvard για τις αναδιαρθρώσεις κρατικού χρέους, ο ‘ιδανικός’, ίσως, τρόπος, φαίνεται να είναι η πρόταση για εθελοντική ανταλλαγή των παλιών ομολόγων, για τα οποία υπάρχει δυσκολία αποπληρωμής εις ολόκληρο και στην ώρα τους, με νέα ομόλογα. Αν οι δανειστές αρνηθούν να συμμετάσχουν στην εθελοντική ανταλλαγή, τότε κινδυνεύουν διπλά, σύμφωνα με την έκθεση. Από τη μία υπάρχει ο κίνδυνος να συμφωνήσει το 75% των υπόλοιπων δανειστών και έτσι αυτοί που δε συμμετείχαν να μείνουν με τα παλιά ομόλογα, τα οποία θα πρέπει να επισπεύσουν, οδηγούμενοι σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη και από την άλλη αν η πλειοψηφία των δανειστών δε συμμετέχει στην εθελοντική ανταλλαγή, το κράτος, κατά πάσα πιθανότητα, θα πτωχεύσει και κινδυνεύουν όλοι να χάσουν σημαντικό τμήμα του κεφαλαίου τους και φυσικά να οδηγηθούν σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη.

Όλα τα παραπάνω αφορούν σε περιπτώσεις που το δίκαιο που διέπει το κρατικό χρέος δεν είναι αυτό του δανειολήπτη αλλά το αγγλικό ή αυτό του δανειστή. Ακόμη και σε αυτήν τη, μη πλεονεκτική, για τον δανειολήπτη περίπτωση, η έκθεση αναφέρει πως η εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων είναι, μάλλον, η ιδανική λύση και για τους δανειστές.

Μάλιστα, σύμφωνα με δεδικασμένο στα αμερικανικά δικαστήρια, μετά από μία εθελοντική ανταλλαγή χρέους δεν τίθεται θέμα πληρωμής ασφαλίστρων χρέους ούτε σε αυτούς που συμμετείχαν αλλά ούτε και σε αυτούς που δε συμμετείχαν σε αυτήν. Η συλλογιστική του δικαστηρίου στην απόρριψη σχετικού αιτήματος από δανειστή που συμμετείχε σε εθελοντική αναδιαπραγμάτευση ήταν πως α) δεν υπήρξε υποχρεωτική συμμετοχή και β) δεν υπήρξε καν αλλαγή των όρων της αρχικής δανειακής σύμβασης αφού αυτή δεν καταργήθηκε αλλά ανταλλάχτηκε με νέα.

Λαμβάνοντας υπόψη το επιπλέον ιδιάζον πλεονέκτημα της Ελλάδας, η πιθανότητα αποδοχής μίας εθελοντικής ανταλλαγής χρέους από τους πιστωτές μας αγγίζει το 100%, καθώς αν αρνηθούν, η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της για αλλαγή του νόμου και να τους υποχρεώσει να δεχτούν πολύ χειρότερους όρους.

Κίνδυνος απώλειας του μοναδικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας – συμπεράσματα – προτάσεις

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης με συνολικό χρέος ύψους, περίπου, 319 δις ευρώ, τα 296 δις από τα οποία διέπονται από το ελληνικό δίκαιο. Μετά την προσφυγής της στο ΔΝΤ και της αίτησης για δανεισμό από την ΕΕ, οδηγήθηκε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων ύψους 110 δις ευρώ, με νέους, μη συμφέροντες, όρους. Τα δάνεια αυτά, ωστόσο, χρησιμοποιούνται και θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τμήματος του αρχικού χρέους της, των 319 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει, ουσιαστικά, πως η Ελλάδα ανταλλάσσει παλιό χρέος, το οποίο διέπεται από ελληνικό δίκαιο και στο οποίο δεν υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία, με νέο χρέος, το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και στο οποίο υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία.

Επιπλέον, μετά την απόφαση της ΕΚΤ για την αγορά ελληνικών ομολόγων, έχουν πραγματοποιηθεί αγορές ύψους, περίπου, 25 δις ευρώ. Αυτό συνεπάγεται πως οι δανειστές μας, πουλούν ομόλογα από το παλιό χρέος στην ΕΚΤ, η οποία το αγοράζει με τη δέσμευση της Ελλάδας να τα καλύψει με τη δημόσια περιουσία της. Αν και τα ομόλογα αυτά εξακολουθούν να διέπονται από το ελληνικό δίκαιο, επιβαρύνονται, πλέον, με εμπράγματη ασφάλεια.

Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω μηχανισμών απειλεί να οδηγήσει την Ελλάδα μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, σε μία κατάσταση όπου από τη μία το χρέος της θα έχει αυξηθεί σημαντικά, σε σχέση με αυτό πριν τις συμφωνίες στήριξης, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό του θα έχει μετατραπεί από υποκείμενο στο ελληνικό δίκαιο και χωρίς εμπράγματες ασφάλειες, σε υποκείμενο στο αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματες ασφάλειες. Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει την Ελλάδα σε πολύ χειρότερη διαπραγματευτική θέση απ’ ότι πριν από την κρίση ή ακόμη και σήμερα, αφαιρώντας της σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πλεονεκτήματα που έχει, τα οποία αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά σημαντικά και σπάνια με βάση τις προαναφερόμενες σχετικές εκθέσεις.

Αυτό σημαίνει πως είναι επιτακτική ανάγκη η Ελλάδα να προσαρμόσει, άμεσα, την διαπραγματευτική της πολιτική με τους δανειστές της, να εκμεταλλευτεί τη διαφαινόμενη νέα διεθνή ύφεση ως ευκαιρία για την πρόταση εθελοντικής ανταλλαγής παλαιών ομολόγων με νέα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ήπιας αλλαγής του νόμου που διέπει το ελληνικό χρέος. Σε αυτήν την περίπτωση η Ελλάδα μπορεί να ζητήσει να οριστεί ως διαμεσολαβητής των διαπραγματεύσεων της με τους δανειστές της το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, η ΕΕ, ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας τόσο στην ίδια όσο και στους δανειστές της. Οι δανειστές δε θα απολέσουν καθόλου από το κεφάλαιο τους αλλά, απλά, θα διευκολύνουν την Ελλάδα παρέχοντας της τον απαραίτητο χρόνο για να ανασυνταχτεί οικονομικά και δημοσιονομικά.

Επιπλέον, καθώς η Ελλάδα έχει, ήδη, λάβει πολύ σκληρά μέτρα για τη μείωση των δημοσιονομικών της ελλειμμάτων, έχει καταφέρει να ανακτήσει σε σημαντικό βαθμό τη χαμένη αξιοπιστία της αλλά και να δείξει τη μεγάλη προθυμία της να ξεπληρώσει τους δανειστές της πλήρως. Έτσι, με μία προσαρμογή της διαπραγματευτικής της πολιτικής, μπορεί να βρεθεί μέσα σε λίγους μήνες σε εξαιρετικά καλύτερη θέση από τη σημερινή της, βοηθώντας, ταυτόχρονα στην αποκλιμάκωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην Ευρώπη και εξυπηρετώντας με αυτόν τον τρόπο τόσο τους δανειστές της όσο και άλλα κράτη τα οποία βρίσκονται σε δεινή χρηματοπιστωτική θέση, καταλήγοντας να παίξει ένα διεθνή σταθεροποιητικό ρόλο.

Καθώς, μάλιστα, τα ελληνικά ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ είναι χαμηλότερης αξίας, σήμερα, από αυτήν που κατέβαλλε η Τράπεζα, μία τέτοια εξέλιξη θα εξυπηρετούσε και την ΕΚΤ, αποκαθιστώντας τη πληγωμένη αξιοπιστία της και συμβάλλοντας στη μείωση του ποσού των ομολόγων που θα πρέπει να αγοράσει αν η ελληνική κρίση επιδεινωθεί.

Ακόμη, το παραπάνω σενάριο θα διαλύσει κάθε ελπίδα κερδοσκοπίας στα ελληνικά ομόλογα αλλά και τα ελληνικά CDS, με ουσιαστική και αυξημένη πιθανότητα αποκλιμάκωσης των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων, επιτρέποντας στην Ελλάδα τόσο να προετοιμαστεί για την επιστροφή της στις αγορές κεφαλαίων ως νικήτρια, όσο και να βρει συνθήκες που θα της επιτρέψουν την ομαλή ένταξη της σε αυτές. Μία τέτοια εξέλιξη είναι πιθανό να βοηθήσει στην αποκλιμάκωση των επιτοκίων και των τιμών των CDS και άλλων περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών. Τέλος, το παράδειγμα της Ελλάδας δε κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο προς αντιγραφή και από άλλες χώρες με πρόβλημα, γιατί, από τη μία η Ελλάδα θα έχει λάβει σκληρότερα μέτρα από κάθε άλλη χώρα, πριν φτάσει στο σημείο να προτείνει εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων και από την άλλη η χρηματοπιστωτική της θέση, όπως είδαμε παραπάνω, είναι ιδιάζουσα.

Έτσι, η Ελλάδα θα πάρει μία μεγάλη ανάσα και κατά πάσα πιθανότητα θα αρθεί η ανάγκη για τη λήψη και νέων μέτρων, κάτι που θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα και θα συμβάλλει στη γέννηση βάσιμων ελπίδων για ουσιαστική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, γεγονός που θα επηρεάσει θετικά και την οικονομική και καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων, εγκαινιάζοντας την αρχή του τέλους της περιόδου απαισιοδοξίας και φόβου.

Πάνος Παναγιώτου – διευθυντής ΕΚΤΑ – 3FVIP.com

Letter from Apple Regarding iPhone 4

2010-07-05T15:03:00.002+03:00

Dear iPhone 4 Users,

The iPhone 4 has been the most successful product launch in Apple’s history. It has been judged by reviewers around the world to be the best smartphone ever, and users have told us that they love it. So we were surprised when we read reports of reception problems, and we immediately began investigating them. Here is what we have learned.

To start with, gripping almost any mobile phone in certain ways will reduce its reception by 1 or more bars. This is true of iPhone 4, iPhone 3GS, as well as many Droid, Nokia and RIM phones. But some users have reported that iPhone 4 can drop 4 or 5 bars when tightly held in a way which covers the black strip in the lower left corner of the metal band. This is a far bigger drop than normal, and as a result some have accused the iPhone 4 of having a faulty antenna design.

At the same time, we continue to read articles and receive hundreds of emails from users saying that iPhone 4 reception is better than the iPhone 3GS. They are delighted. This matches our own experience and testing. What can explain all of this?

We have discovered the cause of this dramatic drop in bars, and it is both simple and surprising.

Upon investigation, we were stunned to find that the formula we use to calculate how many bars of signal strength to display is totally wrong. Our formula, in many instances, mistakenly displays 2 more bars than it should for a given signal strength. For example, we sometimes display 4 bars when we should be displaying as few as 2 bars. Users observing a drop of several bars when they grip their iPhone in a certain way are most likely in an area with very weak signal strength, but they don’t know it because we are erroneously displaying 4 or 5 bars. Their big drop in bars is because their high bars were never real in the first place.

To fix this, we are adopting AT&T’s recently recommended formula for calculating how many bars to display for a given signal strength. The real signal strength remains the same, but the iPhone’s bars will report it far more accurately, providing users a much better indication of the reception they will get in a given area. We are also making bars 1, 2 and 3 a bit taller so they will be easier to see.

We will issue a free software update within a few weeks that incorporates the corrected formula. Since this mistake has been present since the original iPhone, this software update will also be available for the iPhone 3GS and iPhone 3G.

We have gone back to our labs and retested everything, and the results are the same— the iPhone 4’s wireless performance is the best we have ever shipped. For the vast majority of users who have not been troubled by this issue, this software update will only make your bars more accurate. For those who have had concerns, we apologize for any anxiety we may have caused.

As a reminder, if you are not fully satisfied, you can return your undamaged iPhone to any Apple Retail Store or the online Apple Store within 30 days of purchase for a full refund.

We hope you love the iPhone 4 as much as we do.

Thank you for your patience and support.

Apple

Press Contacts:
Natalie Harrison
Apple
harri@apple.com
(408) 862-0565

Steve Dowling
Apple
dowling@apple.com
(408) 974-1896

Ακόμα και εκτός Ευρωζώνης βλέπει την Ελλάδα η Αμερική

2010-07-05T10:43:00.000+03:00

Απώλεια του γεωπολιτικού της ρόλου στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, σενάρια ολοκληρωτικής κατάρρευσης πολιτικού ελέγχου και κοινωνικής έξαρσης της βίας, σταδιακή αποσύνδεση από της μεγάλες(σ.σ. προστάτιδες δυνάμεις δυνάμεις βλέπε Αμερική), πολιτική αποσταθεροποίηση σε σημαντικό βαθμό, και έξοδο από την ευρωζώνη είναι μερικές από τις εκτιμήσεις -πλέον απαισιόδοξες προβλέψεις για την Ελλάδα των «ειδικών» του stratfor, οι οποίοι επισημαίνουν ότι τα τρία επόμενα χρόνια θα είναι καθοριστικά για την σύγχρονη μετεπαναστατική από συστάσεως του ελληνικού κράτους ιστορία της χώρας. Σύμφωνα με την δεκασέλιδη ανάλυση, κάνοντας focus στα συμπεράσματα, σύμφωνα με τους αναλυτές του Stratfor, υποβαθμίστηκε ο ρόλος της Ελλάδας ως στρατηγικός σύμμαχος στα Βαλκάνια, με την αλλαγή της πολιτικής γεωγραφίας της περιοχής μετά τον πόλεμο στα Βαλκάνια(το 1993), μια απώλεια που όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει το Αμερικανικό ινστιτούτο ήταν ορατή σε όλους πέρα από την ίδια της Ελλάδα, με αποτέλεσμα η Αθήνα, «αρνούμενη να αποδεχτεί την πραγματικότητα, έκανε τα πάντα να διατηρήσει την θέση της, δανειζόμενη αφενός τεράστια ποσά για εκσυγχρονισμένους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και δίνοντας αφετέρου λανθασμένα στοιχεία για να μπει στην ευρωζώνη».

Αυτή η πολιτική εξήγηση ωστόσο – πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης- δεν καταγράφεται. Αντιθέτως, η σημερινή οικονομική κρίση περιγράφεται –κυρίως- από τα δυτικοευρωπαϊκά ΜΜΕ ως αποτέλεσμα της ελληνικής τεμπελιάς, υπερδαπανών και ανευθυνότητας με αποτέλεσμα να διογκώνεται το πάντα ελλειμματικό δημόσιο χρέος και ο εσωτερικός και κυρίως εξωτερικός δανεισμός της χώρας.

Συνεχίζοντας, οι αναλυτές εξηγούν «ότι η Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας μεταξύ άλλων και την υπαρκτή απειλή για το Αιγαίο- δεν είχε εναλλακτική παρά να χρεωθεί, ύστερα από την απώλεια του ενδιαφέροντος από τους δυτικούς προστάτες εταίρους», για να συμπληρώσουν ότι «Σήμερα η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε να ονειρεύεται ότι θα μπορέσει να επιτύχει τον 5ο γεωπολιτικό της στόχο, την κυριαρχία της δηλαδή στην ανατολική μεσόγειο. Πάγια θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής της τις δυο τελευταίες 10ετιες.

Ακόμα και ο 4ος στόχος , που είναι η ενοποίηση της εσωτερικής Ελλάδας βρίσκεται υπό αμφισβήτηση, όπως απεικονίζεται στην έκθεση λόγω της «εσωτερικής της αδυναμίας της να μαζέψει τους φόρους. Σχεδόν το 25% της ελληνικής οικονομίας εντάσσεται στην παραοικονομία, ένα ποσοστό από τα πλέον υψηλότερα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες».

Για το Stratfor, «η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς εξωτερικό προστάτη, με το ερώτημα να τίθεται αν η Ελλάδα θα μπορέσει να αποδεχτεί την μείωση κατά πολύ του γεωπολιτικού της ρόλου», σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι δεν είναι στο χέρι μας αλλά «εξαρτάται από τις στρατηγικές που υιοθετεί η Τουρκία, η οποία είναι μια αναδυόμενη γεωπολιτική δύναμη που στοχεύει να επεκτείνει την επιρροή της στα Βαλκάνια, την Μέση Ανατολή και τον Καύκασο. Το ερώτημα είναι τώρα αν η Τουρκία θα εστιάσει τους στόχους της στο Αιγαίο ή αντί αυτού επιθυμεί να συμφωνήσει με την Ελλάδα, ώστε να επικεντρωθεί σε άλλα συμφέροντά της».

Η συμβουλή του ινστιτούτου είναι να βρει η Ελλάδα τον τρόπο να ξαναγίνει χρήσιμη σε μια ή περισσότερες μεγάλες δυνάμεις, σπεύδει όμως να πει ότι είναι κάτι απίθανο, «εκτός εάν μια σύγκρουση μεγάλων δυνάμεων επιστρέψει στα Βαλκάνια»...

Για να καταλήξει ότι σε κάθε περίπτωση, τα επόμενα τρία χρόνια θα είναι καθοριστικά για την Ελληνική ιστορία, προοιωνίζοντας μια εικόνα αποσταθεροποίησης από τα αυστηρά μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ και η ΕΕ, με αποτέλεσμα την περαιτέρω εξασθένιση της κεντρικής κυβέρνηση, αλλά και την χρεωκοπία προ των πυλών (κρίνοντας από το επίπεδο του χρέους, το οποίο –όπως επισημαίνουν- σύντομα θα είναι πάνω από το 150% του ΑΕΠ), και την στάση επιφυλακής των ευρωπαίων εταίρων για μια διαταγή εξόδου από την ευρωζώνη, μόλις διαπιστωθεί ότι αυτό δεν αποτελεί κίνδυνο για την υπόλοιπη ευρώπη.

Eτσι, το stratfor εκτιμά ότι η Ελλάδα, χωρίς πρόσβαση σε διεθνή κεφάλαια ή χρήματα στήριξης, μπορεί να αντιμετωπίσει μια ολοκληρωτική κατάρρευση του εσωτερικού πολιτικού ελέγχου με άμεσο αποτέλεσμα την έξαρση της κοινωνικής βίας, τέτοια που έχει να δει από την περίοδο της στρατιωτικής χούντας την δεκαετία του 70» για να καταλήξει ο συντάκτης της απαισιόδοξης έκθεσης ότι «Η Ελλάδα είναι πρώτη φορά από το 1820 είναι πραγματικά μόνη της!».

Ακολουθεί μέρος της έκθεσης

Greece Today

With the collapse of the Soviet threat at the end of the Cold War and the subsequent end of the Balkan wars with the 1999 NATO bombing of Serbia, the political geography of the region changed once again. This time the change was unfavorable for Athens. With the West largely uninterested in the affairs of the region, Greece lost its status as a strategic ally. And along with that status, Athens lost the political and economic support that allowed it to overcome its capital deficiencies.

This was evident to everyone but the Greeks. Countries rarely accept their geopolitical irrelevance lightly. Athens absolutely refused to. Instead it did everything it could to retain its membership in the first-world club, borrowing enormous sums of money to spend on the most sophisticated military equipment available and producing erroneous financial records to get into the eurozone. This is often lost amid the ongoing debt crisis, which is commonly described -- mainly by the Western European press -- as a result of Greek laziness, profligate spending habits and irresponsibility. But faced with a geography that engenders a capital- poor environment and an existential threat from Turkey that challenges its Aegean core, Greece had no alternative but to indebt itself after its Western patrons lost interest, and now even that option is in doubt. (Trying to keep up with its fellow EU states in terms of quality of life obviously played a role in Greece's financial overextension, but this can also be placed in the context of keeping up with a modernizing Turkey next door.)

Today, Greece cannot even dream of achieving its fifth geopolitical imperative, dominating the eastern Mediterranean. Even its fourth imperative, the consolidation of inland Greece, is in question, as illustrated by Greece's inability to collect taxes. Nearly 25 percent of the Greek economy is in the so-called "shadow" sector, by far the highest rate among the world's developed countries.

Succeeding in maintaining control of the Aegean, Greece's most important imperative, in the face of regional opposition is simply impossible without an outside patron. Going forward, the question for Greece is whether it will be able to accept its much-reduced geopolitical role. This, too, is out of its hands, depending as it does on the strategies that Turkey adopts. Turkey is a rising geopolitical power intent on spreading its influence in the Balkans, the Middle East and the Caucasus. The question is now whether Turkey will focus its intentions on the Aegean, or instead will be willing to make a deal with Greece in order to concentrate on other interests.

Ultimately, Greece needs to find a way to become useful again to one or more great powers -- unlikely, unless a great-power conflict returns to the Balkans -- or to sue for lasting peace with Turkey and begin learning how to live within its geopolitical means. Either way, the next three years will be defining ones in Greek history. The joint 110 billion-euro bailout package from the International Monetary Fund and European Union comes with severe austerity strings attached, which are likely to destabilize the country to a significant degree. Grafted onto Greece's regionalized social geography, vicious left-right split and history of political and social violence, the IMF-EU measures will further weaken the central government and undermine its control. An eventual default is almost assured by the level of government debt, which will soon be above 150 percent of GDP.

It is only a question of when, not if, the Europeans pull the plug on Athens -- which most likely will be at the first opportunity, when Greece does not present a systemic risk to the rest of Europe. At that point, without access to international capital or more bailout money, Greece could face a total collapse of political control and social violence not seen since the military junta of the 1970s. Greece, therefore, finds itself in very unfamiliar situation. For the first time since the 1820s, it is truly alone.

ΧΑ: ανοδική απόπειρα από υποτιμημένα εδάφη

2010-07-02T15:26:00.002+03:00

Μέχρι την Πέμπτη ο ΓΔ είχε καταγράψει ένα πτωτικό σερί 7 διαδοχικών συνεδριάσεων, που ήταν το μεγαλύτερο από το κραχ του Νοεμβρίου του 2008 και ένα από τα μεγαλύτερα στην ιστορία του. Ταυτόχρονα, είχε βρεθεί σε, στατιστικά, ακραία υποτιμημένα επίπεδα, με τον ΕΚΤΑ 600 να μετρά αρνητική παρέμβαση στον υψηλότερο βαθμό από τις αρχές Ιουνίου, όταν ο ΓΔ έκλεισε σε χαμηλό 12 ετών. Επιπλέον, τόσο ο ΓΔ όσο και μία σειρά δεικτοβαρών μετοχών βρέθηκαν κοντά στο 100% των στηρίξεων από τα πρόσφατα χαμηλά τους.

Ο συνδυασμός των παραπάνω θα ήταν αρκετός, σε κάποια άλλη φάση, να προκαλέσει μία ανοδική αντίδραση μεγάλου μεγέθους, με τους επενδυτές να νιώθουν άνετα να αναλάβουν το βραχυπρόθεσμο ρίσκο αγοραστικών θέσεων. Ωστόσο, την Πέμπτη, με τις διεθνείς αγορές να κατακτούν νέα ετήσια χαμηλά και τη χρηματιστηριακή αστάθεια να αυξάνεται σε πολύμηνα υψηλά, ο ΓΔ αρκέστηκε σε μία άνοδο της τάξης του 1,25%.

Η μηχανική ανάλυση από το 3F2010, έχει βαθμολογήσει αρνητικά τη βραχυπρόθεσμη τάση του ΓΔ από τις 23/06 και για 7 διαδοχικές συνεδριάσεις και παρά την αισθητή βελτίωση της βαθμολογίας μετά την άνοδο της Πέμπτης, η τρέχουσα τιμή είναι –5,18%, με το σύστημα να ‘ζητά’ κλείσιμο και παραμονή πάνω από τις 1454,27 μονάδες προκειμένου να ακυρώσει την αρνητική, βραχυπρόθεσμη, βαθμολογία.

Στην Ευρώπη, ο DAX καταγράφει απώλειες για 2η διαδοχική εβδομάδα, κάτι που έχει να συμβεί από τον Απρίλιο. Ο βραχυπρόθεσμος ΕΚΤΑ 600 πέρασε κάτω από το ακραίο αρνητικό επίπεδο 1ου βαθμού, κάτι που έχει συμβεί μόνο άλλες δύο φορές μέσα στο 2010, ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει τόσο το χαμηλό του, του Ιουνίου, όσο και τον ΚΜΟ 200 ημερών του ως στήριξη, έχοντας βαθμολογηθεί αρνητικά από το 3F2010 για 7 διαδοχικές συνεδριάσεις, με το σύστημα να ‘θέλει’ κλείσιμο πάνω από τις 6035 μονάδες (+3,05% από την τιμή κλεισίματος) προκειμένου να ακυρώσει τη βραχυπρόθεσμη αρνητική βαθμολογία.

Στη χρηματοπιστωτική εικόνα της Ελλάδας υπήρξε περαιτέρω αποκλιμάκωση των τιμών των CDS, τα οποία υποχώρησαν στις 904 μονάδες, με την πιθανότητα πτώχευσης της χώρας να υπολογίζεται με βάση αυτά στο 52,36%.

Στις ΗΠΑ, μέχρι αργά το βράδυ οι βασικοί δείκτες κατρακυλούσαν σε νέα ετήσια χαμηλά επίπεδα τιμών, περνώντας σε, στατιστικά, ακραία βραχυπρόθεσμα υποτιμημένα εδάφη, ενώ προς το τέλος της συνεδρίασης καταγράφονταν μία προσπάθεια για την κάλυψη τμήματος των απωλειών.

ΕΚΤΑ με στοιχεία από το 3FVIP.com

Το iPhone 4, το φιάσκο, η Cosmote και η Vodafone…

2010-07-02T15:25:00.001+03:00

Μεταξύ εμπορικού θριάμβου και φιάσκου ισορροπεί η Apple, τις πρώτες ημέρες διάθεσης της ναυαρχίδας των προϊόντων της, καθώς οι πωλήσεις του iPhone 4 εκτινάσσονται στα ύψη, αλλά η επιτυχία κηλιδώνεται από τα προβλήματα λήψης των συσκευών και στις ΗΠΑ ήδη κατατέθηκαν οι πρώτες αγωγές κατά της Apple. Στην Ελλάδα, εν τω μεταξύ, Cosmote και Vodafone συνεχίζουν να λαμβάνουν εκδηλώσεις ενδιαφέροντος για το iPhone από καταναλωτές, ενόψει της διάθεσής του τον Αύγουστο, σφυρίζοντας αδιάφορα για τα τεχνικά προβλήματα που είναι ήδη γνωστά.

Στις ΗΠΑ, την Γαλλία, την Γερμανία και την Ιαπωνία, τις πρώτες χώρες όπου διατέθηκε, το iPhone 4 έγινε ανάρπαστο: σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της Apple, μέχρι τις 26 Ιουνίου είχαν πουληθεί πάνω από 1,7 εκατ. συσκευές! Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις το στοκ συσκευών εξαντλήθηκε και αρκετοί καταναλωτές περίμεναν μάταια να τις αποκτήσουν. Τώρα, η εταιρεία προγραμματίζει την εισαγωγή του iPhone σε άλλες 18 χώρες μέσα στον Ιούλιο και από τον Αύγουστο έρχεται το «τρίτο κύμα», στο οποίο εντάσσεται και η Ελλάδα.

Ωστόσο, αυτή η πρωτοφανής, ακόμη και για την ίδια την Apple, εμπορική επιτυχία του smart phone στιγματίζεται από ένα αρκετά σοβαρό, όσο και σπάνιο στην ιστορία της κινητής τηλεφωνίας –παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις του «αφεντικού» της Apple, Στιβ Τζομπς- τεχνικό πρόβλημα: αν το iPhone 4 κρατηθεί από την κάτω αριστερή γωνία κατά τη διάρκεια μιας κλήσης, το σήμα λήψης εξασθενεί μέχρι… εξαφάνισης.

Στα παράπονα χιλιάδων καταναλωτών, ιδιαίτερα όσων έχουν την ατυχία να είναι αριστερόχειρες και να κρατούν συχνά τη συσκευή με τον… απαγορευμένο τρόπο, η Apple απάντησε με αρκετή αλαζονεία: δεν παραδέχθηκε ότι υπάρχει κατασκευαστικό ελάττωμα στη συσκευή, αλλά απλώς συμβούλευσε τους κατόχους «να αποφεύγουν να το κρατάνε από την κάτω αριστερή γωνία με τέτοιο τρόπο που να καλύπτουν και τις δύο πλευρές της μαύρης λωρίδας στο μεταλλικό περίβλημα».

Ο Στιβ Τζομπς, απαντώντας σε ένα χρήστη που του έστειλε e-mail για να διαμαρτυρηθεί για το πρόβλημα λήψης, συμβούλευσε τον καταναλωτή ως εξής: «απλώς μην το κρατάς με αυτό τον τρόπο. Όλα τα τηλέφωνα έχουν ευαίσθητες περιοχές»! Όσοι χρήστες επιμένουν, πάντως, να κρατούν το τηλέφωνο… λάθος, σύμφωνα με την Apple, δεν έχουν παρά να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη και να αγοράσουν μια ειδική θήκη, με την οποία προστατεύεται η κεραία του από την επαφή.

Με απλά λόγια, η Apple δεν αναγνωρίζει ότι αποτελεί κατασκευαστικό πρόβλημα η ενσωμάτωση της κεραίας στο μεταλλικό εξωτερικό περίβλημα του κινητού, αντί να τοποθετηθεί στο εσωτερικό του, όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες συσκευές. Και μεταφέρει στους χρήστες το πρόβλημα, επιβάλλοντάς τους να κρατούν με συγκεκριμένο τρόπο τη συσκευή, ή να επιβαρύνονται με πρόσθετα έξοδα για αγορά θήκης.

Θέλοντας, μάλιστα, να πείσει, ότι όλα αυτά μπορεί να συμβούν σε οποιοδήποτε κινητό, η εταιρεία ισχυρίσθηκε, ότι «το κράτημα οποιουδήποτε κινητού τηλεφώνου θα έχει ως αποτέλεσμα την εξασθένηση της απόδοσης της κεραίας, με ορισμένα σημεία να είναι χειρότερα από άλλα, ανάλογα με την τοποθέτηση της κεραίας».
Εκτός από αυτό το πρόβλημα, πρέπει να σημειωθεί ότι αναφέρθηκαν και άλλα από χρήστες που έσπευσαν να αποκτήσουν το iPhone 4 στις πρώτες ημέρες κυκλοφορίας του. Γι’ αυτά τα προβλήματα, η κοινότητα των χρηστών διχάζεται και ορισμένοι τα περιγράφουν ως αρκετά σοβαρά, ενώ άλλοι τα υποβαθμίζουν. Για παράδειγμα, αναφέρθηκε ότι η οθόνη υψηλής ευκρίνειας εμφάνιζε… κιτρινίλες σε ορισμένα σημεία, ενώ ορισμένοι χρήστες ανέφεραν ότι το κινητό, που κατά κατασκευαστική πρωτοτυπία έχει γυαλί και στις δύο όψεις του, είναι ιδιαίτερα ευπαθές σε συνηθισμένα χτυπήματα, που τα περισσότερα κινητά μπορούν να αντέξουν. Ένα σπάσιμο στη γυάλινη οθόνη του i-Phone έχει κόστος επισκευής 250 δολάρια στις ΗΠΑ, το οποίο οι χρήστες θα πρέπει να υποστούν, αν είναι έστω και ελάχιστα απρόσεκτοι.

Πάντως, για το σοβαρότερο πρόβλημα, αυτό με την εξασθένιση του σήματος λήψης, η Apple βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με τη Δικαιοσύνη στις ΗΠΑ, που είναι ιδιαίτερα αυστηρή ως γνωστόν σε τέτοιες περιπτώσεις: όπως μετέδωσε χθες το Bloomberg, ήδη τρεις καταναλωτές έχουν υποβάλει αγωγές σε ομοσπονδιακό δικαστήριο του Σαν Φραντσίσκο, όπου εδρεύει η Apple, κατηγορώντας την εταιρεία ότι πούλησε εν γνώσει της ελλατωματικά προϊόντα. Μάλιστα, οι δύο από τους ενάγοντες επιδιώκουν, όπως επιτρέπει η αμερικανική νομοθεσία, να μετατραπούν οι αγωγές τους σε συλλογικές αγωγές, εκπροσωπώντας και άλλους θιγόμενους καταναλωτές, που θα ενδιαφερθούν να κινηθούν δικαστικά.

«Η πώληση του iPhone από την Apple χωρίς να ενημερωθούν εκ των προτέρων οι καταναλωτές για αυτή την κατασκευαστική ατέλεια, την οποία η εταιρεία γνώριζε, συνιστά παραπλανητική πρακτική και απάτη», τονίζει στο κείμενο της αγωγής του ένας από τους ενάγοντες. «Παραλείποντας να αποκαλύψει αυτή την ατέλεια, η Apple διέπραξε απάτη με μαζικό χαρακτήρα, εις βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ανύποπτων πελατών», προσθέτει ο ενάγων.

Στην Ελλάδα, σαν να μην συμβαίνει τίποτα, οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, Cosmote και Vodafone, έχουν ήδη αρχίσει τη διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος, μέσω της οποίας οι ενδιαφερόμενοι θα ενημερωθούν άμεσα για τη διαθεσιμότητα της συσκευής στην Ελλάδα και θα έχουν τη δυνατότητα να την αποκτήσουν στα τέλη Αυγούστου κατά προτεραιότητα. Οι δύο εταιρείες δεν έχουν γνωστοποιήσει σε ποια τιμή και με ποια επιδότηση θα διαθέτουν τη συσκευή, αφήνοντας τους καταναλωτές να εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους, γνωρίζοντας μόνο ότι θα αποκτήσουν το iPhone, χωρίς «περιττές λεπτομέρειες».

Στις ιστοσελίδες των δύο εταιρειών, (http://www.vodafone.gr/portal/client/formbuilder/displayForm.action?formId=445&menuId=7011, http://www.cosmote.gr/cosmote/cosmote.portal?locale=el_GR&_nfpb=true&_pageLabel=iphoneS_form) οι ενδιαφερόμενοι δεν θα βρουν περισσότερες λεπτομέρειες για τα τεχνικά χαρακτηριστικά, ή τις «ιδιαιτερότητες» του κινητού, που απασχολούν εκατομμύρια καταναλωτές σε όλο τον κόσμο. Έτσι, όποιος επιδιώξει να αγοράσει μέσω των δύο εταιρειών κινητής τηλεφωνίας το i-Phone, καλείται να ενημερωθεί προσεκτικά από τον Τύπο και το διαδίκτυο, γιατί μετά την απομάκρυνση από τα ταμεία των δύο εταιρειών ουδέν λάθος θα αναγνωρισθεί…

Τα πράγματα μπορεί να μην είναι τόσο μαύρα τελικά.

2010-06-23T12:52:00.000+03:00

From: Athanasios Daflos
To: e-mba-students-2007@googlegroups.com
Date: 21/06/2010 09:05
Subject: [Executive MBA] Greece - Alternative Scenario
Sent by: e-mba-students-2007@googlegroups.com

Έλαβα μια μελέτη στο τέλος της προηγούμενη εβδομάδας από το IIF (διεθνές ινστιτούτο Χρηματοοικονομικών Ερευνών). Αυτό προτείνει ένα εναλλακτικό σενάριο για την Ελλάδα. Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες γιατί περιέχει αρκετούς τεχνικούς όρους.

Η κεντρική ιδέα είναι ότι υπάρχουν δύο παράγοντες που έχουν αγνοηθεί κατά τον οικονομικό προγραμματισμό της Ελλάδας.

Ο πρώτος είναι ο υψηλός πληθωρισμός.
Ενάντια στις προβλέψεις του ΔΝΤ που υπολόγιζε πληθωρισμό 3,5% το 2010 και αποπληθωρισμό το 2011, φαίνεται ότι θα καταλήξουμε σε 6% φέτος και τουλάχιστον 2% του χρόνου (λόγω αύξησης τιμών και υποτίμησης Euro). Αυτό, όσο και να φαίνεται κακό σε εμάς, είναι καλό για τον δείκτη χρέος/ΑΕΠ και έλλειμμα/ΑΕΠ. Δηλαδή με αυτό το γεγονός, μόνο για φέτος, αναμένεται περίπου extra μείωση ελλείμματος/ΑΕΠ κατά 0,5% και extra μείωση χρέους/ΑΕΠ κατά 1,8% για κάθε 1 extra μονάδα πληθωρισμού.

Πρακτικά σημαίνει ότι οι στόχοι του ΔΝΤ για το 2013 και 2014 όσον αφορά έλλειμμα και χρέος θα επιτευχθούν νωρίτερα, στο 2012.

Το δεύτερο φαινόμενο είναι ότι το 50% των εξαγωγών μας πάει σε χώρες εκτός Ευρωζώνης. Επειδή το euro αναμένεται να υποτιμηθεί περαιτέρω, θα υπάρχει αύξηση εξαγωγών και άρα υψηλότερο εκτιμώμενο ΑΕΠ. Επίσης από την συνολική αύξηση εξαγωγών της Ευρωζώνης κερδίζουμε και εμείς ένα κομμάτι. Επιπρόσθετα σε αυτό η μείωση μισθών μειώνει τις εισαγωγές με αποτέλεσμα την μείωση του εμπορικού ελλείμματος και αύξηση του ΑΕΠ.

Συμπερασματικά η μελέτη αναφέρει ότι αν η Ελλάδα συνεχίσει το πρόγραμμα εξυγίανσης όχι μόνο θα πετύχει τους στόχους, αλλά θα τα καταφέρει 1-2 έτη νωρίτερα.

Τα πράγματα μπορεί να μην είναι τόσο μαύρα τελικά.

Που δίνει τα λεφτά μας η ΕΡΤ και τι διαδικασία μπορείτε να ακολουθήσετε για να μην πληρώνετε ΕΡΤ μέσω της ΔΕΗ

2010-06-23T11:46:00.000+03:00

- Προωθημένο μήνυμα -
Από: Michalis
Ημερομηνία: 14 Ιουνίου 2010 9:19 π.μ.
Θέμα: Που δίνει τα λεφτά μας η ΕΡΤ
Προς: kataggelies.com

http://kataggelies.com/kataggelies/?p=182
Που δίνει τα λεφτά μας η ΕΡΤ και τι διαδικασία μπορείτε να ακολουθήσετε για να μην πληρώνετε ΕΡΤ μέσω της ΔΕΗ

H διοίκηση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, ανακοίνωσε με περηφάνια την συμφωνία της με τις 2 κατά τεκμήριο κορυφαίες Ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, για την εξασφάλιση των τηλεοπτικών τους δικαιωμάτων. Ο Ολυμπιακός συμφώνησε στα 14,5 εκατομμύρια Εύρο για την περίοδο 2006-2008, ενώ ο Παναθηναϊκός (σύμφωνα με
δημοσιογραφικές πήγες) στα 16 εκατομμύρια Εύρο για το διάστημα 2007-2010. Η είδηση μάλιστα επικοινωνηθηκε από τους κρατικούς τηλεοπτικούς & ραδιοφωνικούς σταθμούς ως ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ της ΕΡΤ & απαρχή μιας νέας εποχής για το αθλητικό τμήμα της.

Τι σημαίνει αυτό για σένα αγαπητέ Έλληνα πολίτη, ποδοσφαιροφιλε ή μη?

Σημαίνει ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ότι καλείσαι να ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ 30,5 εκατομμύρια Εύρο (και κάτι ψιλά), ήτοι 10,4 δις δραχμουλες , στην επόμενη 3ετια. Λεφτά τα οποία η (ήδη υπερχρεωμένη απο υπεράριθμο προσωπικό κ τηλεοπτικά πανηγυρακια) ΕΡΤ δεν υπάρχει περίπτωση να βρει απο άλλους πόρους, πλην των μηνιαίων εισφορών σου!!

Την στιγμή που ο ΑLPHA (ιδιωτικός σταθμός με πλήρως οργανωμένο τμήμα πώλησης διαφημιστικού χρόνου) κατάφερε φετος να εισπράξει λιγότερα απο 2,3 εκατομμύρια Εύρο για τα αντίστοιχα παιχνίδια του Ολυμπιακού (περιπου 145.000 Ευρω ανα παιχνίδι), η ΕΡΤ καλείται να εισπράξει τα υπερτριπλασια απλά για να μην ζημιωθεί!!! Δηλαδη 485.000 Ευρω ανα αναμετάδοση, κατι πρακτικως αδύνατον με βάση το κοστος μοναδας του τηλεοπτικού χρονου + την διάρκεια της αναμετάδοσης. Τα ίδια φυσικα θα ισχυσουν και για το πακετο του Παναθηναϊκού.

Σημειωτέον οτι ο ανταγωνιστής της ΕΡΤ στα δικαιώματα του Ολυμπιακού (ALPHA ) προσέφερε λιγότερα απο 5 εκατομμύρια Ευρω .με άλλα λογια, η ΕΡΤ προσέφερε 45% περισσοτερα απο τον ανταγωνιστη , χωρις ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΡΟΦΑΝΗ ΛΟΓΟ για την μεγαλη αυτη διαφορα

Η φράση-κλισε κοινωνική πρόκληση σε περιόδους ανέχειας & ανεργειας, μάλλον ωχρια

Ο κ.. Παναγοπουλος προεδρος/τσαρος/αυτοκρατωρ της ΕΡΤ- δηλωσε οτι ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ για τις αντιδρασεις των πολιτών (βλ. έμμεσων μισθοδοτων) και οτι το σχέδιο ανάτασης της ΕΡΤ θα προχωρήσει με καθε κόστος!

Καθε κόστος λοιπον? ΝΟ PROBLEM mister . Γιατί εγω ΔΕΝ προτίθεμαι να χρηματοδοτήσω το γαϊτανάκι δημοσιων σχεσεων σας αγαπητέ κυριε Τζεγκις Χαν-καναλαρχη.

ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΛΗΡΩΝΩ ΣΥΝΔΡΟΜΗ:

Η διαδικασία που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει για να ΜΗΝ πληρώνει την ΕΡΤ μέσω λογαριασμού της ΔΕΗ έχει να κάνει με την άρνηση αναγνώρισης χρέους.

Δηλαδή : εάν κάποιος σου χρεώνει μια υπηρεσία ή ένα προϊόν που εσύ δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις ( π.χ. τηλεοπτικό πρόγραμμα) μαζί με μια υπηρεσία που αποδέχεσαι και χρησιμοποιείς (π.χ. ηλεκτρικό ρεύμα) με ένα ενιαίο τιμολόγιο, λογαριασμό ή οτιδήποτε μπορείς να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ να πληρώσεις ΜΟΝΟ το δεύτερο.

Σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν δεχτεί την πληρωμή, πηγαίνεις στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και ΚΑΤΑΘΕΤΕΙΣ μόνο το ΠΟΣΟ της υπηρεσίας που αποδέχεσαι (ηλεκτρικό ρεύμα) και όχι το υπόλοιπο.

Το ΤΠκΔ ενημερώνει τον πιστωτή για την κατάθεσή σας και αυτός δεν έχει πλέον δικαίωμα να απαιτεί αυτά τα χρήματα (οπότε και να σου κόψει το ρεύμα).

Το υπόλοιπο ποσό ΜΠΟΡΕΙ να το διεκδικήσει δικαστικά!

ΚΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ «ΧΑΣΟΥΜΕ» ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΑΣ.

ΕΝΑ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ και ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!

ΑΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΣΩΣΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ Θ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ.

ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
http://tesae.info/ert.php

«Σκάλωσε» στη Βουλή η σύμβαση με «τρόικα»!

2010-06-23T09:55:00.003+03:00

Στο… απαγορευτικό σήμα της κ. Βάσως Παπανδρέου, προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, σταμάτησε χθες η πορεία επικύρωσης της δανειακής σύμβασης με την «τρόικα» για τα 110 δις. ευρώ, παρότι ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, επιμένει ότι η επικύρωση ήταν μία από τις πολιτικές δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση έναντι των πιστωτών, για τη διάσωση της χώρας από τη χρεοκοπία!

Η σύμβαση, που, όπως αποκάλυψε χθες το “S”, δίνει στους πιστωτές της χώρας (κράτη της Ευρωζώνης και ΔΝΤ) τη δυνατότητα ακόμη και να κατασχέσουν δημόσια περιουσία με συνοπτικές διαδικασίες, τονίσθηκε χθες από την κ. Παπανδρέου ότι δεν υπάρχει λόγος να επικυρωθεί από τη Βουλή, αποκτώντας έτσι αυξημένη δεσμευτικότητα, αφού έχει την υπογραφή του εξουσιοδοτημένου προς τούτο, υπουργού Οικονομικών.

Με την τοποθέτησή της αυτή, η κ. Παπανδρέου δεν φαίνεται να συμμερίζεται την άποψη του υπουργείου Οικονομικών, ότι η επικύρωση της σύμβασης από τη Βουλή αποτελεί πολιτική δέσμευση της κυβέρνησης με μεγάλη σημασία. Αυτό αποτυπώνεται, άλλωστε, στις πρώτες γραμμές της εισηγητικής έκθεσης, από την οποία συνοδεύεται το κείμενο της σύμβασης, που έχει κατατεθεί στη Βουλή από τον κ. Παπακωνσταντίνου:

n «Με το προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου, πραγματοποιείται η πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης να φέρει για συζήτηση και κύρωση στην Εθνική Αντιπροσωπεία όλα τα συμβατικά κείμενα, μαζί με τα παραρτήματα και προσαρτήματά τους με τα οποία η ελληνική κυβέρνηση εξασφάλισε τη χρηματοδότηση της χώρας από τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευρωζώνης με δανειακά κεφάλαια ύψους 80 δις ευρώ και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με δανειακά κεφάλαια ύψους 30 δις ευρώ».

Η εμπλοκή με την επικύρωση της σύμβασης πάντως, ακόμη και αν δεν αρθεί με κάποια παρέμβαση από το Μαξίμου τις επόμενες ημέρες, εκτιμάται ότι δεν θα δημιουργήσει προβλήματα στις εκταμιεύσεις των επόμενων δόσεων του δανείου. Όπως τονίζουν τραπεζικά στελέχη, παρότι οι πιστωτές της χώρας θα επιθυμούσαν διακαώς να αποκτήσει αυξημένη δεσμευτικότητα το κείμενο της δανειακής σύμβασης, θα ποιήσουν τελικά την ανάγκη φιλοτιμία και θα αποφύγουν να θέσουν θέμα «παγώματος» των πιστώσεων στην Ελλάδα.

«Το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, αλλά και η ευρύτερη ισορροπία στις διεθνείς αγορές, κρέμεται αυτή την περίοδο από μια κλωστή», τονίζει χαρακτηριστικά τραπεζικό στέλεχος. «Οι διεθνείς πιστωτές της Ελλάδας δεν θέλουν οποιαδήποτε εμπλοκή, ή έστω και υπόνοια εμπλοκής, στη χρηματοδότηση της χώρας αυτή την περίοδο και δεν αναμένεται να αντιδράσουν παρά μόνο με κάποιες παρασκηνιακές “γκρίνιες”, αν τελικά η σύμβαση δεν κυρωθεί από τη Βουλή».

Αξίζει να σημειωθεί, ότι υπάρχει αρκετά σημαντική νομική διαφορά, ανάμεσα σε μια δανειακή σύμβαση υπογεγραμμένη μόνο από τον υπουργό Οικονομικών και σε μια σύμβαση που θα έχει επικυρωθεί από τη Βουλή, δεσμεύοντας ουσιαστικά με αμετάκλητο τρόπο ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας στο διηνεκές.

Και αυτό γιατί, όπως εξηγούν έγκριτοι νομικοί, η σύμβαση δανεισμού προβλέπει δρακόντεια μέτρα κατά της Ελλάδας, αν για οποιοδήποτε λόγο στο μέλλον η χώρα θελήσει ή υποχρεωθεί να κηρύξει στάση πληρωμών.

Για παράδειγμα, με τη δανειακή σύμβαση ορίζεται, ότι «ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

Αυτό σημαίνει, ότι σε περίπτωση στάσης πληρωμών και μη εθελοντικής επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του χρέους, η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει μια σχεδόν αυτόματη διαδικασία κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, με την έκδοση από τους πιστωτές μιας διεθνούς «διαταγής πληρωμής» από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, την οποία θα έχουν την υποχρέωση να εφαρμόσουν εις βάρος του Δημοσίου τα ελληνικά δικαστήρια.

Αυτοί οι επαχθέστατοι όροι δανεισμού έχει μεγάλη σημασία αν θα είναι επικυρωμένοι από τη Βουλή, ή απλώς θα φέρουν την υπογραφή ενός υπουργού μίας ελληνικής κυβέρνησης: στη δεύτερη περίπτωση, οι εθνικές αρχές θα διατηρήσουν έστω και ελάχιστα περιθώρια προσβολής με νομικά μέσα μιας μελλοντικής διαδικασίας κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, ενώ στην πρώτη περίπτωση θα είναι πρακτικά αδύνατο να αμφισβητηθεί ένας συμβατικός όρος που φέρει τη «σφραγίδα» του Κοινοβουλίου.

«Αυτή την περίοδο, όσο λιγότερες δεσμεύσεις αναλαμβάνει η χώρα έναντι των πιστωτών της, τόσο το καλύτερο για το μέλλον», τονίζει χαρακτηριστικά έμπειρο τραπεζικό στέλεχος. Υπό την έννοια αυτή, η χθεσινή εμπλοκή στη Βουλή, με πρωτοβουλία της κ. Παπανδρέου, ίσως να είναι ευπρόσδεκτη εξέλιξη…

Σε επίπεδο εσωτερικού πολιτικού παιχνιδιού, πάντως, η κ. Παπανδρέου φαίνεται να κερδίζει συνεχώς «πόντους» το τελευταίο διάστημα, εις βάρος του κ. Παπακωνσταντίνου: αρχικά ηγήθηκε της εσωκομματικής επίθεσης, κατά της Τράπεζας της Ελλάδος, για τις μεθοδεύσεις που ευνόησαν τη δράση των κερδοσκόπων κατά των ελληνικών ομολόγων. Παρότι ο κ. Παπακωνσταντίνου επιχείρησε να κλείσει με συνοπτικές διαδικασίες το θέμα, ο Πρωθυπουργός, όταν κλήθηκε να τοποθετηθεί επ’ αυτού στη Βουλή, απέφυγε να ταυτισθεί με τον κ. Παπακωνσταντίνου, αφήνοντας ανοικτό το πεδίο διερεύνησης της υπόθεσης.

Με το τελευταίο της κοινοβουλευτικό «χτύπημα», αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ λένε πλέον, ότι η κ. Παπανδρέου αναβαθμίζεται αισθητά, σε ρόλο «επιτηρητή» του «τσάρου» της οικονομίας, χωρίς προς το παρόν να διαφαίνεται ότι αυτό ενοχλεί το Μέγαρα Μαξίμου…
Source:http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/lr------lr-2010062224877/

Το τέλος των ρωσικών αγωγών.Μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχος τον... περιβαλλοντικό ύπνο του δικαίου ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

2010-06-22T17:03:00.002+03:00

Άρθρο του κ.Γ.Δελαστίκ,   αναδημοσιεύεται από το "Έθνος".

    Οι περιβόητες προεκλογικές ανησυχίες που είχε εκδηλώσει για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης βρήκαν σφοδρή ανταπόκριση στην άκρως τρυφερή στα περιβαλλοντικά θέματα καρδιά του Βούλγαρου πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος ανακοίνωσε ως γνωστόν την αποχώρηση της χώρας του από τον...πετρελαιαγωγό αυτόν, με αποτέλεσμα τη ματαίωση της κατασκευής του.

    Οσο κυβερνούσαν τη Βουλγαρία οι σοσιαλιστές, οι οποίοι διατηρούν στενές σχέσεις με τη Ρωσία, κάθε τόσο ανακαλύπτονταν και καθαιρούνταν Βούλγαροι αξιωματούχοι επί ενεργειακών θεμάτων που είχαν εξαγοραστεί από τους Αμερικανούς προκειμένου να δημιουργούν προσκόμματα στην υλοποίηση ρωσικών ενεργειακών προγραμμάτων που συμπεριλάμβαναν τη Βουλγαρία, μεταξύ των οποίων και ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης.

    Τώρα όμως οι Αμερικανοί έχουν πολιτικά δικό τους τον Βούλγαρο πρωθυπουργό Μπορίσοφ, οπότε δεν χρειάζονται πλέον τεχνάσματα τεχνητών καθυστερήσεων. Η Σόφια προχωράει ευθέως σε ματαιώσεις των έργων αυτών.

    Δεν ματαιώνεται όμως μόνο ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, ο οποίος όσο και αν ήταν δημοφιλέστατος στο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Ελλάδας, ήταν στην πραγματικότητα ένα ασήμαντο για τη Ρωσία έργο και μάλιστα αμφίβολης οικονομικής βιωσιμότητας.

    Το σοβαρότερο είναι ότι πρέπει να θεωρείται ήδη τελειωμένη ουσιαστικά υπόθεση και η κατασκευή του εξαιρετικής γεωπολιτικής σπουδαιότητας ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου «Σάουθ Στριμ (Νότιο Ρεύμα)», ο οποίος θα μετέφερε με υποθαλάσσιους αγωγούς στη Μαύρη Θάλασσα ρωσικό φυσικό αέριο από το λιμάνι του Νοβοροσίσκ, στην ανατολική ακτή του Εύξεινου Πόντου, στη Βάρνα της Βουλγαρίας και από εκεί στη Βόρεια Ελλάδα μέχρι τη Θεσπρωτία, όπου πάλι με υποθαλάσσιο αγωγό στο Ιόνιο θα περνούσε στη Νότια Ιταλία.

    Ο «Σάουθ Στριμ» για την ακρίβεια θα είχε δύο κλάδους.

    Εναν αυτόν που προαναφέρθηκε και έναν δεύτερο που από τη Βουλγαρία θα πήγαινε στην Ουγγαρία και την Αυστρία μέσω Σερβίας και Ρουμανίας. Οι Ρώσοι όμως δεν εμπιστεύονται πια τους Βούλγαρους του Μπορίσοφ.

    Αλλωστε και να ήθελαν να έχουν αυταπάτες, στις 11 Ιουνίου ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας ανακοίνωσε τη ματαίωση της κατασκευής του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης και στις 12 Ιουνίου ακολούθησε ο Βούλγαρος υφυπουργός Εξωτερικών που διακήρυξε ότι για τη Σόφια έχει μεγαλύτερη σημασία η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «Ναμπούκο» που προωθούν με λύσσα οι Αμερικανοί για να μεταφέρει αμερικανικών συμφερόντων φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και την Κασπία μέσω Τουρκίας και Βουλγαρίας προς την Κεντρική Ευρώπη, παρά η κατασκευή του ρωσικού αγωγού «Σάουθ Στριμ».

    Η ρωσική απάντηση δεν άργησε να δοθεί. Την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της ρωσικής εταιρείας φυσικού αερίου Γκαζπρόμ Αλεξέι Μίλερ έσπευσε στο Βουκουρέστι.

    Εκεί συναντήθηκε με τον Ρουμάνο υπουργό Οικονομίας και Εμπορίου Αντριάν Βιντιάνου και κατά τον ρωσικό Τύπο συζήτησε μαζί του, αν και τίποτα τέτοιο δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα, τη μεταφορά του σταθμού υποδοχής του υποθαλάσσιου αγωγού από τη Βάρνα στο ρουμανικό λιμάνι της Κοστάνζας, ώστε να βγει εκτός του ρωσικού αγωγού εντελώς η Βουλγαρία.

    Αν όντως υλοποιηθεί αυτή η σοβαρότατη αλλαγή, η Ελλάδα θα βρεθεί ολοκληρωτικά έξω από το ενεργειακό παιχνίδι των αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Τα όνειρα περί «ενεργειακού κόμβου» σαφέστατα υπήρξαν υπερβολικά, αλλά σίγουρα συνιστά σοβαρό γεωπολιτικό πλήγμα για τη χώρα μας το διαγραφόμενο ναυάγιο της ενεργειακής συνεργασίας της με τη Ρωσία έστω και σε αυτό το χαμηλό επίπεδο.

    Η κυβέρνηση Παπανδρέου πάντως είναι ούτως ή άλλως υπέρ των αγωγών αμερικανικών συμφερόντων, οπότε σίγουρα καθόλου δεν θα στενοχωρηθεί από αυτές τις εξελίξεις.

    Η Αθήνα
    Yπό τουρκικό ενεργειακό ζυγό

    ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ για την Ελλάδα από τη διαφαινόμενη κατάρρευση της ενεργειακής συνεργασίας με τη Ρωσία δεν είναι η διάψευση των ελπίδων και αυταπατών περί μετατροπής της χώρας μας σε «ενεργειακό κόμβο». Είναι κάτι πολύ σοβαρότερο: η προοπτική της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας μας από αγωγούς φυσικού αερίου που έρχονται μέσω Τουρκίας, πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα θα περιέλθει σταδιακά υπό τον ενεργειακό ζυγό εξάρτησης από την Αγκυρα! Φυσικό αέριο αμερικανικών συμφερόντων μέσω αγωγών που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Τουρκίας είναι φυσικά ό,τι πιο εφιαλτικό θα μπορούσε να συμβεί στη χώρα μας σε περίοδο ελληνοτουρκικής κρίσης

Δύο αναλυτές, δύο ώρες, πέντε ψήφοι και η ελληνική κρίση

2010-06-17T09:26:00.000+03:00

H πρακτική της βαθμολογίας των ομολόγων ολόκληρων κρατών από τρεις και μόνο ιδιωτικές εταιρίες αποτελεί μοναδικό φαινόμενο συγκεντρωτισμού και απολυταρχισμού στο μοντέρνο οικονομικό σύστημα αφού σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ιδιώτες και εταιρίες είναι υπεύθυνοι για την αξιολόγηση του ρίσκου που απορρέει από οποιαδήποτε επενδυτική τους επιλογή.

Καθώς υπάρχει ειδική νομοθεσία που απαγορεύει στα μεγάλα επενδυτικά ταμεία και σχήματα την κατοχή ομολόγων κρατών με μη επενδυτική βαθμολογία, η απόφαση των εταιριών πιστοληπτικής αξιολόγησης για υποβάθμιση των ομολόγων μίας χώρας σε ‘junk’ ('σκουπίδια' – και μόνο η ονομασία είναι άκρως προσβλητική για ένα κράτος και τον λαό του), συνεπάγεται και την υποχρεωτική απόφαση πώλησης των ομολόγων αυτών από όλα τα μεγάλα επενδυτικά σχήματα ανά τον κόσμο. Έτσι οι εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης μετατρέπονται έμμεσα από ανεξάρτητοι αναλυτές σε επενδυτικούς συμβούλους αλλά και διαχειριστές των κρατικών ομολόγων όλου του κόσμου, δύναμη η οποία είναι ασύλλυπτη.

Δεν υπάρχει λόγος να αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς γιατί ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Αμερικανικός δημοσιογράφος Thomas Friedman είχε υποστηρίξει πως υπάρχουν μόνο δύο υπερδυνάμεις στον κόσμο, οι ΗΠΑ και η υπηρεσία πιστοληπτικής αξιολόγησης ομολόγων της Moody’, συμπληρώνοντας πως ‘δεν είναι ξεκάθαρο, πάντα, ποιος είναι ο πιο δυνατός από τους δύο’.

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, όμως, πώς ασκείται αυτή η δύναμη κατά τη διαδικασία αξιόλογησης των ομολόγων ενός κράτους. Η περιγραφή ενός αναλυτή της εταιρίας πιστοληπτικής αξιολόγησης S&P στη ραδιοφωνική εκπομπή ‘Πρωινή Έκδοση’ του Εθνικού Δημόσιου Ραδιοφώνου (ΕΔΡ) στις ΗΠΑ είναι άκρως κατατοπιστική::

Αναλυτής S&P: Για κάθε χώρα έχουμε δύο αναλυτές που πηγαίνουν στη χώρα για την αξιολόγηση και τη βαθμολογία. Ποτέ δεν πηγαίνει μόνο ένα άτομο γιατί χρειαζόμαστε δύο ζευγάρια μάτια

Δημοσιογράφος ΕΔΡ: Πιστεύω πως υπάρχουν άνθρωποι που μας ακούν αυτή τη στιγμή και αναρωτιούνται ‘μόνο δύο;’. Δε θα έπρεπε να στέλνετε εβδομήντα για να βαθμολογείτε μία ολόκληρη χώρα;

Αναλυτής S&P: Για να είμαι ειλικρινής αυτό που κοιτάμε είναι αρκετά περιορισμένο. Μπορείς να πληρώσεις το χρέος σου εξολοκλήρου και στην ώρα σου; Ποια είναι η ικανότητα και η διάθεση σου να το πράξεις. Ξέρετε νομίζω δύο άνθρωποι…αυτή είναι η πρακτική μας μέχρι σήμερα. Έχει δουλέψει καλά.

Το Εθνικό Δημόσιο Ραδιόφωνο των ΗΠΑ ανέφερε στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ πως αφού πρώτα πάρουν συνέντευξη από μερικούς κυβερνητικούς εκπροσώπους και μερικούς δημοσιογράφους, οι δύο αναλυτές της S&P επιστρέφουν στην έδρα τους και συντάσσουν μία έκθεση. Στη συνέχεια, μία πενταμελής επιτροπή συζητά την έκθεση και με την ανάταση χειρών ψηφίζουν υπέρ ή κατά της πρότασης συμπερασμάτων. Δεν υπάρχει ούτε έγγραφη αιτιολογία απόψεων ή διαφωνιών, ούτε επιχειρηματολογία, ούτε διαδικασία ελέγχου της απόφασης και των στοιχείων από άλλες επιτροπές εντός και εκτός της εταιρίας. Δεν υπάρχει η δυνατότητα αμφισβήτησης της απόφασης από τα κράτη, άσκησης έφεσης ή αναίρεσης εναντίον της ή οποιαδήποτε άλλη αμυντική .

Αναλυτής S&P: Θέλουμε πάντα μονό αριθμό ψήφων γιατί δε θέλουμε να καταλήξουμε σε ισοπαλία και να αναγκαστούμε να επαναλάβουμε τη διαδικασία από την αρχή

Δημοσιογράφος ΕΔΡ: Πόσο διαρκεί η διαδικασία;

Αναλυτής S&P: Ακόμη και αν έχεις να κάνεις τον Καναδά, που είναι ένα σχετικά βαρετό ΑΑΑ, πάλι πρέπει να ακολουθήσεις όλα τα βήματα. Οπότε δύο ώρες είναι περίπου η μέση διάρκεια.

Πάνω κάτω, δηλαδή, όσο διαρκεί μία ταινία.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα της διαδικασίας που ακολουθείται για την αξιολόγηση των ομολόγων ενός κράτους και μέσω αυτής της διαδικασίας προέκυψε η υποβάθμιση των ελληνικών ομολόγων, προκαλώντας την ‘ελληνική κρίση’. Ο ένας από τους δύο αναλυτές που μπήκε στον κόπο να ταξιδέψει στην Ελλάδα και μετά να συντάξει την έκθεση υποβάθμισης ονομάζεται Marko Mrsnik. ‘Μάλλον ο κύριος Mrsnik θα αποφύγει να κάνει διακοπές φέτος στο Φαλιράκι της Ρόδου’ γράφουν οι Times του Λονδίνου, διακωμωδώντας μία υποβάθμιση που πήρε δύο ώρες και πέντε ανθρώπους για να πραγματοποιηθεί αλλά που θα φέρει χρόνια ταλαιπωρίας σε έναν ολόκληρο λαό (και σε πολλούς άλλους σε ανάλογες περιπτώσεις).

Με το να συνεχίζουμε την επίσημη χρήση αυτού του συστήματος, τα κράτη θα αντιμετωπίζουν την αστάθεια που προκαλείται από τις εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης στη χειρότερη δυνατή χρονική στιγμή.’ επισημαίνει ο David Einhorn, ένας από τους διασημότερους κερδοσκόπους (στη λίστα των 50 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου) και προσθέτει: ‘Τώρα οι Ευρωπαίοι ηγέτες μαθαίνουν με το σκληρό τρόπο ότι δεν είναι καλό να υπάρχουν εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης που να υποστηρίζουν ότι η κατάσταση είναι σταθερή παρά το γεγονός ότι τα υποβόσκοντα ρίσκα αυξάνονται και τότε, όταν η κατάσταση φτάνει σε ένα κρίσιμο σημείο, να επιταχύνουν τη διαδικασία της απώλειας εμπιστοσύνης με το να υποστηρίζουν πως τα πράγματα, τελικά, δεν είναι και τόσο καλά.’

Ακόμη και αν αγνοήσει κανείς το γεγονός πως οι τρεις εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης εμπλέκονται σε κάθε μορφή σκανδάλων, παλαιότερων, πρόσφατων και εκκολαπτόμενων και ακόμη και αν στην Ελλάδα παραβλέψουμε το γεγονός πως οι δύο διεθνείς επενδυτικές εταιρίες με το μεγαλύτερο μερίδιο στο ελληνικό χρηματιστήριο (BlackRock και Norges Bank) είναι παράλληλα μεγαλομέτοχοι και των εταιριών πιστοληπτικής αξιολόγησης, το πιθανότερο είναι και πάλι να καταλήξουμε στο συμπέρασμα στο οποίο οδηγείται, πλέον, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι δηλαδή το υπάρχον σύστημα αξιολόγησης κρατικών ομολόγων πρέπει να αλλάξει και η βαρύτητα που δίνεται στις αξιολογήσεις των S&P, Moody’s και Fitch πρέπει να μειωθεί.

Όπως συμβαίνει πάντα, ωστόσο, η νομοθεσία ακολουθεί το έγκλημα και οι νομοθέτες έρχονται να καλύψουν νομικά κενά αφού πρώτα κάποιοι τα έχουν εκμεταλλευτεί και κάποιοι άλλοι έχουν πέσει θύματα τους. Και στην προκειμένη περίπτωση, το μεγαλύτερο θύμα από την ελλιπή ρυθμιστική νομοθεσία της διαδικασίας και των φορέων αξιολόγησης κρατικών ομολόγων, είναι η Ελλάδα.

Πάνος Παναγιώτου - διευθυντής ΕΚΤΑ, 3FVIP.com

Η μυστική «τιμολόγηση» του δολαρίου

2010-06-17T09:08:00.002+03:00

Κάθε μέρα, στις 11 το πρωί ώρα Νέας Υόρκης, λαμβάνει χώρα μια σκοτεινή τελετή. Αναρτώνται στις οθόνες του Reuters τα στοιχεία για την επίσημη μέση τιμή των συμβολαίων swaps δολαρίου που δίνει η ‘αγορά’.

Η κίνηση των συμβολαίων swaps δολαρίου – πρόκειται κατά βάση για παράγωγα που συνδέονται με τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων – έχουν αντίκτυπο που πάει πολύ πιο πέρα από την Γουόλ Στριτ. Τα swaps δολαρίου, μεταξύ των άλλων, χρησιμοποιούνται για τον ορισμό των τιμών πάρα πολλών εταιρικών ομολόγων και επηρεάζουν την αξία του χαρτοφυλακίου ακόμη και ιδιωτών επενδυτών και συνταξιοδοτικών ταμείων. Κι όμως ο τρόπος με τον οποίο τιμολογούνται αποτελεί μια σκοτεινή διαδικασία που ελέγχεται από μια χούφτα τράπεζες.

Αν και υποτίθεται ότι ορίζονται από την αγορά, οι τιμές των swaps του δολαρίου δημοσιεύονται στη σχετική σελίδα του Reuters από την Icap, την μεγαλύτερη διαμεσολαβήτρια εταιρία του κόσμου, και από εκεί μεταφέρονται σε σελίδα του Bloomberg, ενδέχεται μάλιστα να διαφέρουν από τις τιμές που δίνονται στις άλλες σελίδες του Bloomberg για τα swaps δολαρίου, οι οποίες αντανακλούν την ευρύτερη διαπραγμάτευση αυτών των τύπων swaps.

Αυτή η απόκλιση δημιουργεί στην αγορά την υποψία ότι οι τιμές κάπου μεταβάλλονται πριν τις 11 το πρωί κατά τρόπο που ωφελεί τις μεγάλες τράπεζες και σε βάρος τόσο των δικών τους πελατών όσον και των χρηματοπιστωτικών ομίλων που βρίσκονται εκτός του προνομιούχου κύκλου. Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση ‘κλειστού κυκλώματος’ που οι εποπτικές αρχές ανά τον κόσμο καταπολεμούν την επαύριο της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Η σύμβαση που επιτρέπει σε λίγες μεγάλες τράπεζες να ορίζουν τις τιμές βρίσκεται συνεπώς στην καρδιά των ανησυχιών που οδηγούν στη δρομολόγηση των προτεινόμενων αλλαγών στην αγορά παραγώγων των ΗΠΑ. Ο κλάδος των swaps πρέπει να διαρθρωθεί έτσι ώστε να εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα λίγων τραπεζιτών; Ή πρέπει να ενισχυθεί η διαφάνεια σε αυτόν ώστε να εξυπηρετεί καλύτερα την ευρύτερη οικονομία.

Πρόκειται για ένα από τα ερωτηματικά που απασχολούν τώρα τα κοινοβουλευτικά σώματα των ΗΠΑ, που τείνουν υπέρ του να ζητηθεί από τις τράπεζες να διαλύσουν τα τμήματα των swaps. Η σχετική πρόταση είναι πολύ πιθανόν πια να περάσει, αφού τις τελευταίες μέρες ο Πολ Βόλκερ, πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας που έως πρότινος εξέφραζε ισχυρές ενστάσεις, έριξε τους τόνους. Και αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο ανησυχεί τόσο πολύ η Γουόλ Στριτ ως προς το τελικό σχέδιο των μεταρρυθμίσεων που μελετάει το Κογκρέσο.

Οι κυβερνήσεις και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού προσπαθούν να περιορίσουν την απουσία διαφάνειας και τη συγκέντρωση στην αγορά που επέτρεψε την ανάπτυξη αυτού του συστήματος περί το swap του δολαρίου. Θέλουν ένα μεγάλο μέρος αυτών των δραστηριοτήτων να περάσει σε κεντρική εκκαθάριση, ή τουλάχιστον σε ηλεκτρονικές βάσεις συναλλαγών που θα υποστηρίζονται από κάποιου τύπου κεντρική εκκαθάριση. Και αυτό δεν αφορά μόνο την αγορά των swap του δολαρίου αλλά και πολλά άλλα ‘κομμάτια’ του αποκαλούμενου over-the-counter (OTC) κόσμου των παραγωγών που η διαχείρισή τους γίνεται κατά κανόνα ιδιωτικά.

«Θέλουμε να προωθήσουμε στην OTC αγορά παραγώγων ένα επίπεδο διαφάνειας και ωφελημάτων για το γενικό κοινό ανάλογο με εκείνο που υπάρχει στις αγορές των προθεσμιακών συμβολαίων και των τίτλων» δήλωσε ο Γκάρι Γκένσλερ, πρόεδρος της Επιτροπής Προθεσμιακών Συμβολαίων Εμπορευμάτων, μιας από τις βασικές αμερικανικές εποπτικές αρχές, σε συνέντευξη τύπου στη Νέα Υόρκη.

«Ο αγοραστής και ο πωλητής ποτέ δεν συναντιούνται σε μια αγορά με κεντρική εκκαθάριση», προσθέτει. «Αυτή τη στιγμή, όταν οι τράπεζες προχωρούν σε συναλλαγές παραγωγών με τους πελάτες τους, γνωρίζουν πόσο τους πλήρωσε ο προηγούμενος πελάτης για την ίδια συμφωνία αλλά αυτή η πληροφορία δεν είναι δημοσίως διαθέσιμη. Οι τράπεζες επωφελούνται κρατώντας μυστικές τις πληροφορίες».

Σύμφωνα με τον Γκάρι Γκένσλερ, οι τράπεζες εκτιμούν ότι αν νομοθετηθεί η μεταρρύθμιση στα παράγωγα θα έχουν απώλειες εσόδων «της τάξης πολλών δις προς όφελος των πελατών που θα μπορούν να διεκδικούν καλύτερες τιμές για τις συναλλαγές παραγώγων». Αλλά δεν μετρά μόνο το ποιος διαπραγματεύεται αυτά τα χρηματοπιστωτικά εργαλεία – οι πιο δραστήριες τράπεζες στα swaps δολαρίου είναι από τις ΗΠΑ η Citibank, η Bank of America, η Goldman Sachs και η JP Morgan Chase και από την Ευρώπη η Deutsche Bank, η Barclays και η Royal Bank of Scotland. Μετρά επίσης το ποιος ελέγχει τη ροή των πληροφοριών.

Σε ορισμένα κομμάτια του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως είναι οι αγορές μετοχών, υπάρχει μια πολύχρονη παράδοση που θέλει τις συναλλαγές να γίνονται δημόσια, με ορατές τιμές και ρυθμισμένο πλαίσιο. Η πρακτική αυτή αντανακλά την έμφαση που απέδωσαν οι εποπτικές αρχές στην προστασία των ατομικών επενδυτών μετά το κραχ του 1929. Αλλά τα τελευταία χρόνια, μεγάλο μέρος των συναλλαγών σε μετοχές γίνεται εκτός χρηματιστηρίων, μέσα από τον τύπο των ιδιωτικών εναλλακτικών ηλεκτρονικών δικτύων, που από καιρό έχουν ορίσει τον OTC κόσμο.

Σε ό,τι αφορά τα ομόλογα και τα παράγωγα, πάντως το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών ποτέ δεν περνούσε μέσα από κεντρική εκκαθάριση. Περίπου το 80% των αξίας των συναλλαγών παραγωγών περνάει μέσα από OTC deals – είτε κλεισμένα ιδιωτικά μεταξύ των τραπεζών, είτε κλεισμένα μέσω διαμεσολαβητών brokers όπως είναι οι Isap, Tullet Prebon, Tradition, BBG Partners. Αυτό αντανακλά εν μέρει το μεγάλο όγκο των συναλλαγών που περιλαμβάνουν κατά κανόνα τα swaps, όπου μια εντολή της τάξης των 100 εκατομμυρίων δολαρίων είναι ο κανόνας και όπου οι τράπεζες συχνά αποφασίζουν να αγοράσουν ή να πουλήσουν ένα swap 1 δις δολαρίων. Όπως τεράστια πακέτα μετοχών αλλάζουν συχνά χέρια εκτός Χρηματιστηρίων, έτσι και ο OTC διατραπεζικός τομέας χαρακτηρίζεται από μεγάλα deals μεταξύ τραπεζών με τη βοήθεια μεσολαβητών όπως η Icap.

Εκτός της διατραπεζικής αγοράς βρίσκεται και ένας δεύτερος κλάδος, όπου οι τράπεζες συναλλάσσονται με τους πελάτες τους, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστών και των hedge funds, μέσω τηλεφώνου ή ηλεκτρονικών βάσεων όπως η Tradeweb και οι οθόνες των dealers στο Bloomberg. Αλλά είναι στο διατραπεζικό τομέα και όχι στην αγορά πελατών όπου οι τράπεζες ορίζουν την τιμή των swaps δολαρίου – που αναφέρεται στην σελίδα του Reuters – η οποία χρησιμοποιείται για την τιμολόγηση των συναλλαγών εταιρικών ομολόγων και άλλων προϊόντων της αγοράς πελατών.

Η Icap με έδρα το Λονδίνο αρνήθηκε να σχολιάσει τη διαδικασία. Παρομοίως αρνήθηκαν και άλλοι dealers. Όμως είναι δύσκολο για τους εκτός του τραπεζικού συστήματος να διαπιστώσουν τι πραγματικά συμβαίνει και τι όχι. Πάντως το σίγουρο είναι πως είναι πάρα πολύ δύσκολο για τους ανταγωνιστές να αμφισβητήσουν τις τιμές της Icap, αν και ορισμένοι ανταγωνιστές, όπως η Tullet Prebon, προσπάθησαν να προωθήσουν εναλλακτικές σελίδες τα τελευταία χρόνια.

Ορισμένοι dealers προσπαθούν περιστασιακά να κάνουν συναλλαγές με διαφορετικές τιμές αν θεωρήσουν ότι τα νούμερα … παραείναι περίεργα. Κάποιοι επίσης πιστεύουν ή ελπίζουν ότι η εισαγωγή της κεντρικής εκκαθάρισης των swaps μπορεί στο μέλλον να περιορίσει την ισχύ της Icap. Συγκεκριμένα θεωρούν ότι αν τελικά υιοθετηθεί η κεντρική εκκαθάριση, θα υπάρξει μια εναλλακτική πηγή για την τιμολόγηση των δεδομένων που δεν θα ελέγχεται από τις τράπεζες. Αλλά σήμερα η Icap παραμένει κυρίαρχη.

Σύμφωνα με τις αμερικανικές εποπτικές αρχές, 5 μεγάλες αμερικανικές τράπεζες - Citibank, Bank of America, Goldman Sachs, JP Morgan Chase, Wells Fargo – ελέγχουν συνολικά το 97% της έκθεσης όλων των αμερικανικών εμπορικών τραπεζών σε OTC παράγωγα ή το 34% της παγκόσμιας έκθεσης. Η συγκέντρωση είναι εντυπωσιακή – έστω και αν οφείλεται εν μέρει στην κατάρρευση της Bear Sterns και των Lehman Brothers εξαιτίας της κρίσης και στην αποχώρηση ορισμένων μικρότερων ομίλων.

Η συγκέντρωση στο κλάδο έχει οδηγήσει σε υψηλά περιθώρια κέρδους. Η συμβουλευτική εταιρία Tabb Group, εκτιμά ότι οι 20 μεγαλύτεροι dealers εισπράττουν κατά μέσο όρο σε ετήσια βάση 40 δις δολάρια (εκτός των πιστωτικών παραγωγών) από τις παγκόσμιες OTC συναλλαγές παραγωγών, που μεγάλο μέρος τους αφορά τα swap δολαρίου. Αυτό σημαίνει ότι ελάχιστοι έχουν οποιοδήποτε κίνητρο να αμφισβητήσουν τους τρόπους με τους οποίους αυτά τα swap τιμολογούνται η διαπραγματεύονται. «Χρειαζόμαστε μια ζωντανή OTC αγορά swap για την παγκόσμια οικονομία αλλά υπάρχουν συστημικά ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν», λέει ο Άντριου Λο, καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο ΜΙΤ, που θα ήθελε να δει «μια μεγαλύτερη δεξαμενή συμμετεχόντων».

Ο Ρεχάγκελ διαλύει την... ελληνική οικονομία

2010-06-16T10:21:00.000+03:00

Γράφει ο Αρμαγεδδών

Αν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει. Ίσως η μοναδική πανανθρώπινη αξία – ο νόμος του Μέρφυ – ισχύει και για την εθνική μας οικονομία και για την εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου. Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει συσχετισμός!

Είναι αποδεδειγμένο ότι κατά τη διάρκεια μεγάλων αθλητικών γεγονότων η κατανάλωση αυξάνεται, όσο δε η χώρα προχωράει στη διοργάνωση τόσο μεγαλύτερη είναι η ευεξία των καταναλωτών, ώστε μπορεί να «σπιρουνίσει» ακόμα και μια ασθμαίνουσα οικονομία.

Μπορώ να σας πω ότι προσωπικά την Παρασκευή «φόρτωσα» πολλές μπύρες, αναψυκτικά, πατατάκια, παγωτά κτλ από το super market... μόνο και μόνο για να πάρω το Σάββατο μια τεράστια κρυάδα από το Γερμανό που έχουμε στο τιμόνι της εθνικής μας ομάδας. Ήταν ...........
αρκετό για να καταλάβω ότι μια τελευταία ελπίδα να κινηθεί λίγο η αγορά πήγε χαμένη.

Αυτή η ομάδα δεν μπορεί να πάει πουθενά κυρίως λόγω των παράλογων επιλογών του Γερμανού. Και βέβαια, με τον τρόπο αυτό καταδικάζει και την εγχώρια κατανάλωση, τους καταστηματάρχες, τα σουβλατζίδικα, τις πιτσαρίες κοκ.

Και για να μην νομίζετε ότι υπερβάλω, να σας θυμίσω ότι το 2004 λόγω της κατάκτησης του euro κάναμε πετυχημένους Ολυμπιακούς αγώνες! Και να σας αναφέρω, επίσης, τις οικονομικές μελέτες που αποδεικνύουν εδώ και χρόνια την επίδραση των μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων τόσο στις οικονομίες των χωρών που κερδίζουν, όσο και στην παγκόσμια οικονομία.

Και αν εμάς είναι ένας Γερμανός που μας «καίει», ο οικονομικός ορθολογισμός μας επιβάλλει να στηρίξουμε την εθνική ομάδα της Γερμανίας, καθώς , βάσει μελετών, αποδεικνύεται ότι το μέγιστο όφελος για την παγκόσμια οικονομία φέτος είναι να κερδίσουν τα «πάντσερ» το βαρύτιμο τρόπαιο, καθώς μια τέτοια προοπτική είναι ικανή να συμβάλλει τα μέγιστα στην ασθμαίνουσα οικονομική ανάπτυξη.

Σύμφωνα με μελέτη της ABN Amro, αν και η Ισπανία είναι η επικρατέστερη νικήτρια του τουρνουά, η οικονομική «σωτηρία» θα ερχόταν με θρίαμβο των Γερμανών. Και αυτό διότι κατά παράδοση η παγκόσμια οικονομία ευεργετείται όταν η νικήτρια χώρα είναι μια μεγάλη παγκόσμια οικονομική δύναμη, η οποία παίρνει έξτρα ώθηση όταν κερδίζει το κύπελλο.

Μάλιστα αναφέρεται ότι για να λειτουργήσει αυτός ο συσχετισμός πρέπει η χώρα που κερδίζει όχι μόνο να είναι μεγάλη οικονομική δύναμη, αλλά και να εξάγει περισσότερο από ότι εισάγει. Βάσει αυτού του οικονομικού μοντέλου, αποκλείονται οι εθνικές ομάδες των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιταλίας. Αυτό σημαίνει ότι οι ομάδες που πληρούν τα κριτήρια (παγκόσμια οικονομική δύναμη με θετικό εμπορικό ισοζύγιο), είναι μόνο η Ιαπωνία και η Γερμανία. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο του οίκου Hein Schotsman, αν και η Ιαπωνία είναι μεγαλύτερη ως οικονομία, η Γερμανία έχει μεγαλύτερο εμπορικό πλεόνασμα, οπότε συμφέρει να κερδίσει αυτή (λες και υπήρχε πιθανότητα να κερδίσει η Ιαπωνία!).

Βάσει των κανόνων των περιβόητων πλέον «soccereconomics» (ποδοσφαιροοικονομικά σε ελεύθερη μετάφραση), η χώρα που κερδίζει τα μουντιάλ απολαμβάνει σημαντική βελτίωση της καταναλωτικής και επενδυτικής εμπιστοσύνης. Το αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να αρχίζουν να καταναλώνουν και να επενδύουν περισσότερο, γεγονός που συνεπάγεται αύξηση των εισαγωγών, που με τη σειρά τους βοηθούν τις υπόλοιπες οικονομίες.

Μάλιστα η σχετική έκθεση της ABN Amro είναι ξεκάθαρη: «Δεν το επινοήσαμε: η Γερμανία πρέπει να κερδίσει. Ένας γερμανικός θρίαμβος θα οδηγήσει σε μείωση του εγχώριου εμπορικού πλεονάσματος, κάτι που θα είναι επωφελές για τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε όσο τίποτα μετά τη χρηματοοικονομική κρίση».

Κοινώς, εμείς για το καλό της παγκόσμιας οικονομίας πρέπει να υποστηρίξουμε μια χώρα, από την οποία κατάγεται ο άνθρωπος που μας αποστερεί μια καλή ευκαιρία να ανακινήσουμε λίγο την καταβαραθρωμένη οικονομία μας. Εγώ δεν ξέρω αν έχω το σθένος...Σας λέω, αν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει!

Ανεξέλεγκτη δράση καρτέλ και… ΝΕΣΤΛΕ

2010-06-10T10:30:00.002+03:00

Με μια ερώτηση-βόμβα προς την υπουργό Οικονομίας, κ. Λούκα Κατσέλη, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει «ανεξέλεγκτη δράση καρτέλ και μονοπωλίων στην αγορά λόγω του πλημμελούς ελέγχου εφαρμογής των αποφάσεων της Επιτροπής Ανταγωνισμού», εστιάζοντας ιδιαίτερα στην περίπτωση της ιστορικής απόφασης κατά της ελληνικής θυγατρικής της NESTLE, που τιμωρήθηκε με βαρύ πρόστιμο 30 εκατ. ευρώ και διατάχθηκε να παύσει όλες τις καταχρηστικές πρακτικές της, χωρίς ποτέ να ελεγχθεί η συμμόρφωσή της στην απόφαση της Επιτροπής!

Στην ερώτησή του, που για πρώτη φορά αγγίζει την ουσία της ολιγωρίας στην άσκηση αντιμονοπωλιακής πολιτικής στην Ελλάδα, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θανάσης Οικονόμου αναφέρει τα εξής:

Παρότι η αντιμετώπιση της ακρίβειας και των καταχρηστικών πρακτικών στην αγορά αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα της κυβέρνησης, ιδιαίτερα αυτή την κρίσιμη περίοδο για την εθνική οικονομία, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι τα καρτέλ και τα μονοπώλια της αγοράς συνεχίζουν ανεξέλεγκτα την παράνομη δράση τους, από ολιγωρία της Επιτροπής Ανταγωνισμού στον έλεγχο εφαρμογής των αποφάσεων που η ίδια έχει εκδώσει.

Ειδικότερα, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε πρόσφατα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, κ. Δ. Κυριτσάκης, η Επιτροπή έχει λάβει 98 αποφάσεις τα τελευταία χρόνια, οι οποίες αφορούν βασικά αδικήματα ανταγωνισμού (καρτέλ τιμών, κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεις κ.α.). Με τις αποφάσεις της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει επιβάλει σημαντικά πρόστιμα σε εταιρείες με ηγετική θέση σε πολλούς κλάδους, κρίσιμους για τους καταναλωτές και τη μικρομεσαία ελληνική επιχειρηματικότητα.

Ο κ. Κυριτσάκης εξήγησε, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις κατά την εξέτασή του, ότι η είσπραξη των προστίμων που επιβάλει η Επιτροπή Ανταγωνισμού σε παραβάτες της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας κατά κανόνα καθυστερεί, λόγω προσφυγών στη Διοικητική Δικαιοσύνη. Τόνισε δε, ότι με ελάχιστες εξαιρέσεις οι αποφάσεις της Επιτροπής γίνονται δεκτές επί της ουσίας από τα διοικητικά δικαστήρια, όπου προσβάλλονται.

Όμως, όπως έχει γίνει δεκτό πλέον από όλους τους ειδικούς του δικαίου του
Ανταγωνισμού στη χώρα μας και διεθνώς, την ίδια ή και μεγαλύτερη σημασία από τα επιβαλλόμενα πρόστιμα, για την αποκατάσταση συνθηκών υγιούς λειτουργίας των επιμέρους αγορών, έχει η ορθή εκτέλεση των αποφάσεων των αντιμονοπωλιακών αρχών. Δηλαδή, έχει ιδιαίτερη σημασία, πέραν της επιβολής και είσπραξης των προστίμων, να γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις των αρχών, που υποχρεώνουν επιχειρήσεις να παύουν τις παραβατικές τους συμπεριφορές, οι οποίες στρεβλώνουν τη λειτουργία των αγορών.

Εν προκειμένω, φαίνεται εξ όσων κατέθεσε ο κ. Κυριτσάκης στην Επιτροπή
Θεσμών και Διαφάνειας, ότι η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έχει να παρουσιάσει σοβαρό έργο, σε ό,τι αφορά τον έλεγχο εκτέλεσης των αποφάσεών της, καθώς και στην επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων (πρόσθετα χρηματικά πρόστιμα), όταν διαπιστώνεται πλημμελής συμμόρφωση των επιχειρήσεων.
Πρακτικά, το αποτέλεσμα αυτής της ολιγωρίας είναι να μένουν ανεφάρμοστες σοβαρές αποφάσεις, που υποχρεώνουν εταιρείες με την απειλή υψηλών ημερήσιων προστίμων, να παύουν τις διαπιστωμένες παραβατικές συμπεριφορές τους.

Αυτό το κενό στην εφαρμογή της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας, για το οποίο ευθύνεται η Επιτροπή Ανταγωνισμού, εξουδετερώνει πλήρως τη δυνατότητα επιβολής υγιών κανόνων ανταγωνισμού στην αγορά: ακόμη και όταν διαπιστώνονται σοβαρές παραβάσεις, οι επιχειρήσεις που τιμωρούνται από την Επιτροπή εξακολουθούν τις ίδιες παραβατικές συμπεριφορές και αποκομίζουν σημαντικά οικονομικά οφέλη από αυτές τις πρακτικές, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί και να υπερκαλύπτουν το κόστος των προστίμων που θα καταβάλλουν ύστερα από χρόνια, αφού ολοκληρωθούν οι δικαστικές διαδικασίες.

Είναι άξιον απορίας η απάντηση του πρόεδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού στους βουλευτές της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, όταν ερωτήθηκε πιεστικά γιατί δεν παράγουν αποτελέσματα οι αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Ως παράδειγμα επισημαίνω:

Επικαλούμενος σχετικά πρόσφατη απόφαση επιβολής υψηλότατου προστίμου στην εταιρεία NESTLE, ο κ. Κυριτσάκης ισχυρίσθηκε ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται, λόγω της εκκρεμούσης προσφυγής της εταιρείας στο Διοικητικό Εφετείο.

Η πραγματικότητά, όμως, είναι, ότι ουδέποτε εκδόθηκε απόφαση αναστολής της ισχύος της απόφασης για την NESTLE. Αντίθετα, η απόφαση της Επιτροπής είναι ισχυρή και εκτελεστή και έχει εκδοθεί μόνο απόφαση μερικής αναστολής του προστίμου, βάσει της οποίας καταβλήθηκαν ήδη τα 18 εκατ. ευρώ από τα περίπου 30 εκατ. ευρώ των συνολικώς επιβληθέντων προστίμων.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι υποχρεωμένη να ελέγξει αν η NESTLE έχει συμμορφωθεί με την απόφαση, σε ό,τι αφορά την απαγόρευση επανάληψης όλων των διαπιστωμένων καταχρηστικών πρακτικών και, εφόσον διαπιστωθεί πλημμελής συμμόρφωση, να επιβάλει τα προβλεπόμενα από την απόφασή της υψηλά ημερήσια πρόστιμα για κάθε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Τονίζεται, επιπλέον, ότι ο κ. Κυριτσάκης επανέλαβε την αστήρικτη
νομικά θεωρία του προκατόχου του, σύμφωνα με την οποία «αφού έχει δοθεί αναστολή και δεν εκτελούνται οι αποφάσεις, ο υπόλογος δεν έχει λόγο να συμμορφωθεί, αφενός, γιατί θα θεωρηθεί ότι συμμορφούμενος, αναγνωρίζει την παράβαση του και αφετέρου, γιατί έχει την ευχέρεια να μη συμμορφώνεται».

Η πραγματικότητα, ασφαλώς, είναι πολύ διαφορετική: τα δικαστήρια κατά κανόνα, όπως συνέβη και στην περίπτωση της απόφασης για την NESTLE, δεν αναστέλλουν την ισχύ των αποφάσεων της Επιτροπής και συνεπώς αυτές είναι άμεσα εκτελεστές, ενώ στο διατακτικό τους, επίσης στις περισσότερες περιπτώσεις, προβλέπονται βαρύτατα πρόστιμα σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης.

Άλλωστε, αν ίσχυε η νομικά αστήρικτη θεωρία της Επιτροπής Ανταγωνισμού, τότε εύλογα δημιουργείται το ερώτημα για πιο λόγο υπάρχει, όταν εκδίδει αποφάσεις που δεν εκτελούνται!

Επειδή εξ όσων κατέθεσε ο κ. Κυριτσάκης στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, υπάρχουν πλέον σοβαρές ενδείξεις, ότι

-          Κατά κανόνα οι αποφάσεις της Επιτροπής, παρότι δεν αναστέλλεται η ισχύς τους από τα δικαστήρια, μένουν ανεφάρμοστες,

-          Η Επιτροπή δεν επιτελεί ένα εκ των βασικότερων καθηκόντων που ο
νομοθέτης της έχει αναθέσει, δηλαδή την άσκηση ελέγχου εκτέλεσης των
αποφάσεων που η ίδια εκδίδει,

-          Οι παραβάτες της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας, ακόμη και όταν
τιμωρούνται από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, συνεχίζουν ανενόχλητοι από την Επιτροπή τις παραβατικές τους συμπεριφορές, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται καθεστώς απόλυτης ασυδοσίας στην αγορά,

Ερωτάσθε:

1.    Έχει ζητηθεί από το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και
Ναυτιλίας πλήρης αναφορά, όπως ορίζεται από το ν. 703/77, σχετικά με τους ελέγχους εφαρμογής αποφάσεων της Επιτροπής Ανταγωνισμού;

2.    Σε πόσες περιπτώσεις έχει διενεργηθεί αυτεπάγγελτος έλεγχος
εφαρμογής εκτελεστών αποφάσεων από την Επιτροπή Ανταγωνισμού; Παρακαλείσθε όπως καταθέσετε τις σχετικές αποφάσεις που έχουν δημοσιευθεί, κατόπιν αυτεπάγγελτων ελέγχων.

3.    Ποιο είναι το ύψος των προστίμων και σε ποιες εταιρείες έχουν αυτά
επιβληθεί, για περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με αποφάσεις της Επιτροπής
Ανταγωνισμού;
4.    Ποιες αποφάσεις που έχει εκδώσει η Επιτροπή Ανταγωνισμού
διαπιστώθηκε, ύστερα από σχετικούς ελέγχους, ότι γίνονται σεβαστές από τους παραβάτες και εφαρμόζονται μετά τη δημοσίευσή τους;

5.    Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί το ΥΠΟΙΑΝ, για να προχωρήσουν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού οι αναγκαίοι έλεγχοι εκτέλεσης στην κραυγαλέα περίπτωση της απόφασης για την NESTLE, στην οποία και ο ίδιος ο κ. Κυριτσάκης αναφέρθηκε διεξοδικά, αναγνωρίζοντας την ευρύτερη σημασία που έχει για τη λειτουργία της αγοράς βασικών καταναλωτικών αγαθών; Με ποιο πρόσχημα η Επιτροπή δικαιολογεί την ανεπίτρεπτη ολιγωρία της στον έλεγχο εκτέλεσης της συγκεκριμένης, ιστορικής απόφασης παρότι έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο του 12μήνου από την έκδοσή της;

Attica Press: Μπήκαμε στα χωράφια των τραπεζών

2010-05-31T15:52:00.000+03:00

«Μπήκαμε στα χωράφια των τραπεζών» και «Τους όρους του ομολόγου τους γνώριζαν τουλάχιστον οι κ.κ. Δούκας, Μεϊμαράκης και Κουρής» με τον εκκωφαντικό αυτό τρόπο ο προφυλακισμένος για το σκάνδαλο των ομολόγων – ιδιοκτήτης της Χρηματιστηριακής Εταιρείας «Ακρόπολις ΑΧΕΠΕΥ» - Σοφοκλής Πρινιωτάκης σπάει τη σιωπή τριών χρόνων. Σε αποκλειστική συνέντευξή του στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού που κυκλοφορεί σε όλα τα περίπτερα της Αττικής, ο Σοφοκλής Πρινιωτάκης τονίζει μεταξύ άλλων πως οι τράπεζες «δεν είδαν με καλό μάτι τη μία και μοναδική εμφάνιση της εταιρίας του στη συγκεκριμένη αγορά. […] Στο περιβάλλον αυτό έχει γίνει “τρελό πανηγύρι” με υπερβολικές αποκλίσεις και εικονικές και άσκοπες συναλλαγές για φοροαπαλλαγή και αποκομιδή σημαντικών κερδών. Ο κ. Πρινιωτάκης θεωρεί βέβαιο ότι βρίσκεται στον Κορυδαλλό, μαζί με τον γιό του και τον συνέταιρό του - αν και για τις κινήσεις της εταιρίας δεν επισημάνθηκε τίποτα μεμπτό από την Αγγλική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς - γιατί… «η προφυλάκισή μας εξυπηρετεί σήμερα την πολιτική σκοπιμότητα της “κάθαρσης”».

To νέο μηνιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης Attica Press είναι η εκδοτική προσπάθεια τεσσάρων επαγγελματιών δημοσιογράφων, του Ανδρέα Ν. Αναγνώστου, του Κώστα Σαλαμούρα, της Θεοδοσίας Κοντζόγλου και του Νίκου Βλάχου

THE RELATIONSHIP BETWEEN CREDIT DEFAULT SWAP SPREADS, BOND YIELDS, AND CREDIT RATING ANNOUNCEMENTS

2010-05-31T12:10:00.000+03:00

THE RELATIONSHIP BETWEEN CREDIT DEFAULT SWAP SPREADS, BOND YIELDS, AND CREDIT RATING ANNOUNCEMENTS

John Hull, Mirela Predescu, and Alan White*
Joseph L. Rotman School of Management
University of Toronto
105 St George Street
Toronto, ON M5S 3E6
Canada
e-mail addresses:
hull@rotman.utoronto.ca
mirela.predescu01@rotman.utoronto.ca
awhite@rotman.utoronto.ca
First Draft: September 2002
This Draft: January, 2004

* Joseph L. Rotman School of Management, University of Toronto. We are grateful to
Moody's Investors Service for financial support and for making their historical data on
company ratings available to us. We are grateful to GFI for making their data on CDS
spreads available to us. We are also grateful to Jeff Bohn, Richard Cantor, Yu Du, Darrell
Duffie, Jerry Fons, Louis Gagnon, Jay Hyman, Hui Hao, Lew Johnson, Chris Mann,
Roger Stein, and participants at a Fields Institute seminar, meetings of the Moody's
Academic Advisory Committee, a Queens University workshop, and an ICBI Risk
Management conference for useful comments on earlier drafts of this paper. Matthew
Merkley and Huafen (Florence) Wu provided excellent research assistance. Needless to
say, we are fully responsible for the content of the paper.

Abstract
A company’s credit default swap spread is the cost per annum for protection against a
default by the company. In this paper we analyze data on credit default swap spreads
collected by a credit derivatives broker. We first examine the relationship between credit
default spreads and bond yields and reach conclusions on the benchmark risk-free rate
used by participants in the credit derivatives market. We then carry out a series of tests to
explore the extent to which credit rating announcements by Moody’s are anticipated by
participants in the credit default swap market.

Το ΕΔΑΔ για τις περιουσίες ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα

2010-05-31T10:50:00.000+03:00

Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Κύπρο η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με την οποία δεν αναγνωρίζεται στα παιδιά ελληνοκυπρίων προσφύγων το δικαίωμα να διεκδικήσουν την περιουσία των γονιών τους στα κατεχόμενα.

Στην απόφαση, το Δικαστήριο του Στρασβούργου, ορίζει ότι η έννοια της κατοικίας από μόνη της δεν μπορεί να τύχει προστασίας σε παιδιά που ήταν 10 και 11 ετών το 1974. Αναφέρει συγκεκριμένα, ότι με την πάροδο του χρόνου δεν θεωρείται πλέον ότι ήταν η κατοικία τους εκεί και γι' αυτό δεν μπορούν να τύχουν της προστασίας του δικαστηρίου.

Η Κυπριακή κυβέρνηση χαρακτήρισε τη νέα απόφαση του ΕΔΑΔ ως "δυσμενή εξέλιξη" και την χαρακτήρισε "άδικη". Εν τω μεταξύ, το ΕΔΑΔ απέρριψε ένσταση της Τουρκίας να μην εκδικαστούν 35 υποθέσεις Ελληνοκυπρίων που εκκρεμούν ενώπιόν του.

Ref: http://www.lawnet.gr/news.asp?cat=1&article=21267

Πως η Γερμανία μας βγάζει από το €

2010-05-31T09:59:00.000+03:00

Συνεχίζουν να «ποντάρουν» στην αναδιάρθρωση του χρέους ή της χρεοκοπίας της Ελλάδας οι αγορές, ενώ στις αναλύσεις τους ξένοι οίκοι αναφέρουν εμφατικά το σενάριο αυτό. Ο γαλλο – γερμανικός άξονας βρίσκεται πλέον σε σημείο καμπής και είναι βέβαιο πως τόσο ο Πρόεδρος Σαρκοζύ, όσο και η Καγκελάριος Μέρκελ πρόκειται να συζητήσουν ανοιχτά το «ελληνικό πρόβλημα» στις 7 Ιουνίου, τόσο για το επερχόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όσο και για την σύνοδο των G8 και G20, που θα λάβει χώρα στον Καναδά.

Η γερμανική εφημερίδα Der Spiegel αναφέρει πως ενώ οι γαλλικές τράπεζες κατέχουν 51 δισ. ευρώ σε ελληνικά κρατικά ομόλογα και οι γερμανικές μόλις 31 δισ. ευρώ ωστόσο η Γερμανία είναι αυτή που θα συνεισφέρει 8,4 δισ. στο σχέδιο διάσωσης της ελληνικής οικονομίας, έναντι μόλις 5,5 που θα δώσει η Γαλλία.

Oι θέσεις των Γερμανών, όπως εκφράστηκαν πρόσφατα από την καγκελάριο κυρία Ανγκελα Μέρκελ και τον υπουργό Οικονομικών κ. ΒόλφγκανγκΣόιμπλε, επικεντρώνονται στην ιδέα της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» για χώρες που δεν επιτυγχάνουν τους δημοσιονομικούς στόχους καθώς και στη δημιουργία μιας «ευρωζώνης δύο ταχυτήτων». Σύμφωνα με επιστήμονες οι οποίοι συμμετέχουν στις υπό σχηματισμό ομάδες ειδικών που συζητούν το πακέτο αλλαγών τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν ως εξής:

Η «ελεγχόμενη χρεοκοπία» κατ΄ ουσίαν σημαίνει ότι θα πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα εξόδου από τη σημερινή ευρωζώνη χωρών που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους. Εκτιμάται ότι αυτό θα είναι το βασικό στοιχείο του νέου πακέτου για την αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής της ευρωζώνης που θα συνδυαστεί με την αναθεώρηση των δημοσιονομικών πολιτικών των κρατών-μελών, οι οποίες θα υπόκεινται σε κεντρικό έλεγχο και έγκριση.

Η ευρωζώνη δύο ταχυτήτων θα λειτουργεί ως εξής: Σύμφωνα με τον καθηγητή του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ κ. Αιμίλιο Αυγουλέα «η ευρωζώνη δύο ταχυτήτων συζητείται ότι θα έχει στον σκληρό πυρήνα της το ευρώ ως νόμισμα πληρωμών και συναλλαγών καθώς και ως εθνικό νόμισμα (legal tender).Οι χώρες της δεύτερης ταχύτητας θα έχουν παράλληλα το ευρώ ως νόμισμα εξωτερικών και εσωτερικών συναλλαγών,αλλά ταυτόχρονα θα διαθέτουν και το εθνικό τους νόμισμα (legal tender) προσδεδεμένο στο ευρώ.Η ισοτιμία του εθνικού νομίσματος θα είναι κυμαινόμενη,έτσι ώστε να ενισχύεται η ανταγωνιστικότητά του, με αντίστοιχη πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαών τους (για τους οποίους τα εισαγόμενα προϊόντα θα είναι ακριβότερα)».
Οι χώρες της δεύτερης ζώνης θα βρίσκονται σε μόνιμη επιτήρηση. Θα ανήκουν «μεταβατικά» (θεωρητικώς, τουλάχιστον) στη δεύτερη ταχύτητα, ώσπου να κριθούν ικανές να προαχθούν στην πρώτη ταχύτητα. Τα κριτήρια εισαγωγής στον Α΄ Κύκλο θα είναι πολύ πιο αυστηρά από αυτά που ίσχυαν ως σήμερα. 4. Για να συντελεστούν τα παραπάνω. θα χρειαστεί τροποποίηση της ιδρυτικής Συνθήκης της ΕΕ, είτε συνολικά είτε στο παράρτημα που αναφέρεται στην ευρωζώνη κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ομοφωνία. Στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν ότι η συζήτηση για μια «νέα ευρωζώνη» ίσως είναι πρόωρη, και πάντως η Ελλάδα δεν κινδυνεύει, αφού για να συμβεί αυτό θα πρέπει η χώρα να υποστηρίξει με την ψήφο της την αλλαγή της Συνθήκης.

Ελεύθεροι έπειτα από 2.550 χρόνια

2010-05-20T09:22:00.000+03:00

Με ελάχιστα τραύματα στο πρόσωπο, στον κορμό και στα πόδια και νωπές ακόμη τις χαρακιές που άφησε πάνω τους το άροτρο του γεωργού στο χωράφι του οποίου κείτονταν επί αιώνες, οι δίδυμοι κούροι που γλίτωσαν από τα χέρια των αρχαιοκαπήλων παρουσιάστηκαν χθες επίσημα ύστερα από 2.550 χρόνια.

Στο παρά πέντε και προτού πάρουν παρανόμως φύλλο πορείας για το εξωτερικό, γεμίζοντας τους τραπεζικούς λογαριασμούς των αρχαιοκαπήλων με 10 εκατ. ευρώ, τα δύο σπάνια αριστουργήματα αρχαϊκής γλυπτικής βρίσκονται ασφαλή στα εργαστήρια συντήρησης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες του υπουργείου Πολιτισμού με το Τμήμα Δίωξης Αρχαιοκαπηλίας και τη Διεύθυνση Ασφαλείας Αττικής.

«Η αρχαιοκαπηλία είναι ένα έγκλημα που δεν περνάει στη χώρα μας και αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε» δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος στη χθεσινή επίσημη παρουσίαση των κούρων.

Τόνισε δε πως «η αρχαιοκαπηλία έχει πάρει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από εκείνες που θα θέλαμε» και πως «για την αντιμετώπισή της χρειάζεται πολλή δουλειά».

«Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν οι δύο κούροι είναι πως έχουν κάτι μοναδικό: είναι ολόιδιοι, σαν ο καλλιτέχνης να έφτιαξε μία μορφή την οποία εν συνεχεία αντέγραψε» λέει ο διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Νίκος Καλτσάς. «Η μοναδική διαφορά τους είναι στο ύψος. Ο ένας είναι 1,82 μ. και ο άλλος 1,78 μ., ενώ ελάχιστα διαφέρουν και στα μαλλιά. Ο ένας έχει λίγο πιο πυκνούς βοστρύχους από τον δεύτερο». Η ομοιότητα μάλιστα τους... κυνηγά ακόμη και στα «τραύματα», με αποτέλεσμα και από τους δύο κούρους να λείπει το δεξί πόδι, ενώ το πιο γνωστό ανάλογο παράδειγμα δίδυμων κούρων είναι των αδελφών Κλεόβιδος και Βίτωνος στους Δελφούς.

Το «αίνιγμα»
Γιατί όμως ο αρχαίος γλύπτης να έφτιαξε δύο ολόιδια αγάλματα; «Ισως να ήθελε να φτιάξει ένα σύνταγμα, μια ομάδα γλυπτών» εκτιμά ο κ. Καλτσάς. Αν ισχύει αυτή η πιθανότητα, τότε δεν αποκλείεται τα δύο εντυπωσιακά γλυπτά από χονδρόκοκκο νησιωτικό μάρμαρο να προέρχονται από κάποιο ιερό της αρχαίας Τενέας- τα ίχνη της δεν έχουν εντοπιστεί, εικάζεται όμως πως βρίσκονται κοντά στο Χιλιομόδι - και όχι από νεκροταφείο. Χρονολογούνται δε περί το 550 με 520 π.Χ., στην ώριμη φάση της αρχαϊκής εποχής.

Την ίδια εποχή δηλαδή με τον περίφημο Κούρο της Τενέας που βρέθηκε το 1846 στην ίδια περιοχή και εκτίθεται από το 1854 στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου.

Αγνωστο παραμένει ωστόσο πότε βρέθηκαν τα δύο γλυπτά. Η γενική γραμματέας του ΥΠΠΟΤ Λίνα Μενδώνη λέει πως «υπάρχουν αντικείμενα που βγαίνουν κάθε 15 χρόνια και άλλα που βγαίνουν κάθε 30 χρόνια. Οι κούροι δεν αποκλείεται να βρέθηκαν από τους αρχαιοκαπήλους ακόμη και πριν από 15 χρόνια», καθώς τα άλατα που έχουν συσσωρευθεί στις «πληγές» τους μαρτυρούν πως δεν είναι πρόσφατες.

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ βρέθηκε στα ίχνη των αρχαιοκαπήλων πριν από περίπου έναν μήνα όταν άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες για πώληση δύο πολύ σημαντικών αγαλμάτων. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, παράγοντες του υπουργείου Πολιτισμού ήταν αυτοί που επικοινώνησαν με τη Δίωξη Αρχαιοκαπηλίας της Ασφάλειας αποκαλύπτοντας τις σχετικές πληροφορίες.

Από την παρακολούθηση των αστυνομικών προέκυψε η εμπλοκή του 65χρονου Κ. Α., ελεύθερου επαγγελματία που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Κορίνθου. Ο 65χρονος πρώην αντιδήμαρχος του Δήμου Νεμέας και στέλεχος της Νομαρχιακής Επιτροπής της Ν.Δ., ο οποίος αναζητείται από τις αρχές, είχε απασχολήσει αρκετές φορές στο παρελθόν τις αρχές για παρόμοιες υποθέσεις. Ποτέ όμως δεν προέκυψε κάτι εις βάρος του. «Γνωρίζαμε ότι η παρουσία του και κάποιες επαφές του με γνωστούς συλλέκτες στο εξωτερικό μόνο αθώα δεν ήταν» λέει στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωματικός της Ασφάλειας Αττικής. Η Αστυνομία εξετάζει και πιθανή εμπλοκή συγγενικού προσώπου του καταζητούμενου η οποία, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, εργάζεται ως συμβασιούχος στη ΛΖ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων στην Κόρινθο.

Κάποιες επισκέψεις ανθρώπων - που συνήθως εκπροσωπούν μουσεία ή γνωστούς συλλέκτες- στο χωριό Κλένια της Κορινθίας προκάλεσαν ακόμη περισσότερο την προσοχή της Αστυνομίας.

Η παρακολούθηση των τριών υπόπτων άρχισε και η επιχείρηση ολοκληρώθηκε την περασμένη Παρασκευή όταν αστυνομικοί έκλεισαν ραντεβού με τους υποψήφιους πωλητές κοντά στο χωριό Κλένια. Η τιμή και για τα δύο γλυπτά είχε κλείσει στα 10 εκατ. ευρώ. Δύο εκ των αρχαιοκαπήλων- ηλικίας 42 και 48 ετών, αγρότες- συνελήφθησαν ύστερα από ανθρωποκυνηγητό ενώ ο τρίτος, 65 ετών, ελεύθερος επαγγελματίας, διαφεύγει τη σύλληψη και καταζητείται.

Οι καταθέσεις
Ο 42χρονος αγρότης κατέθεσε στην Αστυνομία πως βρήκε τους κούρους τυχαία στο χωράφι του πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν έσκαβε με το άροτρό του. Οπως κατέθεσε, μετέφερε τα δύο αγάλματα σε αποθήκη που έχει στην περιοχή και στη συνέχεια αναζήτησε αγοραστή με τη βοήθεια του 48χρονου φίλου του, επίσης αγρότη.

Κατά τη συνάντηση αρχαιοκαπήλων και «αγοραστών» οι αστυνομικοί επιχείρησαν να τους συλλάβουν, αλλά τελικά και οι τρεις αρχικά κατάφεραν να ξεφύγουν εκμεταλλευόμενοι το σκοτάδι. Τα αγάλματα βρέθηκαν το ένα στο αυτοκίνητο του ενός αρχαιοκάπηλου και το άλλο σε αποθήκη του ίδιου, στο χωριό. Λίγο αργότερα οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον ένα αγρότη, ενώ το πρωί του Σαββάτου στο Αστυνομικό Τμήμα Αργους παραδόθηκε ο δεύτερος. Στις καταθέσεις τους παραδέχτηκαν τη συμμετοχή και του 65χρονου στο κύκλωμα. Οπως μάλιστα αποκάλυψαν είχαν συμφωνήσει να δώσουν το αγροτικό αυτοκίνητο του 48χρονου στον 65χρονο για να μεταφέρει τα δύο αγάλματα σε άλλη περιοχή και από εκεί στο εξωτερικό.

Ο λόγος που δέχτηκαν να δώσουν το ραντεβού με τους αστυνομικούς «αγοραστές» ήταν πως το ξένο μουσείο προσέφερε λιγότερα από τα 10 εκατ. που ζητούσαν.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Στέλιος Βραδέλης απο τα ΝΕΑ

Πως η Γερμανία κινδυνεύει να διαλύσει την Ευρώπη

2010-05-20T08:58:00.000+03:00

Πριν από είκοσι χρόνια, άρτι ενοποιηθείσα η Γερμανία, στην πρώτη πράξη «στρατηγικής ενηλικίωσής» της, «αποτέλειωσε» την πολυεθνική, ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία, επιβάλλοντας στους εταίρους της την αναγνώριση των Δημοκρατιών. Το αποτέλεσμα ήταν, πρώτον, μια αλυσίδα πολέμων που κατέστρεψαν τη Βαλκανική χωρίς να λύσουν κανένα της πρόβλημα, δεύτερον, ο θάνατος, εν τη γενέσει της, της κοινής εξωτερικής – αμυντικής πολιτικής της Ευρώπης και, τρίτον, η πανηγυρική επιστροφή των ΗΠΑ σε ρόλο απολύτου κυρίαρχου στη Νοτιανατολική Ευρώπη.

Όλα αυτά όμως θα μοιάζουν με απλό πταίσμα, συγκρινόμενα με όσα μπορεί να συμβούν τώρα, ως αποτέλεσμα του δογματικού και ακραία εγωιστικού και κοντόφθαλμου τρόπου με τον οποίο το Βερολίνο υπερασπίζεται τους κανόνες του Μάαστριχτ, διατεθειμένο, κατά τα φαινόμενα, να ρίξει έναν ή περισσότερους εταίρους του, και μάλιστα του «σκληρού πυρήνα» της Ευρωζώνης, στον «Καιάδα» μιας οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής.

Τώρα, με την «ελληνική», αύριο με την «ισπανική», «πορτογαλική» ή κάποια άλλη κρίση, το διακύβευμα δεν είναι απλώς η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική και η μοίρα των Βαλκανίων, αλλά η ίδια η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης που κινδυνεύει να πεθάνει μαζί με το κοινό νόμισμά της, όπως ήδη σημειώνουν οι πιο οξυδερκείς πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές στην Ευρώπη, και διεθνώς. Αν το 1990-1991, η γερμανική πολιτική εδραίωσε το… ρόλο των ΗΠΑ στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, η σημερινή γερμανική πολιτική οδηγεί στη σταθεροποίηση για δεκαετίες του κλονιζόμενου σήμερα ηγεμονικού τους ρόλου στα ευρωπαϊκά, αν όχι παγκόσμια πράγματα.

Ιστορικά σφάλματα
Τέτοια κολοσσιαία ιστορικά σφάλματα δεν είναι πρωτόγνωρα στη γερμανική ιστορία: σήμερα το Βερολίνο υπερεκτιμά την οικονομική του δύναμη, όπως υπερτίμησε τη στρατιωτική του στις δεκαετίες του 1910 και 1930, συμβάλλοντας στην καταστροφή της Ευρώπης και της ίδιας της Γερμανίας με τους δύο παγκοσμίους πολέμους.

Το Βερολίνο είναι το κυρίως ωφελημένο από την καθιέρωση του κοινού νομίσματος και τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ, αρνείται όμως τώρα να «βάλει το χέρι στην τσέπη», για να στηρίξει τους πιο αδύναμους. Δεν υπερασπίζεται την Ευρώπη ούτε εξωτερικά, απέναντι στις επιθέσεις των κυριαρχούμενων από τους Αγγλοαμερικανούς διεθνών τραπεζών και του χρηματιστικού κεφαλαίου, που ονομάζονται ευσχήμως «αγορές». Δεν την υπερασπίζεται ούτε εσωτερικά όχι μόνο αρνούμενη να συμπαρασταθεί, αλλά και λοιδορώντας έναν υποτιθέμενο εταίρο της, την Ελλάδα, τη στιγμή που αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης.

Οι κανόνες του Μάαστριχτ

Η Γερμανία έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι ενεργώντας έτσι υπερασπίζεται τους κανόνες του Μάαστριχτ, που απαγορεύουν κάθε αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια μεταξύ των μελών της ΕΕ και επιβάλλουν, εις τον αιώνα τον άπαντα, μια νομισματική πολιτική που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο. Οι κανόνες αυτοί ανταποκρίνονται στα γερμανικά συμφέροντα, όπως τα αντιλαμβάνονται οι κυρίαρχοι τουλάχιστον κύκλοι του Βερολίνου, και, κυρίως ανταποκρίνονται στα συμφέροντα των τραπεζών και εν γένει κατόχων χρηματιστικού κεφαλαίου. Τα δικά τους κέρδη εγγυάται το Μάαστριχτ, σε συνδυασμό με το οικοδόμημα πλήρους απελευθέρωσης των ανταλλαγών κεφαλαίου και εμπορευμάτων, που απαγορεύουν άμεσα και έμμεσα στους Ευρωπαίους να ασκήσουν πληθωριστική, κεϋνσιανή, αντικυκλική πολιτική όταν χρειάζεται, αλλά και να αμυνθούν απέναντι στον εξωτερικό οικονομικό ανταγωνισμό, από τις ΗΠΑ ή την Κίνα.

Υποστηρίζοντας όμως ορθώς ότι τη σημερινή πολιτική της την υπαγορεύει το ίδιο το Μάαστριχτ, που πρέπει να τηρείται σαν Ευαγγέλιο, το Βερολίνο αποκαλύπτει άθελά του τον τερατώδη χαρακτήρα του σημερινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος, κοινή λογική φτάνει για να καταλάβει ότι καμία ένωση, κανενός είδους, ανθρώπων λαών, κρατών, οτιδήποτε, δεν μπορεί να μακροημερεύσει στηριγμένη στην… απαγόρευση της αλληλεγγύης! Οι λαοί της Ευρώπης δεν συγκατατέθηκαν στην ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης για να… καταστραφούν, συγκατατέθηκαν για να αποκτήσουν περισσότερη ασφάλεια και ευημερία.

Στέλνοντας τους εταίρους της να.. κόψουν το κεφάλι τους στην πρώτη δυσκολία, η γερμανική ηγεσία απονομιμοποιεί η ίδια σε μεγάλο βαθμό και την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και την ιδέα του κοινού νομίσματος και τη δική της φιλοδοξία να ηγείται της Ευρώπης. Ο μόνος λόγος που απομένει στα πληττόμενα μέλη της Ευρωζώνης να παραμένουν σε αυτή είναι ο φόβος από τις συνέπειες μιας αποχώρησης-και διάφορα ιδιοτελή συμφέροντα ιθυνόντων κύκλων τους. Για πόσο καιρό όμως θα είναι επαρκής, ιδίως στην πιθανή περίπτωση εμβάθυνσης της οικονομικής κρίσης, που θα οδηγήσει σε «λατινοαμερικανοποίηση» μεγάλων περιοχών της Ευρώπης; Όπως και στον 20ό αιώνα, η Γερμανία θα πληρώσει και η ίδια τελικά το τίμημα του εγωισμού της, πολιτικά υπονομεύοντας το ρόλο της, οικονομικά στραγγαλίζοντας τους αγοραστές των προϊόντων της, αλλά κινδυνεύει να το συνειδητοποιήσει όταν θα είναι πολύ αργά για να επανορθώσει.

Είναι προφανές ότι η ελληνική κρίση δεν έχει να κάνει μόνο ή κύρια με τα καθόλου ασήμαντα εσωτερικά προβλήματα της χώρας και το ίδιο το υπάρχον πολιτικό σύστημα, πηγή απέραντης διαφθοράς και ίσως σημαντικότερη από την Τουρκία απειλή για την χώρα. Αυτοί είναι παράγοντες που προσδιορίζουν όμως τη μορφή, το χρόνο εκδήλωσης, τις δυνατότητες απάντησης στην κρίση, δεν είναι εκεί το αίτιό της, όπως αποδεικνύει η εμφάνισή της στην Ισπανία, την Πορτογαλία και αλλού. Στην Ελλάδα μπορεί να εκδηλώνεται ως κρίση δημόσιου χρέους, στην Ισπανία ιδιωτικού, εκδηλώνεται όμως παντού. Αντανακλά τη μακροχρόνια αδυναμία των πιο αδύνατων μελών της Ένωσης να αντεπεξέλθουν στο περιβάλλον, αφενός, μιας νομισματικής πολιτικής κομμένης και ραμμένης στα μέτρα της Γερμανίας και των διεθνών τραπεζών, αφετέρου, στην άρση κάθε εξωτερικού προστατευτικού φραγμού της Ευρωζώνης.

Το κοινό νόμισμα

Η «εσωτερική» λειτουργία του κοινού νομίσματος, ελλείψει αντισταθμιστικών μηχανισμών, οδηγεί σε διαρκή μεταφορά υπεραξίας από τον ευρωπαϊκό νότο στο βορρά. Η «εξωτερική» λειτουργία μιας Ευρωζώνης, που έχει οικειοθελώς απαγορεύσει στον εαυτό της κάθε προστασία από το βορειοαμερικανικό και κινεζικό ανταγωνισμό, οδηγεί στην καταστροφή της ευρωπαϊκής παραγωγικής ικανότητας, αρχής γενομένης από τους πιο αδύνατους. Η βιομηχανία μας μεταναστεύει από τη Βόρεια Ελλάδα στα Βαλκάνια, οι τουρίστες αποφεύγουν τη χώρα του ακριβού ευρώ, προτιμώντας τα τουρκικά παράλια. Το πρόβλημα θα επιδεινωθεί με τον τερματισμό οσονούπω των πολιτικών συνοχής. Το δικό μας, εσωτερικό ζήτημα ασφαλώς παρόξυνε, δεν είναι αυτό όμως που δημιούργησε το ζήτημα.

Ευρωσύνταγμα και Ευρωζώνη

Τα προβλήματα αυτά δεν τα αντιμετωπίζει μόνο η Νότια Ευρώπη, τα διακρίνει και τα αντιμετωπίζει και η περισσότερο κεντρική, μητροπολιτική Γαλλία. Είναι στη ρίζα της απόρριψης από το γαλλικό λαό του ευρωσυντάγματος το 2005.

Σημαντικοί Γάλλοι διανοούμενοι έκτοτε έχουν επισημάνει το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η Ευρωζώνη. Ο δημοσιογράφος Εμανουέλ Τοντ, από τους αρχιτέκτονες της πολιτικής στρατηγικής των γκωλικών τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αλλά και ο πρώην διευθυντής της Le Monde Diplomatique Μπερνουάρ Κασέν, για παράδειγμα, υπογραμμίζουν ότι είναι αδύνατο στην παραγωγική και κοινωνική Ευρώπη να επιβιώσει χωρίς κάποιας μορφής προστατευτισμό. Η εμμονή στους σημερινούς κανόνες της Ευρωζώνης οδηγεί και προϋποθέτει ολοκληρωτισμό, υποστηρίζει ο Τοντ, που προτείνει στο Παρίσι να απαιτήσει από το Βερολίνο τη ριζική μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, απειλώντας το με αποχώρηση σε αντίθετη περίπτωση. Ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Σαπίρ υποστηρίζει μια «ημιεπιστροφή» στα εθνικά νομίσματα, με την επιστροφή σε μερικώς μετατρέψιμα, μέσω του ευρώ και, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, εθνικά νομίσματα. Ο φιλελεύθερος οικονομολόγος Μωρίς Αλέ, βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομίας, τονίζει ότι η Ευρώπη οδηγείται σε καταστροφή με το υπερφιλελεύθερο σύστημα ανταλλαγών και την κατάργηση της κοινοτικής προτίμησης από τις Βρυξέλλες.

Μέχρι τώρα, οι ιδέες αυτές δεν μπορούσα να εφαρμοστούν, γιατί δεν υπήρχε πίσω τους πολιτική βούληση. Θα είναι μεγάλη κατάρα, τραγωδία για τον ελληνικό λαό, αν, εξαιτίας του τρόπου που το πολιτικό σύστημα διαχειρίζεται τη χώρα, πληρώσουμε με το τίμημα της καταστροφής μας την αναγκαία ενέργεια για μια μεταρρύθμιση του ευρώ, που ίσως θα γίνει, αν γίνει, όταν θα είναι πολύ αργά για να επωφεληθούμε απ’ αυτή.

ΟΤΕ :Ο Βουρλούμης, το «σκαμνί» και οι παρενέργειες

2010-05-17T09:17:00.002+03:00

Σφόδρα πιθανή θεωρείται πλέον η παραπομπή σε δίκη για απιστία σε βαθμό κακουργήματος του ισχυρού άνδρα του ΟΤΕ, Π. Βουρλούμη, μετά τη σχετική πρόταση του εισαγγελέα προς το δικαστικό συμβούλιο, που αναμένεται να λάβει τις τελικές αποφάσεις. Ενόψει των αποφάσεων του συμβουλίου, γίνεται εσπευσμένα η προετοιμασία της διαδοχής Βουρλούμη στον ΟΤΕ, ενώ η ξαφνική απόφαση της διοίκησης του ΟΤΕ για delisting από τη Ν. Υόρκη θεωρείται από πολλούς συναφής με τις δικαστικές περιπέτειες του κ. Βουρλούμη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Βουρλούμης, στη συνάντηση που είχε με τον Γ. Παπακωνσταντίνου την Παρασκευή, προώθησε την αντικατάστασή του από το «δεξί χέρι» του στον ΟΤΕ, τον κ. Ιορδάνη Αϊβάζη. Όμως, παρότι το υπουργείο Οικονομικών δεν φαίνεται να έχει αντιρρήσεις για την πρόταση αυτή, στο Μέγαρο Μαξίμου τίποτε δεν θεωρείται βέβαιο, καθώς ο κ. Αϊβάζης θεωρείται από πολλούς συνεχιστής του «συστήματος Βουρλούμη» στον ΟΤΕ και εξετάζεται πολύ σοβαρά ποιες πολιτικές παρενέργειες θα είχε αυτή η επιλογή.

Σύμφωνα με τα σχετικά έγγραφα που έχουν φθάσει στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, που διερευνά το σκάνδαλο της Siemens, για τον κ. Βουρλούμη έχει προταθεί από τις 27 Δεκεμβρίου από τον αρμόδιο εισαγγελέα η παραπομπή του σε δίκη για τη γνωστή υπόθεση των υπερτιμολογημένων συμβάσεων τεχνικής υποστήριξης με την Siemens και την Intracom, που αποτέλεσαν συνέχεια των χαρακτηρισμένων ως «αμαρτωλών» προγραμματικών συμβάσεων του παρελθόντος.

Ο κ. Βουρλούμης και άλλα μέλη του τότε διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού κατηγορούνται, ότι προκάλεσαν ζημία δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στον ΟΤΕ, καθώς ενέκριναν τιμήματα για τις συμβάσεις τεχνικής υποστήριξης πολύ υψηλότερα από αυτά που είχε εισηγηθεί η αρμόδια διεύθυνση του ΟΤΕ. Η σχετική ποινική δίωξη έχει ασκηθεί από το 2007, ενώ οι συμβάσεις είχαν υπογραφεί το 2005.

Οι αναμενόμενες δικαστικές εξελίξεις για τον κ. Βουρλούμη συμπίπτουν με την απόφαση της διοίκησης του ΟΤΕ, να προχωρήσει άμεσα στη διαγραφή της μετοχής του Οργανισμού από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Σε σχετική ανακοίνωση του ΟΤΕ αναφέρεται, ότι η αποχώρηση από την Νέα Υόρκη υπαγορεύθηκε από το δυσανάλογα υψηλό, σε σχέση με τα οικονομικά οφέλη, κόστος διατήρησης της μετοχής στο ταμπλό, με τη μορφή των πιστοποιητικών διαπραγμάτευσης (ADR).

Αυτή η «αθώα» εξήγηση θα ήταν πειστική, αν οι ανακοινώσεις δεν γίνονταν σε χρόνο όχι ανύποπτο, όπως τονίζουν χρηματιστηριακά στελέχη που γνωρίζουν τις λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης μετοχών στο ιδιαίτερα αυστηρό πλαίσιο της Ν. Υόρκης:

- Όπως ανακοίνωσε ο ΟΤΕ, μαζί με τη διαγραφή (deregistering) των μετοχών θα υπάρξει και ο συνακόλουθος τερματισμός των υποχρεώσεων ενημέρωσης, που προβλέπονται από τον αμερικανικό χρηματιστηριακό νόμο του 1934.

- Σύμφωνα με το νόμο, ο ΟΤΕ θα ήταν υποχρεωμένος, αμέσως μόλις γινόταν γνωστό στους δικηγόρους του ότι παραπέμπεται σε δίκη ο κ. Βουρλούμης, να ενημερώσει σχετικά την αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) και το επενδυτικό κοινό. Ο νόμος του 1934 περιλαμβάνει δρακόντειες προβλέψεις πρόληψης και καταστολής της εξαπάτησης του επενδυτικού κοινού και η απόκρυψη σοβαρών γεγονότων ελέγχεται με μεγάλη αυστηρότητα από την SEC.

- Όμως, ανακοινώνοντας ότι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός του εμπλέκεται σε πολύ σοβαρή ποινική υπόθεση, που αφορά αδικήματα εταιρικής διαφθοράς, ο ΟΤΕ θα βρισκόταν εκτεθειμένος σε μια πολύ σοβαρή έρευνα της SEC, η οποία θα έπρεπε να αρχίσει αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της παραπομπής του κ. Βουρλούμη σε δίκη.

- Μεταξύ άλλων, σε μια έρευνα τέτοιου χαρακτήρα θα μπορούσε να ελεγχθεί η διοίκηση του Οργανισμού για το γεγονός, ότι δεν γνωστοποίησε έγκαιρα (από το 2007) ότι έχει ασκηθεί ποινική δίωξη κατά του κ. Βουρλούμη και άλλων στελεχών, με κατηγορίες κακουργηματικής απιστίας.

- Επιπλέον, θα υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο να ελεγχθεί ο Οργανισμός με βάση τον πολύ αυστηρό νόμο (Foreign Corrupt Practices Act), που αποτελεί το φόβητρο των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, ιδιαίτερα μετά τα πολύ αυστηρά πρόστιμα που επιβλήθηκαν στην Siemens. Ο ΟΤΕ, όπως και κάθε άλλη εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ξένη επιχείρηση είναι υποχρεωμένος να εφαρμόζει ιδιαίτερα αυστηρά πρότυπα πρόληψης πράξεων διαφθοράς, που είναι πολύ αμφίβολο αν λειτούργησαν στην περίπτωση των συμβάσεων τεχνικής υποστήριξης (μάλλον το αντίθετο συνέβη…).

Πάντως, ακόμη και αν ο ΟΤΕ αποσύρει τη μετοχή του, αποφεύγοντας τη δυσάρεστη διαδικασία της γνωστοποίησης της παραπομπής του προέδρου του σε δίκη για υπόθεση διαφθοράς, η SEC διατηρεί το δικαίωμά τη να διερευνήσει την υπόθεση, κατόπιν καταγγελίας ή αυτεπάγγελτα. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του “S”, δεν αποκλείεται το προσεχές διάστημα να υποβληθεί σχετική καταγγελία προς την SEC.

MEGA-ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΦΑΙΑΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!!!

2010-05-12T11:14:00.000+03:00

Στο βραδινό κεντρικό δελτίο ειδήσεων της Παρασκευής 30/4/2010, του καναλιού που μπαίνει στην… ουσία των Γεγονότων μας πέταξαν στη μούρη ορισμένα στατιστικά στοιχεία για τους Δημόσιους Υπαλλήλους.
Αφού μας παρουσίασαν τα στοιχεία με τη διόγκωση του χρέους από το 2000 μέχρι το 2009, περάσανε στο ζουμί της προπαγάνδας τους:
Ο.Τρέμη: Τώρα να δούμε και μια άλλη πλευρά που έχει να κάνει με τη διόγκωση του δημόσιου χρέους Θάνο. Ζούμε σε μία χώρα που βασίζεται στο σύστημα πελατειακών σχέσεων που εγκαθιδρύθηκε από την μεταπολίτευση. Εχουμε εν τω μεταξύ δημιουργήσει ένα υπερτροφικό κράτος το οποίο είναι βουτηγμένο στη διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα. Αυτό το αποτυπώνουν ανάγλυφα τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών.
Θ.Πασχάλης: Ακριβώς Ολγα, καταρχάς να πούμε ότι σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, ο αριθμός των υπαλλήλων στο Δημόσιο, στενό και ευρύτερο Δημόσιο τομέα αλλά και στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς ήταν τις αρχές του 2009 περίπου 840000 από τους οποίους περίπου 90000 είναι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου και έργου. Δείτε λοιπόν πώς από το 2003 με βάση στοιχεία που μας δόθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών, φούσκωνε το ελληνικό δημόσιο και κάτι αντίστοιχο βέβαια γινότανε και τις προηγούμενες δεκαετίες. Τι συνέβαινε; Αποχωρούσαν στη σύνταξη λιγότεροι υπάλληλοι και προσλαμβανόταν περισσότεροι.

Εκεί πέφτουν οι πίνακες με τα «στοιχεία» που «αναδεικνύουν» ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ – ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!
Το έτος 2003 αποχωρούν 18000 και προσλαμβάνονται 24000.
Τα έτη 2004, 2005, 2006 ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
Το έτος 2007 αποχωρούν 24000 και προσλαμβάνονται 35000.
Το έτος 2008 αποχωρούν 23000 και προσλαμβάνονται 40000.
Το έτος 2009 αποχωρούν 22000 και προσλαμβάνονται 26000.

Η σχέση αυτή ανατρέπεται μόνο το τελευταίο τρίμηνο του 2009 όπου έχουμε 5000 αποχωρήσεις και 2500 προσλήψεις.
Ο εκφωνητής επαναλαμβάνει (για να το εμπεδώσουμε) ότι όλα αυτά τα χρόνια έφευγαν λιγότεροι και προσλαμβανόταν περισσότεροι (με τι μισθούς και σχέσεις εργασίας προσλαμβάνονταν… το κανάλι κάνει την… πάπια).
Ετσι, το Δημόσιο κατά την τελευταία εξαετία «φούσκωσε» κατά 55000 επιπλέον υπαλλήλους λέει ο Θ.Πασχάλης.
Και μιλάμε για τους μονίμους Δημοσίους Υπαλλήλους – πετάγεται ο Τσίμας, συμπληρώνοντας ότι πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχει δεκαπλάσιος αριθμός συμβασιούχων και σταζιέρ – για να καταλήξει ο Μ.Καψής στο πολυπόθητο συμπέρασμα:

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΑ ΛΕΝΕ ΟΛΑ!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ!

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΛΙΓΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ….
Ø 2003: 24000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 18000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 6000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Ø Τα έτη 2004, 2005, 2006 ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
Ø 2007: 35000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 24000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 11000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Ø 2008: 40000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 23000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 17000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Ø 2009: 26000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 22000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 4000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΣΥΝΟΛΟ = 38000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
(ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ)

Ο Θ.Πασχάλης υποστήριξε ότι οι στατιστικές αναφέρουν 55000 περισσότερους Δημοσίους Υπαλλήλους και ο Μ.Καψής τους ανέβασε σε 60000!
Ισως να είναι κι έτσι!

Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι αυτοί οι Δημόσιοι Υπάλληλοι που προσλήφθηκαν μεταξύ 2003-2009 έπαιρναν χοντρούς μισθούς της τάξης των 3000 Ευρώ το μήνα (το 2003) κι ας θεωρήσουμε ακόμα ότι όλοι αυτοί έπαιρναν γενναίες αυξήσεις της τάξης του 10% κάθε χρόνο (δηλαδή τέτοιες αυξήσεις που δεν έχουν δοθεί ποτέ στα χρονικά).

Πόσα είναι τα επιπλέον χρήματα στους Δημόσιους Υπαλλήλους που «έβαλαν μέσα τη χώρα»;

Ας κάνουμε ορισμένες απλές μαθηματικές πράξεις Τρίτης Δημοτικού…

Κι ας θεωρήσουμε ότι τα χρόνια 2004, 2005, 2006 που το κανάλι δεν έδειξε τα στοιχεία, οι δημόσιοι υπάλληλοι αυξήθηκαν κατά: 6500, 7000 & 8500 αντίστοιχα για να φτάσουμε στον… μαγικό αριθμό των 60000 για την εξαετία που είπε ο Μ.Καψής (κι όχι των 55000 που είπε ο Θ.Πασχάλης).

Εχουμε και λέμε λοιπόν:

Ø 2003 : 6000 επιπλέον Δ.Υπ. * 3000 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 252,00 εκ. Ευρώ
Ø 2004 : 6500 επιπλέον Δ.Υπ. * 3300 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 300,30 εκ. Ευρώ
Ø 2005 : 7000 επιπλέον Δ.Υπ. * 3630 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 355,74 εκ. Ευρώ
Ø 2006 : 8500 επιπλέον Δ.Υπ. * 3993 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 475,17 εκ. Ευρώ
Ø 2007 : 11000 επιπλέον Δ.Υπ. * 4392 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 676,41 εκ. Ευρώ
Ø 2008 : 17000 επιπλέον Δ.Υπ. * 4831 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 1149,90 εκ. Ευρώ
Ø 2009 : 4000 επιπλέον Δ.Υπ. * 5315 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 297,62 εκ. Ευρώ

ΣΥΝΟΛΟ 2003-2009: 3507,15 εκ. Ευρώ ή 3,5 δισ. Ευρώ.
για 60.000 υπαλλήλους που… «φορτώθηκαν» στο Δημόσιο την εξαετία αυτή.

Πόσο αυξήθηκε το χρέος από το 2004 μέχρι το 2009; συμφωνα με το καναλι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά:

298,5-201,2 δισ. Ευρώ = 97,3 δισ. Ευρώ (ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ 2004-2009)

Πόσο ήταν το ποσοστό των επιπλέον μισθών που διόγκωσαν το χρέος (και ευθύνονται κυρίως για την διόγκωσή του κατά το κανάλι);

Ας κάνουμε μιαν απλή διαίρεση:

3,5 δισ Ευρώ (ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΙΣΘΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ 2003-2009)/ 97,3 δισ. Ευρώ (ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ 2004-2009)= 0,036 ή 3.6%

ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΙΟ «ΤΡΕΛΕΣ» ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ, ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΜΙΣΘΟΥΣ 3000 ΕΥΡΩ ΤΟ 2003, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΝ ΚΑΤΑ 10% ΤΟ ΧΡΟΝΟ (!)

Σκάνδαλο πολλών μεγατόνων, χειραγώγηση της προθεσμιακής αγοράς πολύτιμων μετάλλων από την JP Morgan

2010-05-10T11:18:00.000+03:00

Μια ποινική έρευνα που φέρεται να έχει αρχίσει το υπουργείο Δικαιοσύνης στις ΗΠΑ, για ένα σκάνδαλο πολλών μεγατόνων, που σχετίζεται με πιθανή χειραγώγηση της προθεσμιακής αγοράς πολύτιμων μετάλλων από τηνJP Morgan ενδέχεται να συνδέεται με την τελευταία διεθνή θύελλα στις αγορές, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες τραπεζικές πηγές.

Οι είδηση που κυκλοφορούσε στα τραπεζικά γραφεία και στο διαδίκτυο εδώ και αρκετές ημέρες έφθασε πλέον και στον αμερικανικό Τύπο, καθώς η New YorkPost ανέφερε σε σχετικό δημοσίευμα, ότι οι ομοσπονδιακές αρχές στις ΗΠΑ έχουν αρχίσει παράλληλες έρευνες σε ποινικό και αστικό επίπεδο κατά της JP Morgan Chase για μεγάλη υπόθεση χειραγώγησης της τιμής του αργύρου στην προθεσμιακή αγορά πολύτιμων μετάλλων.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι αρχές του Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων διερευνούν την αστική πλευρά του σκανδάλου, ενώ η αντιμονοπωλιακή υπηρεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης την ποινική έρευνα. Τόσο οι εκπρόσωποι των αρμόδιων αρχών, όσο και της JP Morgan, αρνήθηκαν να σχολιάσουν στην εφημερίδα της πληροφορίες για την έναρξη έρευνας.

Οι έρευνες έχουν μεγάλη έκταση, όπως αναφέρει ηNew York Post, και ελέγχονται εξονυχιστικά οι συναλλαγές της κορυφαίας αμερικανικής τράπεζας στο χρηματιστήριο London Bullion Market Association(LBMA), όπου γίνονται οι συναλλαγές επί πολύτιμων μετάλλων σε φυσική μορφή, αλλά και στο χρηματιστήριο Εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης (NewYork Mercantile Exchange - Nymex), όπου γίνεται η διαπραγμάτευση προθεσμιακών συμβολαίων.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία των νομισματικών αρχών, η JP Morgan αύξησε τις θέσεις της στην προθεσμιακή αγορά συμβολαίων αργύρου κατά 6,76 δις. δολ. (περίπου 220 εκατ. ουγγιές) κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009. Ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν, ότι η JP Morgan, που είχε απορροφήσει εν μέσω της κρίσης του 2008 την Bear Sterns, κληρονόμησε από την επενδυτική τράπεζα που είχε καταρρεύσει λίγους μήνες πριν τη χρεοκοπία της Lehman Brothersμεγάλες ανοικτές θέσεις στα συμβόλαια αργύρου και έκτοτε χρηματοδοτούσε την ανακύκλωση και επέκτασή τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα μόνιμο «φόβητρο» στην αγορά και να συμπιέζεται η τιμή του δεύτερου πιο πολύτιμου μετάλλου μετά το χρυσό.

Προς το παρόν, όπως αναφέρει η New York Post, δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον της JP Morganγια τις πρακτικές αυτές, αλλά είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, ότι πολλοί παρατηρητές συνδέουν την έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη με τη μακρά συνάντηση που είχε ο διευθύνων σύμβουλος της JP Morgan, Τζέιμι Ντίμον, με τον πρόεδρο Ομπάμα την περασμένη Δευτέρα.

Για τις πρακτικές της JP Morgan είχε καταθέσει στοιχεία πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, ο οποίος είχε μιλήσει στις αρχές για τεράστιο σκάνδαλο χειραγώγησης της αγοράς. Λίγες ημέρες μετά την κατάθεσή του και αφού είχε μιλήσει και δημόσια, ο μάρτυρας και η σύζυγος του σκοτώθηκαν σε ένα περίεργο τροχαίο δυστύχημα, που ερευνάται από τις αρχές στην Βρετανία.

Όμως, η εμπλοκή της JP Morgan σε αυτή τη σοβαρή έρευνα των αρχών, που έγινε γνωστή την περασμένη Τετάρτη, με δηλώσεις ενός αναλυτή σε τηλεοπτικό δίκτυο στις ΗΠΑ, συνδέεται από πολλούς και με τη συμπεριφορά της τράπεζας στη συνεδρίαση της περασμένης Πέμπτης στην Wall Street, όπου οι μαζικές πωλήσεις είχαν προκαλέσει κάθετη πτώση τουDow Jones κατά 1.000 μονάδες μέσα σε λίγες ώρες. Η τράπεζα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ήταν πρώτη σε εντολές πωλήσεων μετοχών στη συνεδρίαση αυτή.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η υπόθεση της χειραγώγησης της τιμής του αργύρου είναι η κορυφή του παγόβουνου, σε ό,τι αφορά τις πρακτικές των μεγάλων τραπεζών στις αγορές των πολύτιμων μετάλλων: η χειραγώγηση, με στόχο τη συμπίεση της τιμής των πολύτιμων μετάλλων, με συνέπεια την άνοδο της τιμής του δολαρίου και των χρεογράφων του αμερικανικού Δημοσίου, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη τα τελευταία χρόνια και θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι μέρος ευρύτερου, διεθνούς σχεδίου.

Όσο η πρακτική των περισσότερων ανεπτυγμένων κρατών, να δημιουργούν υπερβολικά χρέη και να προχωρούν σε ανεξέλεγκτη χαλάρωση της νομισματικής τους πολιτικής, κινδύνευε να προκαλέσει μαζική φυγή επενδυτικών κεφαλαίων στην ασφάλεια των πολύτιμων μετάλλων, αποσταθεροποιώντας το διεθνές σύστημα, φαίνεται ότι οι μεγάλες τράπεζες, με την ανοχή, αν όχι την υποστήριξη ισχυρών κεντρικών τραπεζών, είχαν αναλάβει να πιέζουν τεχνητά τις τιμές των πολύτιμων μετάλλων.

Μετά την αποκάλυψη της χειραγώγησης της τιμής του αργύρου από την JP Morgan δεν είναι ίσως τυχαίο, ότι οι τιμές του χρυσού, του αργύρου και άλλων πολύτιμων μετάλλων έκαναν εντυπωσιακές ανοδικές κινήσεις, ενώ αντίθετα οι επενδυτές εγκατέλειπαν μαζικά τις μετοχές σε όλο τον κόσμο και τα ομόλογα των ασθενέστερων χωρών της Ευρωζώνης.

Πολλοί εκτιμούν, ότι όσο περισσότερα γίνονται γνωστά για τις πρακτικές των μεγάλων τραπεζών στις αγορές πολύτιμων μετάλλων, τόσο δυσκολότερη θα γίνεται η προσπάθεια τεχνητής συμπίεσης των τιμών τους και τόσο περισσότερο θα αποσταθεροποιείται το διεθνές σύστημα, καθώς οι επενδυτές θα στρέφονται στα πολύτιμα μέταλλα, εγκαταλείποντας νομίσματα, χρεόγραφα και μετοχές.

Πάντως, θα έχει πολύ ενδιαφέρον η κατάληξη της έρευνας, καθώς πολλοί εκτιμούν ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν θα έχει τη βούληση να αποκαλύψει όλες τις διαστάσεις του σκανδάλου και, ενδεχομένως, να στείλει στη φυλακή ορισμένα ισχυρά στελέχη της JPMorgan. Πολύ περισσότερο, αν αποδειχθεί, ότι όσα έκανε η τράπεζα είχαν τη σύμφωνη γνώμη, αν όχι την εντολή, της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης, όπως ψιθυρίζεται όλο και περισσότερο στους διεθνείς τραπεζικούς κύκλους…

Πηγή:http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/728--jp-morgan-----

ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

2010-05-06T10:36:00.002+03:00

Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.
Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;

Παρʼ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απʼ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.

Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.

Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ʽρθουν.

Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.

Μακάρι να έχω άδικο.

ΚΥΡ "ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

2010-05-05T10:41:00.002+03:00

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΤΗΣ Π.Α. ΣΤΟΝ ΕΥΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟ

2010-05-04T14:55:00.000+03:00

Οι πιλότοι της ΠΑ ως απάντηση στις χθεσινές έντονα αποδοκιμαστικές δηλώσεις του ΥΕΘΑ Ευάγγελου Βενιζέλου για την "λευκή" απεργία που έκαναν, έστειλαν στο defencenet.gr την ακόλουθη επιστολή-μαρτυρία την οποία και παραθέτουμε αυτούσια:...

«Αυτή την "δουλειά" δεν ξεκινήσαμε να την κάνουμε για τα χρήματα...Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στην Σχολή Ικάρων γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά) κλεισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο...το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε... να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο.

Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό. Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην προσφορά στην πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο να αφοσιωθούμε στην
λατρεία μας... στην "δουλειά" μας.

Σε μια "δουλειά" που πριν φύγουμε το πρωί φιλάμε την οικογένεια και πάμε για απογείωση.

Σε μια "δουλειά" που στο αεροδρόμιο αφήνουμε τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητο για να μην χρειαστεί αργότερα να σπάσει κάποιος το παράθυρο του οδηγού για να το γυρίσει στα σπίτια μας.

Σε μια δουλειά που ούτως ή αλλιώς τα λεφτά ΗΔΗ έφταναν οριακά για να συντηρήσω την οικογένεια μου με την γυναίκα μου να δουλεύει και εκείνη. Η "σπάταλη" ζωή μας; Ένα στεγαστικό δάνειο όλο κι όλο για να έχουμε το δικό μας σπίτι....

Θα κάναμε ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνομε όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους. Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας. Ο λόγος; Η εξάρτηση της πτήσης, η υπερηφάνεια της προσφοράς όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού) μα στις πέτρες αυτού του τόπου» το "πανί" στο οποίο ορκιστήκαμε, και την ευγνωμοσύνη στα μάτια του πατέρα που σώθηκε το παιδί του ή του αγρότη που δεν κάηκε το σπίτι του...

Μην φοβάστε κύριοι ακόμη και με την χθεσινή "λευκή απεργία" ("απεργία" στην οποία όλες οι ετοιμότητες ήταν όπως κάθε μέρα στο100%). Τα scramble ήταν στον αέρα σε λιγότερο από 2 λεπτά ,τα μεταγωγικά επιχειρούσαν σε αεροδιακομιδές και τα ελικόπτερα συνέχιζαν να σέρνονται πάνω από τα κύματα για να σώζουν ναυαγούς και λαθρομετανάστες με καιρούς που ούτε να τους περιγράψετε δεν μπορείτε.

Μόνο μια χάρη από όλους εμάς... αύριο το πρωί , σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από τον χρόνο σας και φέρτε στο μυαλό σας κάποιους που δεν είναι πλέον μαζί μας... κάποιους που απογειώθηκαν χωρίς ποτέ να προσγειωθούν... κάποιους που το κράτος και οι κοινή γνώμη τους θυμήθηκε και τους ονόμασε ΉΡΩΕΣ μετά το θάνατό τους... αλλά πριν από αυτόν ήταν απλά.... ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ...

Σπαταλήστε 2 λεπτά για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αν δεν καταλάβετε τίποτα.......χαλάλι σας! Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...»

Στηρίξτε τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες

2010-05-03T21:58:00.000+03:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μαυρίκος,oικονομολόγος

Λίγο έως πολύ, νομίζω πως όλοι έχουν αντιληφθεί την μεγάλη οικονομική κρίση που εξελίσσεται σε όλο τον κόσμο. Δεν θα προχωρήσω σε αναλύσεις των αιτιών και ούτε σε προβλέψεις επιδείνωσης, που λίγο πολύ όλοι τις αναμένουν.
Αντίθετα κρίνω πολύ σημαντικό να δώσω μια κρίσιμη σύσταση που μπορεί να εμποδίσει σε ένα βαθμό την επιδείνωση που όλοι περιμένουμε.
Στηρίξτε τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες, γιατί έτσι θα στηρίξετε τις θέσεις εργασίας σας και θα δημιουργήσετε θέσεις εργασίας για συμπατριώτες σας!!!
Σκεφτείτε μερικά απλά παραδείγματα αλλαγών και τις επιπτώσεις τους:
a.. Αντί για τυρί gouda ψωνίστε Λογάδι Ηπείρου ή Μακεδονικό Τυρί.
Λιώνουν το ίδιο καλά στην πίτσα και στα τοστ.
b.. Αντί για Coca Cola, Pepsi Cola, αγοράστε αναψυκτικά Lux, Εψα.
c.. Αντί για Heineken και Amstel, αγοράστε Kraft, Βεργίνα ή προτιμήστε
ελληνικά κρασιά.
d.. Αντί για μακαρόνια Barilla, Misco που παράγονται από πολυεθνική,
αγοράστε μακαρόνια Μέλισσα.
e.. Αντί για .. προσούτο, αγοράστε ελληνικά αλλαντικά.
f.. Αντί για σκληρό τυρί Δανίας, αγοράστε ελληνικά κεφαλοτύρια
(παράδειγμα Γκλίτσα, Όλυμπος).
g.. Αντί για γάλα εισαγωγής Βερόπουλου και Lidl αγοράστε γάλα, ΑΓΝΟ,
ΜΕΒΓΑΛ, Όλυμπος, ΔΕΛΤΑ.
h.. Αντί για Ουίσκυ, αγοράστε τσίπουρο, ούζο, τσικουδιά.
i.. Αντί για σοκολάτες Nestle, αγοράστε σοκολάτες ΙΟΝ.
j.. Αντί για ταξίδια εκτός Ελλάδας, προτιμήστε φέτος την Ελλάδα και μόνο!!
k.. Αντί για Marlboro, Camel των αγαπημένων αμερικάνων, αγοράστε ΚΑΡΕΛΙΑ, ΣΕΚΑΠ.
Δείτε τις επιπτώσεις τους:
1.. Όταν αγοράζετε προϊόντα πολυεθνικών εταιρειών, αποδυναμώνετε τις
ελληνικές παραγωγές. Αποδυναμώνοντας Ελληνικές Παραγωγές, βοηθάτε στην
επιδείνωση της ανεργίας. Αντίθετα ενισχύοντας Ελληνικές Παραγωγές σε
τόσο δύσκολους καιρούς, βοηθάτε την διατήρηση και αύξηση θέσεων
εργασίας!!
2.. Όταν αγοράζετε εισαγόμενα προϊόντα, ουσιαστικά δίνετε ένα 50% των
χρημάτων σας σε εργοστάσια άλλων χωρών που απασχολούν αποκλειστικά
αλλοδαπούς.
Σκεφτείτε επίσης ότι αν η κάθε Ελληνική Οικογένεια στρέψει 500 ευρώ
ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, τότε για κάθε χίλιες oικογένειες, θα
αυξηθεί άμεσα η ζήτηση ελληνικών προϊόντων κατά 500.000 ευρώ και θα
δημιουργηθεί μια τελική κυκλοφορία χρήματος ισοδύναμη με περίπου
4.500.000 ευρώ στην αγορά!!
Ή πιο απλά, 1000 οικογένειες μπορούν να δημιουργήσουν 100-150 θέσεις
εργασίας τουλάχιστον!!! Αλλάζοντας απλά την κατανάλωση από προϊόντα
πολυεθνικών και από εισαγόμενα προϊόντα. Τελικά σκεφτείτε ότι αν όλοι
μας υιοθετήσουμε μια τέτοια συνήθεια, τότε 1.000.000 οικογένειες θα
μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην πρόσληψη 100,000-150.000 συμπατριωτών
μας!!!
Επομένως όταν κάνετε την επόμενη αγορά σας, σκεφτείτε ότι ίσως να
βοηθάτε μεσοπρόθεσμα την επαγγελματική σας εξέλιξη ή την επαγγελματική
εξέλιξη αγαπημένων σας προσώπων.
Αγαπητοί Συμπατριώτες ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!
NA ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΠΑΝΤΟΥ

Αγοράστε μόνο Ελληνικά προϊόντα τα οποία θα ξεχωρίζετε από τον αριθμό στο BAR CODE....
TA EΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ 520
ΚΑΘΕ ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΜΕΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ.
(Τα 3 πρώτα ψηφία δείχνουν την χώρα προέλευσης)

2010-04-28T17:04:00.000+03:00

Μπορεί η κρίση να οδηγήσει στις 'Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης';

2010-04-28T12:09:00.000+03:00

Η πετρελαϊκή κρίση στις αρχές της δεκαετίας του 70’ οδήγησε τις ΗΠΑ στην αδυναμία/άρνηση αποπληρωμής του χρέους τους σε χρυσό και στην αναζήτηση ενός εναλλακτικού νομισματικού συστήματος το οποίο θα μπορούσε να τις βγάλει από τη μεγαλύτερη κρίση χρέους στη μοντέρνα ιστορία τους. Με πρωτεργάτη των Paul Volcker, υφυπουργό οικονομικών (1969 –1974) και υπεύθυνου διεθνών νομισματικών σχέσεων, οι ΗΠΑ κατήργησαν, εν μία νυκτί, το μέχρι εκείνη τη στιγμή διεθνές νομισματικό σύστημα, το οποίο είχε στην καρδιά του τη σύνδεση των νομισμάτων με το χρυσό και το αντικατέστησαν με το σύστημα ‘ελεύθερης’ διακύμανσης των νομισματικών ισοτιμιών, όπου η τιμή των νομισμάτων καθορίζεται με βάση τους ‘κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης’.

Προκειμένου να κατευνάσουν την αντίδραση των εξοργισμένων πιστωτών τους (Βρετανίας, Γαλλίας, Ολλανδίας κλπ) και να τους πείσουν να δεχτούν την αποπληρωμή του χρέους σε δολάρια, αποφεύγοντας έτσι την πτώχευση, οι ΗΠΑ πέτυχαν, με την απειλή πολέμου (σύμφωνα με αποχαρακτηρισμένα, πρώην, απόρρητα βρετανικά έγγραφα), να ‘πείσουν’ τους Άραβες σε συμφωνία για τη διεξαγωγή του εμπορίου πετρελαίου αποκλειστικά και μόνο σε δολάριο, συνδέοντας το, έτσι, με το πιο σημαντικό εμπόρευμα του κόσμου και μετατρέποντας το σε παγκόσμιο νόμισμα, το οποίο όλες οι χώρες θα χρειάζονταν στο εξής, όσο θα είχαν ανάγκη από πετρέλαιο.

Τα κράτη βρέθηκαν αντιμέτωπα με ένα νέο σύστημα διακύμανσης των νομισμάτων τους, χωρίς να κατανοούν καλά τους κανόνες και τη λειτουργία του, ενώ οι ΗΠΑ, που το είχαν δημιουργήσει, το εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο, απογειώνοντας την τιμή του δολαρίου έναντι των υπόλοιπων νομισμάτων στα ύψη, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να αντιμετωπίσουν τις αφόρητες πληθωριστικές πιέσεις από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, μεταφέροντας τες, έτσι, στα υπόλοιπα κράτη και κυρίως στην Ευρώπη, η οποία κατρακύλησε σε μία πολυετή περίοδο οικονομικής ύφεσης, που την οδήγησε το 1979 στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος (ΕΝΣ), με την υιοθέτηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Μονάδας (ΕΚΜ), ενός άτυπου νομίσματος, προθάλαμου του ευρώ, πάνω στο οποίο συνδέθηκαν τα νομίσματα πολλών κρατών, με τη δυνατότητα απόκλισης μεταξύ τους μέχρι 2,5%.

Με τα ευρωπαϊκά νομίσματα να συνδέονται μεταξύ τους προκειμένου να γίνουν ισχυρότερα αλλά με το δολάριο να έχει συνδεθεί με το πετρέλαιο του οποίου η τιμή αυξήθηκε κατά 900% σε μερικά χρόνια, το αμερικανικό νόμισμα έγινε πανίσχυρο ενώ οι χώρες που εξήγαν πετρέλαιο βρέθηκαν με τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα το οποίο ήταν, εξ ολοκλήρου, σε δολάρια. Το πλεόνασμα αυτό κατευθύνθηκε προς ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες, οι οποίες άρχισαν να αναζητούν υποψήφιους δανειζόμενους προκειμένου να το εκμεταλλευτούν. Καθώς η διεθνής αλλά και οι περισσότερες εγχώριες οικονομίες ανά τον κόσμο ήταν πολύ ταλαιπωρημένες από την πετρελαϊκή κρίση, οι ανάγκες δανεισμού, μεταξύ άλλων και για την αγορά πετρελαίου, ήταν ιδιαίτερα αυξημένες και έτσι ο παγκόσμιος δανεισμός εκτινάχθηκε, τόσο στα αναπτυγμένα όσο και στα Λιγότερο Αναπτυγμένα Κράτη (ΛΑΚ), στα οποία συμπεριλαμβάνονταν και η Ελλάδα.

Με το πετροδολάρια να ρέουν άφθονα και με τη δίψα γι’ αυτά να είναι μεγάλη, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ερευνήσει κατά πόσο τα κράτη που δανείζονταν είχαν την υποδομή να διαχειριστούν σωστά τα δανεικά κεφάλαια ώστε να μην βρεθούν σε δύσκολη θέση στο μέλλον. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσουν μία σειρά από κρίσεις χρέους, με ποιο γνωστή αυτήν του Μεξικό, το οποίο προκειμένου να την ξεπεράσει εξασφαλίζοντας οικονομική ‘στήριξη’ από τις ΗΠΑ, αναγκάστηκε να παραχωρήσει σε αυτές, με διμερείς συμφωνίες, την εκμετάλλευση του μεγαλύτερου τμήματος των πετρελαιοπηγών του. Άλλες χώρες που προέβησαν σε βαρύ δανεισμό, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ιταλία, απέφυγαν τη μοίρα του Μεξικό αλλά κατά τη διάρκεια του ‘80 είδαν το χρέος τους ως ποσοστό του ΑΕΠ να απογειώνεται, το δημόσιο έλλειμμα τους να εκτινάσσεται και τον υψηλό πληθωρισμό να επιμένει (σύμφωνα με στοιχεία από έκθεση του ΔΝΤ, 1997), ενώ υποχρεώθηκαν να δανείζονται με επιτόκια κοντά η και παραπάνω από το 20% στα επόμενα χρόνια, προκειμένου να συνεχίσουν να καλύπτουν τις δανειακές τους ανάγκες αλλά και να αναχρηματοδοτούν το χρέος τους.

Η νέα διεθνής ύφεση στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, μεγένθυνε και ανέδειξε τις αποκλίσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών οικονομιών, αποκαλύπτοντας ότι ήταν άστοχη η επιλογή του 2,5% ως η μέγιστη για την απόσταση των νομισμάτων μεταξύ τους και υπό το βάρος μίας σφοδρής νομισματικής επίθεσης σε πληθώρα ευρωπαϊκών κρατών (Ιρλανδία, Δανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Βρετανία κλπ) η οποία πέταξε εκτός του συστήματος τη βρετανική στερλίνα και οδήγησε σε δριμεία υποτίμηση πολλά ευρωπαϊκά νομίσματα ωθώντας στα ύψη το δημόσιο χρέους και τα επιτόκια δανεισμού των αντίστοιχων κρατών τους, η Ευρώπη αναγκάστηκε να προβεί στην αναθεώρηση των κανόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος και στην υιοθέτηση νέων και πιο ευέλικτων, οι οποίοι και κατέληξαν, αργότερα, στη συμφωνία για τη δημιουργία του ευρώ.

Μία νέα κρίση, αυτή τη φορά στην Ασία, προκάλεσε την αλλαγή του ασιατικού νομισματικού συστήματος, κάτω και πάλι από την πίεση κερδοσκοπικών επιθέσεων σε σειρά ασιατικών κρατικών νομισμάτων, διαμορφώνοντας το σκηνικό που ισχύει στην Ασία μέχρι και σήμερα. Το ασταθές νομισματικό περιβάλλον επηρέασε και τη δραχμή, η οποία, σύμφωνα με έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος του 1998, μετά την οικονομική κρίση στην Ασία θεωρήθηκε υπερτιμημένη και δέχτηκε κερδοσκοπικές πιέσεις μέχρις ότου εντάχθηκε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, δύο χρόνια πριν από την προγραμματισμένη υιοθέτηση του ευρώ από την Ελλάδα. Αποτέλεσμα της επίθεσης εναντίον της δραχμής ήταν η αύξηση του κρατικού κόστους δανεισμού (ενδεικτικά από το 8,4% στο 12,8% για τα ομόλογα τριμήνου) και η υποτίμηση της κατά 12,3% έναντι της ΕΚΜ, με βασικό στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της χώρας ενώ η κυβέρνηση εξήγγειλε μία δέσμη δημοσιονομικών και διαρθρωτικών αλλαγών.

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, η υιοθέτηση του ευρώ από τα κράτη της ευρωζώνης ‘σήμαινε την παραίτηση από τη δυνατότητα να προσαρμόζουν τη συναλλαγματική τους ισοτιμία και να ασκούν ανεξάρτητη νομισματική πολιτική’ με την προσδοκία ότι ‘η ενιαία νομισματική πολιτική και η εξάλειψη του συναλλαγματικού κινδύνου σε συνδυασμό με την ενοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών’ θα συνεπάγονταν ότι ‘τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια (θα) πρέπει να βρίσκονται περίπου στο ίδιο επίπεδο σε όλες τις χώρες.’ Αν μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα, ωστόσο, δεν αμβλυνθούν οι οικονομικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν σε αυτό, τότε, σύμφωνα με την έκθεση, ελλοχεύει ο κίνδυνος ‘ασύμμετρων διαταραχών’ σε περιόδους μακροοικονομικών κρίσεων, ιδιαίτερα σε χώρες ‘με υψηλό δημόσιο χρέος όπως η Ελλάδα και η Ιταλία’ που ‘πρέπει να συνεχίσουν τις προσπάθειας δημοσιονομικής εξυγίανσης, προκειμένου να μειώσουν το ύψος του συνολικού χρέους.’.

Ωστόσο, το χρέος δε μειώθηκε στις χώρες αυτές και η οικονομική σύγκλιση δεν επήλθε ποτέ, ενώ, για παράδειγμα στην Ελλάδα, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ διατηρήθηκε πάνω από το 100% από το 1999 και μετά. Φτάνουμε, έτσι, στην τρέχουσα διεθνή κρίση, που ως η μεγαλύτερη των τελευταίων 80 ετών μεγένθυνε και ανέδειξε τις αποκλίσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών οικονομιών πολύ περισσότερο απ’ ότι εκείνη στις αρχές του ‘90, αποκαλύπτοντας τις αδυναμίες και τα τρωτά σημεία της ευρωζώνης. Και ενώ το ‘90 η νομισματική επίθεση ξεκίνησε από τη Βρετανία, τώρα ξεκίνησε από την Ελλάδα, η οποία είδε τα επιτόκια δανεισμού της να αυξάνονται εκθετικά, παθαίνοντας έμφραγμα από το χρηματοπιστωτικό σοκ.

Και αν και τα ΜΜΕ επιμένουν να κάνουν λόγο για ‘ελληνική κρίση’, στην πραγματικότητα αυτή ήταν εξ αρχής ευρωπαϊκή κάτι που θα φαίνεται όλο και περισσότερο όσο ο χρόνος θα κυλά, όπως ακριβώς συνέβη και το 1990, όταν όλοι εστίαζαν στην κατάρρευση της στερλίνας για να δουν, τελικά, να λυγίζει, να τραυματίζεται και να αλλάζει ολόκληρη η Ευρώπη (με εξαίρεση, ίσως, τη Γερμανία).

Μάλιστα σήμερα, τα νέα ‘χρηματοπιστωτικά όπλα μαζικής καταστροφής’, όπως εύστοχα έχει ονομάσει μία κατηγορία χρηματιστηριακών παραγώγων προϊόντων ο Γουόρεν Μπάφετ (ο οποίος, πάντως έχει επενδύσει δεκάδες δισεκατομμύρια σε αυτά), κάνουν ακόμη πιο οδυνηρές και εύκολες τις χρηματοπιστωτικές και νομισματικές επιθέσεις αλλά και επιτρέπουν την αναμετάδοση του χρηματοπιστωτικού πολέμου σε ζωντανό χρόνο, με έναν τρόπο παρόμοιο με αυτόν που ζήσαμε στον πρόσφατο πόλεμο στο Ιράκ, τον οποίο παρακολούθησαν ζωντανά δισεκατομμύρια τηλεθεατές σε όλον τον κόσμο.

Έτσι, δισεκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν τους τελευταίους μήνες την Ελλάδα να αναρριχάται στη λίστα των πιθανότερων προς πτώχευση χωρών, μέσω του νέου σχετικού συστήματος υπολογισμού με τη χρήση των CDS (ασφάλιστρα κρατικού χρέους), περνώντας από τη 10η στην 5η και τελικά στην 1η θέση, με την πιθανότητα της για πτώχευση να υπολογίζεται, πλέον, στο 46,7% πάνω αυτήν χωρών όπως η Βενεζουέλα, η Αργεντινή, το Πακιστάν και το Ιράκ. Και ενώ όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην Ελλάδα, μέσα σε λίγες ημέρες η Πορτογαλία έχει βρεθεί στην 6η θέση της σχετικής λίστας, με τις πιθανότητες της για πτώχευση να πολλαπλασιάζονται φτάνοντας στο 26,11% και το επιτόκιο του 10ετούς της ομολόγου να εκτινάζεται στο 5,53%, πάνω από αυτό της συμφωνίας στήριξης της Ελλάδας με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Από τις 12 μέχρι τις 27 Απριλίου, οι τιμές των CDS μερικών εκ των μεγαλύτερων τραπεζών και εταιριών της Πορτογαλίας έχουν τριπλασιαστεί, με το μέσο όρο των CDS του τραπεζικού της κλάδου να έχει αυξηθεί από τις 60 στις 325 μονάδες βάσης από την αρχή του έτους. Μα το έργο δεν τελειώνει εδώ καθώς η επίθεση έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή και στην Ισπανία, με τις τιμές των CDS για τον τραπεζικό της κλάδο να έχουν αυξηθεί από τις 100 στις 250 μονάδες από την αρχή της χρονιάς, καταγράφοντας άνοδο της τάξης του 70% τον τελευταίο μήνα και με την τιμή του CDS της Ιρλανδίας να έχει αυξηθεί από τις 145 στις 200 μονάδες την τελευταία εβδομάδα.

Και την ώρα που το ειδικό τμήμα του αμερικανικού υπουργείου οικονομικών κάνει το καθιερωμένο γκάλοπ του μεταξύ των εταιριών που εμπορεύονται κρατικά ομόλογα, προκειμένου να πάρει τη γνώμη τους για το πώς θα πρέπει να κινηθεί ώστε να πετύχει μείωση των επιτοκίων τους, στην Ελλάδα οι ιθύνοντες δηλώνουν πως η τρέχουσα κρίση δεν έδωσε πρόωρα σημάδια και έτσι ήταν αδύνατον να προβλεφθεί και αρκούνται στο να ρίχνουν την ευθύνη ο ένας στον άλλον, αδυνατώντας, έστω και σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή, να συνεργαστούν για το καλό της χώρας, το οποίο πλέον αφήνεται να ‘οριστεί’ και να επιτευχθεί μέσω των μέτρων του ΔΝΤ, το οποίο δεν παύει να αποτελεί έναν βραχυπρόθεσμο δανειστή μας που υποχρεούται να λάβει υπόψη του, όσο χαράζει την οικονομική πολιτική της Ελλάδας, τόσο το συμφέρον και άλλων κρατών όσο και το δικό του.

Και όμως η κρίση ήταν δυνατόν να προβλεφθεί και αυτό συνέβη, έμμεσα, σε δεκάδες εκθέσεις του ΔΝΤ, της Τράπεζας της Ελλάδας και της ΕΕ, οι οποίες προειδοποίησαν από το 1997 πως χωρίς την ουσιαστική οικονομική σύγκλιση των κρατών της ευρωζώνης, η νομισματική ενοποίηση θα μπορούσε να προκαλέσει ‘ασύμμετρες διαταραχές και επιπλοκές’ σε περίπτωση μακροοικονομικών κρίσεων, όπως η τρέχουσα. Αλλά η κρίση μπορούσε, τουλάχιστον, να προβλεφθεί από το 2006, αφού έδωσε όλα τα σημάδια σε διεθνή κλίμακα, τα οποία αποτυπώθηκαν άψογα στις τάσεις των επιτοκίων των μακροπρόθεσμων ομολόγων των ευρωπαϊκών κρατών, τα οποία από τον Ιανουάριο του 2006 και μετά πήραν την ανιούσα, με αυτά της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Ιρλανδίας να παραμένουν σε έντονα ανοδική τάση στο μεγαλύτερο διάστημα των τελευταίων τεσσάρων ετών, προειδοποιώντας για αυτό που ερχόταν όλο και πιο κοντά μας.

Αλλά με την Ελλάδα, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία, την Ιαπωνία, την Κίνα, τη Σιγκαπούρη κλπ να συμμετέχει στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά να μην έχει ούτε καν ένα μικρό τμήμα στο υπουργείο οικονομικών για την παρακολούθηση και τη μελέτη του και να αρκείται σε γενικές έρευνες της ΚΤΕ, χωρίς καμία οργάνωση και προετοιμασία για την επιβίωση στη σύγχρονη χρηματιστηριακή οικονομία, κανείς δε φάνηκε να είδε το οφθαλμοφανές και όλοι βρέθηκαν να πιάνονται εξ απήνης.

Και τώρα μοιάζει να συμβαίνει ακόμη ένα ακόμη λάθος, που πηγάζει από το συμπέρασμα ότι η τρέχουσα κρίση είναι, αμιγώς, ελληνική και την ελπίδα εύρεσης του φάρμακου μέσα από μέτρα τα οποία αποφασίζονται στην πιο ακατάλληλη χρονική στιγμή και με τον πλέον πρόχειρο, άτσαλο και βεβιασμένο τρόπο, υπό την πίεση της εξασφάλισης νέων δανεικών κεφαλαίων και χωρίς καμία πρόβλεψη για το τί θα συμβεί στην περίπτωση που δεν αποδώσουν όσο ελπίζουμε, κάτι που, συνήθως, αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Μέσα σε αυτόν τον δημοσιονομικό ‘παροξυσμό’, δε βλέπουμε πως η Ευρώπη, έχει, ήδη, αναγνωρίσει πως το πρόβλημα είναι, κυρίως, δικό της, με την ενεργοποίηση του πρώτου πανευρωπαϊκού μηχανισμού οικονομικής στήριξης χώρας μέλους, ο οποίος θυμίζει της κρατικές μεταβιβάσεις κεφαλαίων σε προβληματικές πολιτείες από έναν κεντρικό προϋπολογισμό, που συναντάμε στο ομοσπονδιακό σύστημα των ΗΠΑ, δημιουργώντας, έτσι, ένα ‘δεδικασμένο’ για ένα μηχανισμό που θα είναι πολύ δύσκολο να μην ενεργοποιηθεί ξανά στην περίπτωση που αυτό ζητηθεί και από άλλες χώρες της ευρωζώνης, κάτι το οποίο δεν πρέπει να αποκλείουμε.

Το κυριότερο, όμως, είναι πως η κρίση ανέδειξε την εγγενή αδυναμία όλων των κρατών της Ευρώπης, ακόμη και της Γερμανίας, να ικανοποιήσουν τα κριτήρια που τα ίδια έθεσαν πριν από 10, περίπου, χρόνια και με τις προβλέψεις για την αύξηση του μέσου όρου του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 115% για τα αναπτυγμένα κράτη, μέχρι το 2014 και την παράλληλη εκτίναξη των ελλειμμάτων τους πολύ πάνω από το 3%, το πιθανότερο είναι πως όσο η τρέχουσα χρηματοπιστωτική επίθεση εξελίσσεται η Ευρώπη να οδηγείται στο δίλλημα της απόφασης ανάμεσα σε μία νέα, πιο ευέλικτη αλλά και πιο ενιαία ευρωπαϊκή πραγματικότητα ή στην ενδεχόμενη διάλυση της.

Στο μεταξύ, το δολάριο συνεχίζει να απολαμβάνει και να επιβεβαιώνει την απόλυτη κυριαρχία του ως το μόνο παγκόσμιο νόμισμα, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να επωμίζονται τα οφέλη που απορρέουν από αυτήν την κατάσταση, ενώ ακόμη και ο Paul Volcker, ο άνθρωπος που δημιούργησε το διεθνές νομισματικό σύστημα που έφερε την Αμερική σε τόσο πλεονεκτική θέση έναντι των υπόλοιπων χωρών, παραμένει στο τιμόνι της νομισματικής πολιτικής των ΗΠΑ ως ο βασικός οικονομικός σύμβουλος του Προέδρου Ομπάμα. Και επειδή η ιστορία, καμία φορά, επαναλαμβάνεται με τρόπο ανησυχητικά ίδιο με αυτόν του παρελθόντος, πίσω από την τρέχουσα χρηματοπιστωτική επίθεση στην Ευρώπη πρωτοστατεί, σύμφωνα με εισαγγελική έρευνα που ξεκίνησε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, ο Τζορτζ Σόρος, ο άνθρωπος που πρωταγωνίστησε στη νομισματική κρίση των αρχών της δεκαετίας του ‘90 κερδίζοντας ένα δις δολάρια σε μία ημέρα κερδοσκοπώντας στη στερλίνα και οδηγώντας, τελικά, στη δημιουργία του ευρώ και που πρωταγωνίστησε στην ασιατική νομισματική κρίση το 1997, οδηγώντας στη δημιουργία του τρέχοντος ασιατικού νομισματικού συστήματος. Ίσως, τελικά, τίποτα να μην είναι τυχαίο.

Πάνος Παναγιώτου - διευθυντής ΕΚΤΑ, info@ekta1.gr

Φλαμανδικό κόμμα ζητεί τη διάλυση του Βελγίου

2010-04-28T10:53:00.001+03:00

Την άμεση διάλυση του Βελγίου ζητεί, εν μέσω της συνεχιζόμενης πολιτικής κρίσης, το φλαμανδικό ακροδεξιό κόμμα Vlaams Belang.
Την ώρα που οξύνεται ολοένα και περισσότερο η γλωσσική διαμάχη μεταξύ των γαλλόφωνων Βαλλόνων και των Ολλανδόφωνων Φλαμανδών, ο επικεφαλής του συγκεκριμένου κόμματος δηλώνει ότι "η βαθιά πολιτική κρίση στην οποία έχει καταβυθιστεί το Βέλγιο αποδεικνύει κατάφορα πως το βελγικό μοντέλο υπήρξε αποτυχημένο".
Την ίδια ώρα, η συγκεκριμένη παράταξη κατέθεσε πρόταση σχεδίου νόμου στο τοπικό φλαμανδικό Κοινοβούλιο ώστε να "προετοιμασθεί άμεσα η διάλυση του βελγικού βασιλείου. "Η ασθένειά μας ονομάζεται Βέλγιο και η μόνη θεραπεία είναι η ανεξαρτησία της Φλάνδρας", τόνισε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του Vlaams Belang.
Στο νομοσχέδιο που κατετέθη προβλέπεται ότι μετά την ανεξαρτητοποίησή της, η Φλάνδρα, θα "εκπληρώσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της ως διάδοχος του βελγικού κράτους και θα παραμείνει εταίρος στην ευρωπαϊκή και βορειοατλαντική συνεργασία», τόνισε ο ίδιος.
Το συγκεκριμένο κόμμα έχει στο πρόσφατο παρελθόν καταδικασθεί για ρατσισμό, ενώ προεκλογικά είχε αναγάγει την ανεξαρτητοποίηση της Φλάνδρας σε κεντρικό του σύνθημα.

Afieromeno Akouste to DYNATA!!!!!!

2010-04-23T22:16:00.002+03:00

Ο Γ. Παπανδρέου πάτησε την σκανδάλη

2010-04-23T14:20:00.000+03:00

ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΟΜΙΖΑΜΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ I-PAD
ΓΑΜΩΤΟ!!!!!!
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ...

Την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ζητά η Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο. Ο υπουργός Οικονομικών έχει εξουσιοδοτηθεί να προχωρήσει στις κατάλληλες ενέργειες.

Ο πρωθυπουργός είπε από το ακριτικό νησί ότι η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε πίσω της «ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί» και μία οικονομία εκτεθειμένη στο έλεος της αμφισβήτησης και της κερδοσκοπίας.

«Σηκώσαμε τα μανίκια για να αντιστρέψουμε αυτό το κλίμα» είπε ο πρωθυπουργός, «πήραμε δύσκολα μέτρα που πολλές φορές πόνεσαν» και μετά από ένα πραγματικό μαραθώνιο, όπως είπε, διεκδικήσαμε και καταφέραμε μία ισχυρή απόφαση της ΕΕ για ένα πρωτόγνωρο μηχανισμό.

«Και εμείς και η ΕΕ ελπίζαμε ότι αυτή η απόφαση θα συνετίσει τις αγορές» πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα «να υπάρξει η απαραίτητη νηνεμία για να αφοσιωθούμε στο έργο μας».

«Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν, είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της ΕΕ είτε γιατί συνέχισαν την κερδοσκοπία» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι σήμερα η κατάσταση στις αγορές απειλεί να αποδομήσει τις θυσίες του λαού και την και ομαλή πορεία της οικονομίας.

Δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό, υπογράμμισε. «Το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές θα μας τον δώσει η απόφαση που πήραμε».

«Είναι ανάγκη, εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε από τους εταίρους μας στην ΕΕ την ενεργοποίηση του μηχανισμού» τόνισε ο πρωθυπουργός, συμπληρώνοντας ότι έχει ήδη δώσει εντολή στον υπουργό Οικονομικών για τις απαραίτητες ενέργειες.
Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε βέβαιος ότι «οι εταίροι μας θα μας δώσουν το απάνεμο λιμάνι» και θα στείλουν ένα «ισχυρό μήνυμα στις αγορές».
Μίλησε δε για «μία νέα Οδύσσεια για τον ελληνισμό», πρόσθεσε όμως ότι «ξέρουμε τον δρόμο για την Ιθάκη» και έχουμε «χαρτογραφήσει τη διαδρομή».

Το ΔΝΤ

Οι προτάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης και της φορολογικής διοίκησης στην Ελλάδα δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομικών. Πρόκειται για προτάσεις που εντάσσονται στο πλαίσιο της παροχής τεχνικής βοήθειας από το ΔΝΤ από κλιμάκιο εμπειρογνωμόνων του που βρέθηκαν το περασμένο δεκαπενθήμερο στην Ελλάδα. Μεταξύ των προτάσεων είναι η αυστηροποίηση των ποινών για σοβαρές φορολογικές παραβάσεις (διώξεις κτλ) καθώς και μέθοδοι και διαδικασίες για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των δαπανών των υπουργείων.
Αναλυτικότερα το κείμενο των βασικών κατευθύνσεων των προτάσεων του ΔΝΤ είναι το ακόλουθο:
«Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας βιώσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής είναι οι εξής:
- Αδύναμοι θεσμοί στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών
- Αδυναμία του φορολογικού συστήματος να εξασφαλίσει ένα αποδεκτό επίπεδο συμμόρφωσης

Συνεπώς υπάρχει, άμεση ανάγκη για διαρθρωτικές αλλαγές και μέτρα - άμεσα και μεσοπρόθεσμα - που θα βοηθήσουν στην ανάκτηση της αξιοπιστίας και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Δημοσιονομική Διαχείριση - Προϋπολογισμός

Η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στον κρατικό προϋπολογισμό, όμως οι μεγάλες υπερβάσεις δαπανών αφορούν κυρίως τη γενική κυβέρνηση (υγεία και ασφαλιστικό σύστημα).

Οι άμεσες ενέργειες για την ανάκτηση του ελέγχου των δημοσίων οικονομικών πρέπει να περιλαμβάνουν:
- Δημοσιονομικό έλεγχο και κοινοποίηση των στοιχείων σε μηνιαία και τριμηνιαία βάση περιλαμβάνοντας και τα στοιχεία της γενικής κυβέρνησης (άμεσα).
- Έλεγχο των δαπανών με παρακολούθηση των δεσμεύσεων και των υποχρεώσεων που αναλαμβάνονται από τους φορείς του δημοσίου (άμεσα).
- Βελτίωση της διαδικασίας κατάρτισης και παρακολούθησης, με την παρουσίαση στο Κοινοβούλιο μιας δημοσιονομικής στρατηγικής με συγκεκριμένους δημοσιονομικούς στόχους για το Κράτος, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους ΟΤΑ (τον Ιούνιο) και με εναρμόνιση της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού στο Κράτος, στους ΟΚΑ και στους ΟΤΑ.
- Μετάφραση του προϋπολογισμού και των δημοσιονομικών στόχων σε ανώτατα όρια πιστώσεων ανά Υπουργείο για το 2011 (Ιούνιος).
- Προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου με αναθεώρηση του Νόμου του 1995 ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν οι παραπάνω αλλαγές (Ιούνιος).

Η μεσοπρόθεσμη στρατηγική για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης πρέπει να περιλαμβάνει:

- Υιοθέτηση ενός μεσοπρόθεσμου προγράμματος αλλαγών ώστε να είναι σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις ο τελικός στόχος και η κατεύθυνση:
- Το Υπουργείο Οικονομικών πρέπει να είναι υπεύθυνο και υπόλογο για το σχεδιασμό και την εφαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής της γενικής κυβέρνησης.
- Το ΓΛΚ πρέπει να λειτουργεί και προληπτικά (δημοσιονομικός έλεγχος) και προγραμματικά (δημοσιονομική πολιτική, κατάρτιση προϋπολογισμού και παρακολούθηση).
- Τα Υπουργεία πρέπει να έχουν περισσότερο έλεγχο επί του προϋπολογισμού τους, ασκώντας την καθημερινή δημοσιονομική διαχείριση (αύξηση της αποδοτικότητας).
- Το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει ενισχυμένη εποπτεία και έλεγχο επί του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης.
- Το νέο θεσμικό πλαίσιο για τον προϋπολογισμό πρέπει να θωρακίζει θεσμικά τις νέες αρμοδιότητες και διαδικασίες.

Φορολογική Διοίκηση
Οι κύριες προκλήσεις για το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα είναι:

- Η υψηλή φοροδιαφυγή και διαφθορά.
- Οι διαρθρωτικές αδυναμίες στη διαχείριση της φορολογικής συμμόρφωσης που επιτείνει τα χρόνια προβλήματα και καθιστά άμεση την ανάγκη ανάκτησης του ελέγχου του συστήματος από τη διοίκηση.
- Οι προσπάθειες της κυβέρνησης για τη βελτίωση της συλλογής πρέπει να υποστηριχθούν από την αναμόρφωση της φορολογικής διοίκησης και την αποκατάσταση της συμμόρφωσης.
- Χρειάζεται να γίνει δημόσια γνωστή η στρατηγική για την καταπολέμηση της μόνιμης φοροδιαφυγής και την ενίσχυση της συμμόρφωσης.
- Χρειάζεται να υπάρξουν νέες δομές διαχείρισης του έργου της μετάβασης σε ένα αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα όπως:
- Η δημιουργία ομάδας δράσης για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο Υπουργείο Οικονομικών, διοικούμενη και υποστηριζόμενη σε υψηλό επίπεδο.
- Η δημιουργία μιας επιτελικής ομάδας με τη συμμετοχή των συναρμόδιων Γενικών Γραμματέων.

Οι άμεσες προτεραιότητες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής να διαλυθεί η άκρατη φοροδιαφυγή πρέπει να περιλαμβάνουν:

- Πρόγραμμα ελέγχων, που να περιλαμβάνει αυστηρές ποινές και διώξεις για τις βαριές μορφές παραβάσεων: π.χ., το 75% των ελεύθερων επαγγελματιών (π.χ. γιατροί, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, δικηγόροι) δηλώνουν ετήσιο εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο.
- Πρόγραμμα για την διασφάλιση των εισπράξεων εσόδων από τους φορολογούμενους με τα μεγαλύτερα εισοδήματα.
- Πρόγραμμα ενίσχυσης των μηχανισμών είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών από τους μεγαλύτερους οφειλέτες.
- Πρόγραμμα για την ενίσχυση της συμμόρφωσης μέσα από τη δήλωση και την πληρωμή φόρων: π.χ. το 30% των οφειλετών ΦΠΑ δεν έχουν καταθέσει δήλωση.
- Αυστηρό πρόγραμμα για την εφαρμογή των νέων κυβερνητικών πρωτοβουλιών στη φορολογία: λεπτομερή σχέδια εφαρμογής, αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου, και επανεξέταση των αποτελεσμάτων για τη διασφάλιση των πολιτικών στόχων.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές για να επιτευχθεί ο στόχος της βιώσιμης συμμόρφωσης πρέπει να περιλαμβάνουν:
- Ενίσχυση της ικανότητας στρατηγικής διοίκησης και σχεδιασμού της Γενικής Γραμματείας Φορολογίας και Τελωνείων.
- Ανάπτυξη και διατήρηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης κινδύνου φορολογικής συμμόρφωσης:
(i) δημιουργία Διεύθυνσης Διαχείρισης Κινδύνων,
(ii) δημιουργία Συμβουλίου Συμμόρφωσης υπό το Υπουργείο Οικονομικών,
(iii) ανάπτυξη μιας στρατηγικής βάσει του κινδύνου συμμόρφωσης και
(iv) ανάπτυξη επιχειρησιακών σχεδίων για την υλοποίηση της στρατηγικής συμμόρφωσης.

- Ουσιαστική βελτίωση της διαχείρισης των ελέγχων για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και την αποτροπή φορολογικών παραβάσεων μέσα από ελέγχους με βάση κριτήρια κινδύνου.
- Ανάπτυξη και διατήρηση αποτελεσματικών υπηρεσιών προς τους φορολογούμενους με τη δημιουργία ειδικής Διεύθυνσης και με την ανάπτυξη στρατηγικής για τις φορολογικές υπηρεσίες.
- Ουσιαστική ενίσχυση της ικανότητας της Γενικής Γραμματείας Φορολογίας και Τελωνείων στη διαχείριση των κεντρικών φορολογικών λειτουργιών και ενίσχυση του ρόλου της κεντρικής υπηρεσίας σε επίπεδο σχεδιασμού, ελέγχου και εποπτείας».
Την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ζητά η Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο. Ο υπουργός Οικονομικών έχει εξουσιοδοτηθεί να προχωρήσει στις κατάλληλες ενέργειες.

Ο πρωθυπουργός είπε από το ακριτικό νησί ότι η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε πίσω της «ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί» και μία οικονομία εκτεθειμένη στο έλεος της αμφισβήτησης και της κερδοσκοπίας.

«Σηκώσαμε τα μανίκια για να αντιστρέψουμε αυτό το κλίμα» είπε ο πρωθυπουργός, «πήραμε δύσκολα μέτρα που πολλές φορές πόνεσαν» και μετά από ένα πραγματικό μαραθώνιο, όπως είπε, διεκδικήσαμε και καταφέραμε μία ισχυρή απόφαση της ΕΕ για ένα πρωτόγνωρο μηχανισμό.

«Και εμείς και η ΕΕ ελπίζαμε ότι αυτή η απόφαση θα συνετίσει τις αγορές» πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα «να υπάρξει η απαραίτητη νηνεμία για να αφοσιωθούμε στο έργο μας».

«Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν, είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της ΕΕ είτε γιατί συνέχισαν την κερδοσκοπία» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι σήμερα η κατάσταση στις αγορές απειλεί να αποδομήσει τις θυσίες του λαού και την και ομαλή πορεία της οικονομίας.

Δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό, υπογράμμισε. «Το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές θα μας τον δώσει η απόφαση που πήραμε».

«Είναι ανάγκη, εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε από τους εταίρους μας στην ΕΕ την ενεργοποίηση του μηχανισμού» τόνισε ο πρωθυπουργός, συμπληρώνοντας ότι έχει ήδη δώσει εντολή στον υπουργό Οικονομικών για τις απαραίτητες ενέργειες.
Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε βέβαιος ότι «οι εταίροι μας θα μας δώσουν το απάνεμο λιμάνι» και θα στείλουν ένα «ισχυρό μήνυμα στις αγορές».
Μίλησε δε για «μία νέα Οδύσσεια για τον ελληνισμό», πρόσθεσε όμως ότι «ξέρουμε τον δρόμο για την Ιθάκη» και έχουμε «χαρτογραφήσει τη διαδρομή».

Το ΔΝΤ

Οι προτάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης και της φορολογικής διοίκησης στην Ελλάδα δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομικών. Πρόκειται για προτάσεις που εντάσσονται στο πλαίσιο της παροχής τεχνικής βοήθειας από το ΔΝΤ από κλιμάκιο εμπειρογνωμόνων του που βρέθηκαν το περασμένο δεκαπενθήμερο στην Ελλάδα. Μεταξύ των προτάσεων είναι η αυστηροποίηση των ποινών για σοβαρές φορολογικές παραβάσεις (διώξεις κτλ) καθώς και μέθοδοι και διαδικασίες για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των δαπανών των υπουργείων.
Αναλυτικότερα το κείμενο των βασικών κατευθύνσεων των προτάσεων του ΔΝΤ είναι το ακόλουθο:
«Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας βιώσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής είναι οι εξής:
- Αδύναμοι θεσμοί στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών
- Αδυναμία του φορολογικού συστήματος να εξασφαλίσει ένα αποδεκτό επίπεδο συμμόρφωσης

Συνεπώς υπάρχει, άμεση ανάγκη για διαρθρωτικές αλλαγές και μέτρα - άμεσα και μεσοπρόθεσμα - που θα βοηθήσουν στην ανάκτηση της αξιοπιστίας και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Δημοσιονομική Διαχείριση - Προϋπολογισμός

Η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στον κρατικό προϋπολογισμό, όμως οι μεγάλες υπερβάσεις δαπανών αφορούν κυρίως τη γενική κυβέρνηση (υγεία και ασφαλιστικό σύστημα).

Οι άμεσες ενέργειες για την ανάκτηση του ελέγχου των δημοσίων οικονομικών πρέπει να περιλαμβάνουν:
- Δημοσιονομικό έλεγχο και κοινοποίηση των στοιχείων σε μηνιαία και τριμηνιαία βάση περιλαμβάνοντας και τα στοιχεία της γενικής κυβέρνησης (άμεσα).
- Έλεγχο των δαπανών με παρακολούθηση των δεσμεύσεων και των υποχρεώσεων που αναλαμβάνονται από τους φορείς του δημοσίου (άμεσα).
- Βελτίωση της διαδικασίας κατάρτισης και παρακολούθησης, με την παρουσίαση στο Κοινοβούλιο μιας δημοσιονομικής στρατηγικής με συγκεκριμένους δημοσιονομικούς στόχους για το Κράτος, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους ΟΤΑ (τον Ιούνιο) και με εναρμόνιση της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού στο Κράτος, στους ΟΚΑ και στους ΟΤΑ.
- Μετάφραση του προϋπολογισμού και των δημοσιονομικών στόχων σε ανώτατα όρια πιστώσεων ανά Υπουργείο για το 2011 (Ιούνιος).
- Προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου με αναθεώρηση του Νόμου του 1995 ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν οι παραπάνω αλλαγές (Ιούνιος).

Η μεσοπρόθεσμη στρατηγική για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης πρέπει να περιλαμβάνει:

- Υιοθέτηση ενός μεσοπρόθεσμου προγράμματος αλλαγών ώστε να είναι σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις ο τελικός στόχος και η κατεύθυνση:
- Το Υπουργείο Οικονομικών πρέπει να είναι υπεύθυνο και υπόλογο για το σχεδιασμό και την εφαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής της γενικής κυβέρνησης.
- Το ΓΛΚ πρέπει να λειτουργεί και προληπτικά (δημοσιονομικός έλεγχος) και προγραμματικά (δημοσιονομική πολιτική, κατάρτιση προϋπολογισμού και παρακολούθηση).
- Τα Υπουργεία πρέπει να έχουν περισσότερο έλεγχο επί του προϋπολογισμού τους, ασκώντας την καθημερινή δημοσιονομική διαχείριση (αύξηση της αποδοτικότητας).
- Το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει ενισχυμένη εποπτεία και έλεγχο επί του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης.
- Το νέο θεσμικό πλαίσιο για τον προϋπολογισμό πρέπει να θωρακίζει θεσμικά τις νέες αρμοδιότητες και διαδικασίες.

Φορολογική Διοίκηση
Οι κύριες προκλήσεις για το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα είναι:

- Η υψηλή φοροδιαφυγή και διαφθορά.
- Οι διαρθρωτικές αδυναμίες στη διαχείριση της φορολογικής συμμόρφωσης που επιτείνει τα χρόνια προβλήματα και καθιστά άμεση την ανάγκη ανάκτησης του ελέγχου του συστήματος από τη διοίκηση.
- Οι προσπάθειες της κυβέρνησης για τη βελτίωση της συλλογής πρέπει να υποστηριχθούν από την αναμόρφωση της φορολογικής διοίκησης και την αποκατάσταση της συμμόρφωσης.
- Χρειάζεται να γίνει δημόσια γνωστή η στρατηγική για την καταπολέμηση της μόνιμης φοροδιαφυγής και την ενίσχυση της συμμόρφωσης.
- Χρειάζεται να υπάρξουν νέες δομές διαχείρισης του έργου της μετάβασης σε ένα αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα όπως:
- Η δημιουργία ομάδας δράσης για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο Υπουργείο Οικονομικών, διοικούμενη και υποστηριζόμενη σε υψηλό επίπεδο.
- Η δημιουργία μιας επιτελικής ομάδας με τη συμμετοχή των συναρμόδιων Γενικών Γραμματέων.

Οι άμεσες προτεραιότητες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής να διαλυθεί η άκρατη φοροδιαφυγή πρέπει να περιλαμβάνουν:

- Πρόγραμμα ελέγχων, που να περιλαμβάνει αυστηρές ποινές και διώξεις για τις βαριές μορφές παραβάσεων: π.χ., το 75% των ελεύθερων επαγγελματιών (π.χ. γιατροί, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, δικηγόροι) δηλώνουν ετήσιο εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο.
- Πρόγραμμα για την διασφάλιση των εισπράξεων εσόδων από τους φορολογούμενους με τα μεγαλύτερα εισοδήματα.
- Πρόγραμμα ενίσχυσης των μηχανισμών είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών από τους μεγαλύτερους οφειλέτες.
- Πρόγραμμα για την ενίσχυση της συμμόρφωσης μέσα από τη δήλωση και την πληρωμή φόρων: π.χ. το 30% των οφειλετών ΦΠΑ δεν έχουν καταθέσει δήλωση.
- Αυστηρό πρόγραμμα για την εφαρμογή των νέων κυβερνητικών πρωτοβουλιών στη φορολογία: λεπτομερή σχέδια εφαρμογής, αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου, και επανεξέταση των αποτελεσμάτων για τη διασφάλιση των πολιτικών στόχων.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές για να επιτευχθεί ο στόχος της βιώσιμης συμμόρφωσης πρέπει να περιλαμβάνουν:
- Ενίσχυση της ικανότητας στρατηγικής διοίκησης και σχεδιασμού της Γενικής Γραμματείας Φορολογίας και Τελωνείων.
- Ανάπτυξη και διατήρηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης κινδύνου φορολογικής συμμόρφωσης: (i) δημιουργία Διεύθυνσης Διαχείρισης Κινδύνων, (ii) δημιουργία Συμβουλίου Συμμόρφωσης υπό το Υπουργείο Οικονομικών, (iii) ανάπτυξη μιας στρατηγικής βάσει του κινδύνου συμμόρφωσης και (iv) ανάπτυξη επιχειρησιακών σχεδίων για την υλοποίηση της στρατηγικής συμμόρφωσης.
- Ουσιαστική βελτίωση της διαχείρισης των ελέγχων για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και την αποτροπή φορολογικών παραβάσεων μέσα από ελέγχους με βάση κριτήρια κινδύνου.
- Ανάπτυξη και διατήρηση αποτελεσματικών υπηρεσιών προς τους φορολογούμενους με τη δημιουργία ειδικής Διεύθυνσης και με την ανάπτυξη στρατηγικής για τις φορολογικές υπηρεσίες.
- Ουσιαστική ενίσχυση της ικανότητας της Γενικής Γραμματείας Φορολογίας και Τελωνείων στη διαχείριση των κεντρικών φορολογικών λειτουργιών και ενίσχυση του ρόλου της κεντρικής υπηρεσίας σε επίπεδο σχεδιασμού, ελέγχου και εποπτείας».

"Δανεισμός: Το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους;"

2010-04-23T12:53:00.002+03:00

"Το ζήτημα που αναδεικνύει σήμερα (20-4-2010) με το πρωτοσέλιδό του ο Ελεύθερος Τύπος είναι πολύ σημαντικότερο από ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Αν υπάρχει δόλος και όχι απλή ανοησία (πόση πια;), τότε, τα καταγγελλόμενα είναι, χωρίς υπερβολή και εφόσον βέβαια ευσταθούν, το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως, ίσως, του ελληνικού κράτους, καθώς...

αποτέλεσε τον πυρήνα του μηχανισμού, με τον οποίο εκτοξεύθηκαν τα spreads στα ύψη και οδηγήθηκε η χώρα στο χείλος της χρεωκοπίας.

Για να γίνει κατανοητό το σκάνδαλο στο ευρύ κοινό, πρέπει να καταλάβει πρώτα κανείς πώς λειτουργεί η υποτιμητική κερδοσκοπία, το λεγόμενο «σορτάρισμα» (από το αγγλικό short selling, βραχεία πώληση) των ομολόγων.

Αυτό συμβαίνει με τον εξής τρόπο: Ο απλός επενδυτής όταν πουλάει, πουλάει ομόλογα που έχει. Αντιθέτως, ο κερδοσκόπος, πουλά ομόλογα που δεν έχει και τα οποία πρέπει να τα βρει και να τα παραδώσει στον αγοραστή μέσα σε συγκεκριμένη προθεσμία μερικών ημερών. Αν μέσα σε εκείνες τις ημέρες, που έχει περιθώριο ο πωλητής-κερδοσκόπος, τα ομόλογα χάσουν σε αξία, τότε αυτός μεν θα τα αγοράσει σε χαμηλότερη αξία, όμως θα τα παραδώσει στον τελικό αγοραστή τους στην αξία που αρχικά συμφωνήθηκε.

Αν δηλαδή συμφωνήσει να πουλήσει με το spread στα 250 (υψηλότερη αξία ομολόγου) και βρει να αγοράσει ομόλογα, μερικές ημέρες μετά, όταν το spread είναι στα 350 (χαμηλότερη αξία ομολόγου), ο κερδοσκόπος θα επωφεληθεί από τη διαφορά των 100 μονάδων βάσης (δηλαδή: 1% επί του κεφαλαίου). Θα έχει κερδίσει δηλαδή 1% επί της αξίας των χρημάτων του μέσα σε ελάχιστες ημέρες. Όταν παίζονται κάμποσα δις ευρώ καθημερινά, προκύπτουν μεγάλα ποσά από τη διαφορά των τιμών.

Με απλά λόγια δηλαδή, ο κερδοσκόπος συμφωνεί να πουλήσει ακριβά κάτι που δεν έχει, και ψάχνει μετά να αγοράσει αυτό το κάτι πιο φθηνά, για να το δώσει στον αγοραστή του. Αυτό είναι όλη η περίφημη κερδοσκοπία.

Το στοιχείο κλειδί σε αυτό το μηχανισμό κερδοσκοπίας αποτελεί, προφανώς, η δυνατότητα του πωλητή να παραδώσει τα ομόλογα, που συμφώνησε να πωλήσει, μερικές ημέρες μετά τη συμφωνία πώλησης. Αν αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει, δεν υπάρχει τότε η δυνατότητα υποτιμητικής κερδοσκοπίας.

Τώρα ας δούμε τι ακριβώς συνέβη στην περίπτωσή μας.

Μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, το χρονικό περιθώριο για να παραδοθούν τα πωλούμενα ομόλογα στους αγοραστές τους ήταν 3 ημέρες (το λεγόμενο Τ+3). Οι κερδοσκόποι δηλαδή μπορούσαν να περιμένουν (ή να προκαλέσουν) να πέσει η τιμή των ομολόγων (να ανεβεί, δηλαδή, το spread) για τρεις ημέρες, χρονικό διάστημα όχι πολύ μεγάλο.

Στις 22 Οκτωβρίου 2009, η Τράπεζα της Ελλάδος έδωσε τη δυνατότητα οι τρεις αυτές ημέρες να γίνουν δέκα (Τ+10). Δηλαδή, έδωσε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια και δυνατότητες στην υποτιμητική κερδοσκοπία, δίνοντας στην ουσία το σύνθημα για το κερδοσκοπικό πάρτυ!

Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, έγινε κάτι ακόμη χειρότερο: Η Τράπεζα της Ελλάδος αποφάσισε να μην επιβάλλονται κυρώσεις σε όποιον κερδοσκόπο δεν έδινε τα ομόλογα στον αγοραστή τους μετά τη λήξη των δέκα ημερών! Όχι μόνον δηλαδή είχαν όλον τον καιρό να κάνουν πάρτυ με τα ομόλογα, αλλά μπορούσαν να το κάνουν χωρίς κανένα ρίσκο! Αν δεν έπεφτε η τιμή των ομολόγων (αν δεν ανέβαιναν τα spreads), τότε αυτοί απλούστατα δεν έδιναν ποτέ στον αγοραστή ομόλογα και δεν είχαν, συνεπώς, απολύτως τίποτα να φοβούνται ή να χάσουν σε περίπτωση που δεν είχε πιάσει η κερδοσκοπική τους τακτική! Μονά ζυγά δικά τους, win-win παιχνίδι για τους κερδοσκόπους, lose-lose για τα ελληνικά ομόλογα!

Υπό αυτές τις συνθήκες, όποιος ήθελε να κρατήσει ελληνικά ομόλογα και να μην τα πουλήσει, θα έπρεπε να είναι ένας πραγματικός ήρωας-«χασοσκόπος» στο πάνθεον των απανταχού Φιλελλήνων. Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος έλεγε, στην ουσία: «κερδοσκόπησε χωρίς ρίσκο, μπορείς!»

Το εξωφρενικότερο είναι ότι αυτές οι δύο αποφάσεις δεν πάρθηκαν με Πράξη του Διοικητική της Τράπεζας της Ελλάδος, Γ. Προβόπουλου, όπως ήταν το νόμιμο, αλλά με απλές εντολές της Διεύθυνσης Οργάνωσης της ΤτΕ. Η δυνατότητα που δόθηκε δηλαδή στους κερδοσκόπους να κάνουν το πάρτυ ήταν παράνομη! Η παράνομη αυτή κατάσταση επιχειρήθηκε να νομιμοποιηθεί με την υπʼ αριθ. 158/10-2-2010 Πράξη του Διοικητή της ΤτΕ, την οποία δεν θα υπέγραφε ο ίδιος ο Προβόπουλος, αλλά ο υποδιοικητής Ι. Παπαδάκης. Ούτε όμως αυτή η πράξη υπογράφηκε ποτέ και η προθεσμία 10 ημερών για να κερδοσκοπήσουν στα ομόλογα χωρίς ρίσκο έμεινε παράνομη. Νόμιμη εξακολουθούσε να είναι η προθεσμία των τριών ημερών.

Η δυνατότητα για το κερδοσκοπικό πάρτυ συνεχίστηκε μέχρι τις 8 Απριλίου 2010, οπότε μειώθηκε η κερδοσκοπική προθεσμία στη μία ημέρα και αποτράπηκε σχεδόν πλήρως η δυνατότητα κερδοσκοπίας. Ήταν όμως πια πολύ αργά. Ήδη τα ελληνικά ομόλογα είχαν καταρρεύσει.

Πριν θέσουμε τα αμείλικτα ερωτήματα, μια τελευταία λεπτομέρεια από το ρεπορτάζ του Ε.Τ. (δείτε το στο σύνδεσμο http://theamapati.wordpress.com/2010/04/20/respect/) : Η αύξηση της κερδοσκοπικής προθεσμίας από τρεις σε δέκα ημέρες έγινε μετά από αίτημα της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών που υποβλήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2009, την επομένη των εκλογών!

Και τώρα τα αμείλικτα ερωτήματα:

- Γιατί ουδέποτε δέχθηκε να νομιμοποιήσει ο Προβόπουλος, αλλά ούτε και ο υποδιοικητής Παπαδάκης, την κερδοσκοπική Κερκόπορτα με την υπογραφή του;

- Πώς ένας απλός Διευθυντής της Διεύθυνσης Οργανωτικού της ΤτΕ να ανοίξει την Κερκόπορτα για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, αντίθετα με τους ισχύοντες κανονισμούς;

- Ήταν δυνατόν να ενεργήσει με τόσο εξόφθαλμα αρνητικό τρόπο υπέρ των κερδοσκόπων ένας απλός διευθυντής χωρίς να έχει κάποια άνωθεν κάλυψη, η οποία προφανώς δεν ήταν από τον Διοικητή του;

- Αν ευσταθεί αυτός ο συλλογισμός, ποια μπορεί να ήταν αυτή η άνωθεν κάλυψη;

- Πόσο άσχετοι μπορεί να είναι στην κυβέρνηση για να μην ξέρουν ότι αυτή η κερδοσκοπική προθεσμία των δέκα ημερών και η άρση των κάθε είδους κυρώσεων προς τους κερδοσκόπους για την παραβίασή της, ήταν ακριβώς αυτός ο μηχανισμός πάνω στον οποίον στηρίχθηκε η κερδοσκοπική επίθεση κατά της χώρας;

- Εάν, έστω, οι της κυβέρνησης ήταν άσχετοι, κανένας Χριστοδούλου και λοιποί αρμόδιοι περί τα ομόλογα, δεν φρόντισε να τους ενημέρωσε για το πώς γίνεται το κερδοσκοπικό παιχνίδι;

- Ο πρωθυπουργός, που κήρυξε διεθνή πόλεμο κατά των κερδοσκόπων, δεν γνώριζε ότι η υπονόμευση γινόταν μέσα στη χώρα του από την παράνομη πρακτική της Τράπεζας της Ελλάδος να θέτει την κερδοσκοπική προθεσμία στις δέκα ημέρες, καταργώντας μάλιστα και το κερδοσκοπικό ρίσκο;

- Ο πρωθυπουργός δεν ήξερε δηλαδή ότι η μάχη κατά των κερδοσκόπων μπορούσε να κερδηθεί μέσα στην Αθήνα, επιβάλλοντας την τήρηση ενός τόσο δα απλού κανονισμού στις συναλλαγές με ομόλογα;

- Το πιο αμείλικτο ερώτημα: Γιατί η Ελληνική Ένωση Τραπεζών ζήτησε το άνοιγμα της κερδοσκοπικής Κερκόπορτας ακριβώς την επομένη των εκλογών;

- Και το τελευταίο ερώτημα: Μήπως τώρα πια, υπό το πρίσμα όλων των παραπάνω ενεργειών, αποκτούν άλλο νόημα οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με τα στελέχη της Goldman Sachs, στις οποίες ποτέ δεν μάθαμε τι ειπώθηκε;

Κύριοι του ΠΑΣΟΚ, δυστυχώς για σας, το σενάριο της απλώς ανόητης διαχείρισης του δημόσιου χρέους εξασθενίζει δραματικά. Η ανοησία γίνεται σιγά-σιγά η «ευνοϊκή» (λέμε τώρα…) εκδοχή για σας…

Απο το troktiko.gr

Πώς να κερδίσετε 12 δις. $ ποντάροντας 100 χιλιάδες στην πτώχευση της Ελλάδας

2010-04-23T08:56:00.000+03:00

Το μέγεθος της κερδοσκοπίας εναντίον της Ελλάδας και ο βαθμός στον οποίο τα CDS είναι υπεύθυνα για την ελληνική κρίση είναι πάρα πολύ υποβαθμισμένα και αυτό γιατί όταν το θέμα εξετάζεται από τους ελάχιστους που το κατανοούν σε βάθος, αυτό γίνεται επιφανειακά, παραλείποντας μερικές εξαιρετικά σημαντικές παραμέτρους.

Τα ελληνικά CDS υποτίθεται πως είναι μία ασφάλεια που μπορούν να αγοράσουν όσοι έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα ούτως ώστε να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο από μία ενδεχόμενη πτώχευση της χώρας και συνεπώς από μία ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της, πληρώνοντας ένα ασφάλιστρο (το οποίο είναι κυμαινόμενο και ανεβοκατεβαίνει όπως μία μετοχή) στο τραπεζικό ίδρυμα ή το επενδυτικό ίδρυμα που τους τα πουλάει.

Ωστόσο, επιτρέπεται να αγοράσει κανείς CDS και να νομιμοποιείται να λάβει την αποζημίωση σε περίπτωση πτώχευσης της Ελλάδας χωρίς να έχει στην κατοχή του ελληνικά ομόλογα, δηλαδή χωρίς να έχει την ανάγκη ασφάλισης της επένδυσης του. Σε αυτήν την περίπτωση τα ελληνικά CDS μετατρέπονται σε ένα χρηματιστηριακό στοίχημα, από το οποίο ο κερδοσκόπος μπορεί να κερδίσει με δύο τρόπους: είτε από την άνοδο της τιμής του CDS και την πώληση του ακριβότερα απ’ ότι το αγόρασε, καθώς το ασφάλιστρο αυξάνεται όσο η χρηματοπιστωτική επίθεση στην Ελλάδα συνεχίζεται είτε από την πραγματική πτώχευση της Ελλάδας και τη λήψη της τεράστιας αποζημίωσης.

Η δυνατότητα αυτή, της αγοράς CDS χωρίς την προϋπόθεση της κατοχής ελληνικών ομολόγων, δημιουργεί ένα κερδοσκοπικό κύκλο ασύλληπτων διαστάσεων, καθώς εμπλέκει, πέρα από hedge funds και κάθε λογής κερδοσκοπικά ιδρύματα και τις μεγαλύτερες τράπεζες / δανειστές της Ελλάδας, τις οποίες αναγκάζει να πουλήσουν ελληνικά ομόλογα εκτινάσσοντας τα επιτόκια τους στα ύψη και επομένως απογειώνοντας το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.

Αυτό, γιατί όταν ένας κερδοσκόπος θέλει να στοιχηματίσει αγοράζοντας ελληνικά CDS, πρέπει να στραφεί, κατά κανόνα, στις μεγάλες τράπεζες που είναι οι νόμιμοι διαπραγματευτές αυτών των προϊόντων. Αγοράζοντας ελληνικά CDS από αυτές, στην ουσία ποντάρει εναντίον τους, καθώς θα είναι αυτές που θα κληθούν να τον πληρώσουν αν η Ελλάδα πτωχεύσει Το άμεσο αποτέλεσμα είναι οι τράπεζες να προχωρούν σε στρατηγικές αντιστάθμισης του επενδυτικού κινδύνου που ανέλαβαν, είτε προχωρώντας σε πωλήσεις ελληνικών ομολόγων είτε λαμβάνοντας θέσεις short εναντίον τους, δηλαδή πουλώντας τα, ποντάροντας στην πτώση τους, με την ελπίδα ότι θα τα αγοράσουν, στο μέλλον, φθηνότερα.

Αυτό συμβαίνει γιατί καθώς οι κερδοσκόποι ποντάρουν στην αύξηση της πιθανότητας πτώχευσης της Ελλάδας αγοράζοντας όλο και περισσότερα CDS, οι τράπεζες που τους τα πουλούν είναι σα να ποντάρουν όλο και περισσότερο στο αντίθετο ενδεχόμενο, δηλαδή στη μη πτώχευση της Ελλάδας. Καθώς, όμως, οι περισσότερες από αυτές έχουν, ήδη και ελληνικά ομόλογα, βρίσκονται να ποντάρουν διπλά στη μη πτώχευση της Ελλάδας, από τη μία πλευρά με το να κατέχουν ομόλογα και από την άλλη παίζοντας κόντρα στους κερδοσκόπους των CDS. Το αποτέλεσμα είναι η υπερέκθεση τους στην επένδυση υπέρ της Ελλάδας η οποία τις οδηγεί, σχεδόν αναγκαστικά, στην ανάγκη της μείωσης του επενδυτικού τους ρίσκου πουλώντας ελληνικά ομόλογα ή και ποντάροντας στην πτώση τους. Οι τράπεζες που δεν έχουν, ήδη, επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, ώστε να μπορούν να πουλήσουν κάποια από αυτά μειώνοντας το ρίσκο τους, αναγκάζονται να τα δανειστούν από άλλες τράπεζες και να τα πουλήσουν short, ποντάροντας και αυτές στην πτώση τους, ώστε να τα αγοράσουν αργότερα χαμηλότερα για να τα επιστρέψουν στις τράπεζες απʼ όπου τα δανείστηκαν.

Απλοποιώντας το παράδειγμα μπορούμε να πούμε πως όταν πραγματοποιείται μία πράξη αγοράς ελληνικών CDS, ενεργοποιείται και μία πράξη πώλησης ελληνικών ομολόγων, με την τελευταία να έχει ως αυτόματη συνέπεια την αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων (και των spreads τους με τα γερμανικά), δηλαδή την αύξηση του κόστους δανεισμού της Ελλάδας. Όσο οι κερδοσκόποι συνεχίζουν να σπρώχνουν την τιμή των CDS υψηλότερα, αγοράζοντας τα, τόσο οι τράπεζες που τους τα πουλούν επενδύουν στην πτώση των ελληνικών ομολόγων, σπρώχνοντας τα επιτόκια τους και το κόστος δανεισμού της Ελλάδας υψηλότερα.

Έτσι, η Ελλάδα έχει γίνει ένα τεράστιο χρηματιστηριακό καζίνο (ανάλογο με εκείνο που οδήγησε στην κατάρρευση της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ, πάλι με τη χρήση των CDS), το οποίο παρέχει ευκαιρίες για κέρδη σε κερδοσκόπους και τράπεζες σε όλο τον κόσμο, καθώς οι πρώτοι κερδίζουν όσο η κρίση επιδεινώνεται ενώ οι τράπεζες απολαμβάνουν τα κέρδη από τις προμήθειες που λαμβάνουν από το εμπόριο CDS. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη χειρότερο καθώς τα CDS μπορούν να αγοραστούν με μόχλευση, δηλαδή πληρώνοντας τμήμα, μόνο, της πραγματικής αξίας της τιμής τους. Έτσι, μία επένδυση σε ελληνικά CDS της τάξης του 1 εκ δολαρίων, μπορεί να απαιτεί κεφάλαιο μόλις της τάξης των 100 χιλιάδων δολαρίων.

Η μελέτη της πορείας τιμών των ελληνικών CDS αποκαλύπτει ότι η άνοδος τους ξεκίνησε από τον Ιούλιο του 2007, ταυτόχρονα με μία σειρά άλλων χρηματοπιστωτικών εξελίξεων, που αποτελούν τα σημαντικότερα κομμάτια στο διεθνές παζλ που δημιουργεί το έξυπνο χρήμα, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα πως η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ίδιου αυτού παζλ για περισσότερο από 2,5 χρόνια από σήμερα. Στο διάστημα αυτό έχει πέσει πάνω της μία χρηματοπιστωτική βόμβα 12204 μεγατόνων, όση, δηλαδή, είναι η ποσοστιαία άνοδος των τιμών των CDS από τις 4,6 μονάδες βάσης, τον Ιούλιο του 2007, στις 566 μονάδες βάσης σήμερα, η οποία και είχε ως αντανακλαστική συνέπεια το ξεπούλημα των ελληνικών ομολόγων, την απογείωση των επιτοκίων τους και την εκτίναξη του κόστους δανεισμού για την Ελλάδα.

Ο κερδοσκόπος που επένδυσε 1 εκ δολάρια ποντάροντας στην πτώχευση της Ελλάδας τον Ιούλιο του 2007, σήμερα βλέπει την επένδυση του να αξίζει 12,204 δις δολάρια. Και το πιθανότερο είναι πως για την αρχική επένδυση του 1 εκ δολαρίων δεν πλήρωσε περισσότερο από το 10%, δηλαδή 100 χιλιάδες δολάρια.

Και καθώς στις χρηματοπιστωτικές αγορές το κέρδος του ενός είναι, κατά κανόνα, η απώλεια του άλλου, το λογαριασμό για τα κέρδη των κερδοσκόπων τον λαμβάνει, μέσω της αγοράς ομολόγων, ο Έλληνας πολίτης (και θα συνεχίσει να τον λαμβάνει για πολλά χρόνια ακόμη). Έτσι, όταν η Ελλάδα κόβει μισθούς, λαμβάνει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα κλπ, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για να πληρώσει τους επιπλέον τόκους που προκύπτουν από την αύξηση του κόστους δανεισμού της, στην ουσία ενεργοποιεί το μηχανισμό εκείνο που, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να συγκεντρώσει τα χρήματα που θα πληρωθούν σε όσους πέτυχαν το τζακ ποτ ποντάροντας εναντίον της στην αγορά CDS.

Και πριν βιαστούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως η Ελλάδα έγινε εσκεμμένα στόχος σκοτεινών δυνάμεων, αξίζει να θυμηθούμε πως εξαιτίας των CDS κατέρρευσε η αγορά κατοικίας των ΗΠΑ, οδηγώντας σε μεγάλες απώλειες ή και στην πτώχευση εκατομμύρια Αμερικανών, για να καταλάβουμε πως οι κερδοσκόποι ενδιαφέρονται μόνο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και τίποτε άλλο.

Πάνος Παναγιώτου - Διευθυντής ΕΚΤΑ, info@ekta1.gr
Source: http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/----12----100------2010042222396/

Αναλυτές δεν αποκλείουν πλέον το σενάριο χρεοκοπίας

2010-04-23T08:54:00.002+03:00

Σχεδόν ένα μήνα μετά την ανακοίνωση του μηχανισμού στήριξης της ευρωζώνης, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά σε δύσκολη θέση και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας της αναφέρεται όλο και πιο συχνά.

Το σενάριο της χρεοκοπίας, που όλοι φοβούνταν περισσότερο μέχρι σήμερα, δεν αποκλείεται πλέον από τους οικονομικούς αναλυτές, σημειώνει το Γαλλικό Πρακτορείο, όπως και αυτό μιας αναδιάρθρωσης του χρέους της, βάσει της οποίας οι πιστωτές θα πάρουν πίσω μόνον μέρος των κεφαλαίων τους.

Ο Έρικ Νίλσεν, επικεφαλής των οικονομολόγων της Goldman Sachs για την Ευρώπη, αναφέρεται σαφώς σε σημερινό του υπόμνημα στο ενδεχόμενο το σενάριο αυτό να γίνει πραγματικότητα. "Θα πρόσεχα σίγουρα τα σημάδια που δείχνουν ότι η (ελληνική) κυβέρνηση θα μπορούσε να διαπραγματευτεί τους προσεχείς μήνες μια αναδιάρθρωση του χρέους της", σημειώνει.

"Μήπως η Ελλάδα θα είναι σε επίπεδο κρατών αυτό που ήταν η τράπεζα Lehman Brothers στον αμερικανικό χρηματοπιστωτικό τομέα", διερωτώνται επίσης αναλυτές του Breakingviews.com, οι οποίοι κρίνουν ότι η κρίση των δημοσιονομικών μοιάζει πολύ με την τραπεζική κρίση του 2008.
Η κατάσταση της Ελλάδας θυμίζει κυρίως αυτήν της Αργεντινής, επισημαίνει επίσης το Γαλλικό Πρακτορείο, η οποία το 2001 χρεοκόπησε, έχοντας ένα χρέος που ξεπερνούσε τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2005, η χώρα σύναψε συμφωνία με την πλειοψηφία των πιστωτών της, οι οποίοι αναγκάστηκαν να απαρνηθούν περίπου τα δύο τρίτα των κεφαλαίων τους.

Σήμερα αμέσως μετά την αναθεώρηση προς τα πάνω από την Eurostat του ελλείμματος της Ελλάδας για το 2009 στο 13,6% του ΑΕΠ αντί του 12,9% που υπολογιζόταν προηγουμένως, η αγορά ομολόγων αντέδρασε εγκαταλείποντας περαιτέρω τα ελληνικά ομόλογα και εκτινάσσοντας αυτομάτως σε νέα ποσοστά ρεκόρ τα επιτόκια. Αν η Ελλάδα θέλει να δανειστεί από τις αγορές για 10 χρόνια, οι χώρες θα της προτείνουν τώρα περισσότερο από 8,5%, ένα επιτόκιο-τιμωρία για τα δημόσια οικονομικά της.

Επιπλέον η προοπτική του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης των 30 δισεκατομμυρίων ευρώ και του δανείου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) των 15 δισεκατομμυρίων, οι λεπτομέρειες του οποίου τελούν σήμερα υπό διαπραγμάτευση, δεν επαρκεί πλέον για να περιορίσει τις ανησυχίες των επενδυτών.

"Οι αγορές μπορούν να ωθήσουν μια κυβέρνηση στην χρεοκοπία, αν αρνηθούν να αναχρηματοδοτήσουν μέρος του χρέους της", σημειώνει ο Τσάρλς Ουίπλοζ, καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Το σενάριο μιας χρεοκοπίας εγκυμονεί επίσης τον κίνδυνο πρόκλησης φαινομένου ντόμινο, σημείωσε εξάλλου χθες το ΔΝΤ.

"Οι ανησυχίες των αγορών όσον αφορά τη φερεγγυότητα της Ελλάδας εγκυμονούν τον κίνδυνο, αν δεν τεθούν υπό έλεγχο, να μετατραπούν κυριολεκτικά σε μια υπέρτατη και μεταδοτική κρίση χρέους", προέβλεψε.

Η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία θα βρίσκονταν τότε στην πρώτη γραμμή.

Μια χρεοκοπία θα απέκλειε την Ελλάδα προσωρινά από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ωστόσο η Ελλάδα δεν θα χρειαζόταν να εγκαταλείψει τη ζώνη του ευρώ, καθώς κανένα ευρωπαϊκό κείμενο δεν προβλέπει την αποχώρηση μιας χώρας μέλους λόγω χρεοκοπίας, σχολιάζει τέλος το Γαλλικό Πρακτορείο.

Πως η Moody’s «πτώχευσε» την Ελλάδα

2010-04-23T08:52:00.000+03:00

Το τέλος (κερδοσκοπικού) παιχνιδιού με το ελληνικό χρέος «σφύριξε» χθες ο οίκος Moody’s, στέλνοντας την κυβέρνηση εντός των επόμενων 24ώρων στο διεθνή μηχανισμό στήριξης, με όρους σχετικά «χαλαρούς» για το 2010, αλλά και τους ισχυρούς δανειστές της χώρας στο… (Διεθνές Νομισματικό) Ταμείο για την είσπραξη τεράστιων κερδών.

Με τη χθεσινή υποβάθμιση των ελληνικών ομολόγων ένα «σκαλοπάτι» πάνω από την κατηγορία «Β», στο Α3, η Moody’s ενεργοποιεί ένα μηχανισμό χρεοκοπίας της χώρας, που πλέον μπορεί να σταματήσει την κίνησή του, μόνο με προσφυγή στο διεθνή μηχανισμό στήριξης, εκτιμούν καλά πληροφορημένες πηγές.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που είναι σε θέση να γνωρίζουν καλά τις λεπτομέρειες της έκδοσης ενός σύνθετου προϊόντος με χαρακτήρα ωρολογιακής βόμβας για την Ελλάδα, το οποίο εκδόθηκε εν μέσω της οξύτατης κρίσης στα τέλη του 2008-αρχές 2009, μετά την υποβάθμιση από την Moody’s αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την ενεργοποίηση όρων, που θα προσθέσουν αιφνιδίως άλλα 5,4 δις. ευρώ στις ήδη υψηλές υποχρεώσεις του ελληνικού Δημοσίου.

Ειδικότερα, αμέσως μετά την υποβάθμιση της Ελλάδας στην κατηγορία Α3, η ελληνική κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει «κρυφές» υποχρεώσεις από ένα τεράστιο swap, το οποίο τιτλοποιήθηκε μέσω οχήματος ειδικού σκοπού μεγάλης ελληνικής τράπεζας. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, η πιστοληπτική αξιολόγηση των τίτλων που εκδόθηκαν συνδέεται άρρηκτα με την αξιολόγηση του Δημοσίου από την Moody’s. Κάτω από τη βαθμολογία Α2 (δηλαδή στο Α3, όπου πέρασε από χθες η Ελλάδα) αρχίζει η διαδικασία αντιστροφής αυτής της έκδοσης και το Δημόσιο θα κληθεί να πληρώσει 5,4 δις. ευρώ επιπλέον των βαρύτατων υποχρεώσεων του Μαΐου, από τις λήξεις ομολόγων ύψους 8,9 δις. ευρώ στις 19 Μαΐου.

Αυτό σημαίνει, ότι χάνεται κάθε δυνατότητα ελέγχου των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας και καθίσταται υποχρεωτική η προσφυγή στο διεθνή μηχανισμό στήριξης. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Φ. Σαχινίδης παρουσίασε χθες στην άτυπη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου τους όρους του ΔΝΤ για την ενεργοποίηση του μηχανισμού χρηματοδότησης, με μια συμφωνία τριετούς διάρκειας.

Οι όροι του Ταμείου, που είναι «χαλαροί» για το 2010 και απαιτούν την αποσαφήνιση των μέτρων που θα εξασφαλίσουν τη μείωση του ελλείμματος το 2011 και 2012, με πιθανή παράταση για την επίτευξη του στόχου για μείωση κάτω από το 3% το 2013, έχουν ήδη γίνει δεκτοί σε γενικές γραμμές από την κυβέρνηση και απομένει το Σαββατοκύριακο να συζητηθούν οι τελευταίες λεπτομέρειες, κατά την επίσκεψη του υπουργού Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, στην Ουάσιγκτον, για την ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ.

Έτσι, πιθανότατα από τις αρχές της επόμενης εβδομάδας, θα τεθούν στη διάθεση της κυβέρνησης τα 45 δις. ευρώ χρηματοδοτήσεων από χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, ενώ σε περίπτωση που χρειασθεί να παραταθούν μερικές ημέρες ακόμη οι τεχνικές διαπραγματεύσεις, η Ελλάδα θα έχει στη διάθεσή της ένα μηχανισμό βραχυπρόθεσμων bridge loans (χρηματοδοτήσεις-γέφυρες), που θα μπορούν να αξιοποιηθούν για την κάλυψη άμεσων υποχρεώσεων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται ήδη τη δυνατότητα άντλησης επιπλέον χρηματοδοτήσεων για τη διετία 2011-2012, που μπορεί να ανεβάσουν το συνολικό «πακέτο» σε επίπεδο παγκοσμίου ρεκόρ για ένα διεθνές πρόγραμμα εξωτερικής χρηματοδότησης μιας χώρας που βρίσκεται σε αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους της. Ουσιαστικά, στο τέλος της διαδικασίας, θα έχει επέλθει μια μεγάλη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με το ¼ του δανεισμού (ορισμένοι κάνουν λόγο για 1/3!) να περνά από τον ιδιωτικό τομέα στις χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ.

Με αυτό το τελευταίο επεισόδιο στο ελληνικό δράμα, μεγάλοι κερδισμένοι θα είναι οι πιστωτές της χώρας, όπως πάντα συμβαίνει στις περιπτώσεις διεθνούς διάσωσης οικονομιών σε αδυναμία: με την αναδιάρθρωση του χρέους, μεγάλος όγκος ελληνικών ομολόγων θα αποσυρθούν από τις αγορές, περνώντας στα χέρια των φορέων του μηχανισμού στήριξης, με άμεση συνέπεια τη ραγδαία ανατίμηση των τίτλων που θα απομείνουν στους δανειστές του ιδιωτικού τομέα (ελληνικές και ευρωπαϊκές τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και επενδυτικά κεφάλαια).

Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, αυτή η ανατίμηση θα αφήσει κεφαλαιακά κέρδη της τάξεως των 30-40 δις. ευρώ στους φορείς του ιδιωτικού τομέα που κρατούν ελληνικά ομόλογα. Και θα έχει ολοκληρωθεί με τον καλύτερο τρόπο το μεγάλο διεθνές κερδοσκοπικό πείραμα, με πειραματόζωο την Ελλάδα, για να συνεχισθεί πιθανότατα με τις άλλες «αδύναμες» χώρες της Ευρωζώνης, στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι δεν μπορούν να θέσουν υπό έλεγχο τα χρέη τους…

Source:http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/--moodys-lr----2010042222397/

Cappelle Sistina Virtual Tour

2010-04-15T09:58:00.000+03:00

Με τις τοιχογραφίες του Μιχαήλ Άγγελου.

Μας την προσφέρει το Βατικανό για να τη δούμε χωρίς να στριμωχτούμε, με την ησυχία μας

Αφού γεμίσει η οριζόντια μπάρα

Κράτα πατημένο το αριστερό κλικ και μετακίνησε αργά το βελάκι πάνω κάτω αριστερά δεξιά

Με το +και το – κάτω αριστερά, μεγέθυνση η σμίκρυνση για να δείτε από κοντά οποιοδήποτε σημείο στην αίθουσα.

http://www.vatican.va/various/cappelle/sistina_vr/index.html

Δεν θα μπορούσε να γραφτεί καλύτερα! Που πήγαν τα λεφτά

2010-04-15T09:56:00.002+03:00

“Επιτέλους”!
Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση, θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $ !!!. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;

Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες των εργαζομένων επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά;

Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :
Τα τελευταία 12 χρόνια, το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το εισόδημα των εργαζομένων δεν αυξήθηκε σχεδόν καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις €, ενώ άλλα 40 δις € έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ‘ναι...
Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη 11,8 δις € το 2009, 10 δις € το 2008 και 11,3 δις € το 2007!!!

Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €!!!.
Το 2009 η ΔΕΗ είχε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκ. €!!!.
Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται σε 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις € στα Βαλκάνια!!!

Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις (τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων).

Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους, 6 έως 10 δις €!!!
Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν, αλλά δεν αποδίδουν, περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.

Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως (από ποιους άραγε
Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο και άγνωστο ποσό από μη καταβληθείσες εργοδοτικές εισφορές (πρόκειται για τα ένσημα των εργαζομένων) στο ΙΚΑ κλπ.

Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα, τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις, οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας (να μην μιλήσουμε για το πώς ένα υγιές ταμείο όπως το ΝΑΤ βούλιαξε, χρηματοδοτώντας με μορφή δανείου την ύψωση της Ελληνικής σημαίας στα πλοία Ελλήνων εφοπλιστών και φυσικά οι εφοπλιστές δεν έχουν επιστρέψει δεκάρα ως τώρα από τα χρωστούμενα και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και πατριωτικής συνείδησης αφελλήνισαν τα πλοία τους από Έλληνες ναυτικούς με αποτέλεσμα το ΝΑΤ να βουλιάξει σχεδόν οριστικά).

Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ.:
• Το ζεύγος Αγγελοπούλου πούλησε τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασε ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατ. $.
• Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων αξίας πάνω από 100 εκατ.$.
• Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα.
• Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ.

Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού).
Ο Βγενόπουλος έχει 2 ιδιωτικά τζετ (Cesna και Falcon 900), ο M. Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ. , ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι.
Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !

Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. € για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να ξαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για να αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ).

Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. € χτίζοντας βίλες σε αυτό.
Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.

Για να μην αναφερθούμε στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης Χρηματιστηριακή» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική …«δικαιοσύνη».

Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.

Μήπως παρατηρήσατε ότι το ποσόν του κρατικού ελλείμματος (περίπου 500 δις €) είναι ισόποσο με τα ανακοινωμένα υπερκέρδη των τραπεζών τα τελευταία χρόνια; Μήπως πρόκειται για τα ίδια λεφτά;
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά μας κατάντησαν να είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι.

Από τη μια ο κόσμος που σχεδίασαν για μας:
Ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, υπερεργασία χωρίς αμοιβή, ανασφάλιστη εργασία, μερική ή προσωρινή απασχόληση, μισθοί των 700 € για τους νέους, συντάξεις των 400 € για τους γέροντες μια και η σύνταξη θα δίνεται στα 67, δάνεια και κάρτες, φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,5 €, οι μισθοί που κόβονται, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η απειλή κλεισίματος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ή η πώλησή τους σε εξευτελιστική τιμή για να καλυφθούν τα υψηλότοκα δάνεια από τις τράπεζες (όπου οδηγήθηκαν ή θα οδηγηθούν από τον φαύλο κύκλο –μείωση μισθών, ανεργία, μείωση αγοραστικής δύναμης, μείωση πωλήσεων, δανεισμός και κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεων), ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.

Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους:
Τραπεζίτες, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, «επενδυτές», golden boys, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member.
Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής, σαπίλας και παρακμής.

Τελικά, λεφτά υπάρχουν, αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας, αλλά δεν είναι για μας.
Εμείς τα «γεννήσαμε», αλλά δε μας ανήκουν.
Φταίμε όμως κι εμείς, γιατί όπως λέει κι η παροιμία: «Εάν δεν γονάτιζε η καμήλα δεν θα την φορτώναμε».

Πηγή:
www.oikoen.gr
www.agorapress.gr
www.a33.gr
www.agorapress.gr